The SECRET and The PRAYER.

(This article was inspired from a conversation with a friend who was asking me to write about how to believe in the "Law of Attraction" but at the same time retain her faith in God.)

If you want to achieve change, the first step that you need to do is shift a frame of mindset.

People would dwell on what they cannot do and so they are restricted to what they are able to do and not what they can accomplish beyond their capabilities since you are tied to the said limitations.

Human beings are bound to certain abilities. They are not GOD. But the power of the mind is so strong that it can make you reach your goals

and dreams to come true. I once encountered

this certain philosophy on the "Law of Attraction" from the book "The Secret". This Philosophy is so empowering that it will make you think that you can really be what you want and get what you wish.

However, as a Christian, and a believer in a supreme being called "GOD", I can't accept some facts that are presented in the said theory. You are required to think that "YOU ARE GOD". I am not God. So I decided to modify some stuff in the "Law of Attraction", but still, getting the benefits of "The Secret" and enjoying a Christian life and not turning into Atheism (although actually you will not become an atheist since you still believe that there is a GOD which is yourself).

The said Philosophy would use the levels of an organism which is what I, as a Biology teacher, am teaching in the class. The human body is composed of organ systems, the organ systems made up of organs, organs came from the formations of different tissues, the tissues from cells, cell is a composition of different organic molecules (which is already from Chemistry), and molecules from atoms, and atoms , as the tiniest particle, from energy (going to Physics). In Phy

sics, we have this Theory of Conservation of Energy which states that "energy is neither created nor destroyed but it can be transformed from one form to another" therefore, ENERGY is INFINITE. This is where Humans as a God will come in. Since energy is infinity, and humans are composed of energy, humans are infinite beings therefore, equating to a human as a God. I hope I explained it well enough. BUT, I would despise this theory as a Christian, and would think that we are not God, and as the bible said, we are created from the image of God. We really were intended for perfection until the idea of EVIL came in and SIN was introduced to humans. We shall stick to the "humans made from the image of God" idea and not "humans are Gods". So as humans, we would try to be more "God-like" buy living life as taught by Jesus Christ, our Lord and Savior.

Other issues to be discussed about the "Law of Attraction" is that you believe in the Universe which will give you what you wish if you continue expressing the positive emotions that emits positive energies and will be sent out to the Universe and then the universe will give you the same positive energy that you gave it, hence, granting your wish if you constantly believe in what you want, express the same positive emotion as when you already got your wish, and of course, avoiding negative emotions that will become negative energies and will be a hindrance to getting what you want. A good example would be acting as if you are driving your dream car and being happy that you already got it (even if you are still dreaming that you will get it one day). On a Christian point of view, I can say that, the UNIVERSE being described is actually GOD. The same method would be used in Prayers and having this strong faith in HIM. Then, if you continuously pray to God about a certain thing that you want, he would certainly grant what you pray to him.

The Law of Attraction also discusses that you will not get what you wish in an instant. I forgot the right term but it's something about the rule on time delay. And as a Christian, I can refer to it as "in GOD's time". He would answer your prayers not in an instant and the moment you want it, but in God's time, he will. Hope. Pray. Believe. Some prayers may not be answered, this is because, God is planning something better for you.

"The Secret" also teaches us to be gratified and enjoy all the things that you currently have. This will enable you to send out as many positive energies to the universe and you will live a better life full of happiness. In our prayers, we are taught to say the lines thanking GOD for everything that he has given us first and not BEG for what we want from the beginning of our prayers. This is a sign of gratitude for the things that he has given us. The mere fact that you can say the prayer and you are alive to pray to God, you should already be thankful, what more about the things that you are living with aside from the gift of life?

But, if you will ask me what will work better? The Law of Attraction or the Prayer? I am not to say what to believe because as individuals we have our free will. And as a Christian, God gave you that free will and you will have to use it wisely. However, as for me, prayer is very powerful. You don't have to go to church just to pray, no matter where you are, God will listen to you. You just need to show how eager you are and how faithful you are to HIM. The same principles used in "the secret", it's just that, it's an all Christian manner of faith.

After all this discussion, I would like to talk about a famous Filipino saying "Nasa Diyos ang Awa, nasa tao ang gawa". So no matter how hard you pray, or in Law of Attraction, how badly you think of all this positive emotions just to get what you want, as an individual, you have to ask yourself, what am I doing to get what I wish for? And if you will not get you want, you will turn to God and say that he doesn't exist at all? Or question his ability since he can't grant what you have been praying to him even if you walked with your knees from the entrance of the church to the altar? Or quit praying forever because your loved one died and you have been praying the rosary all day just to spare his/her life? Oh come on!

Try to reflect.

Think.

Evaluate.

Don't blame God. It is still you and you alone. God might be offering something better but you did not listen. God might be asking you to accept and be gratified with what you have but you still seek things that you don't have. God loves you so much that he gave his only begotten son for you, for your salvation, and that is THE SECRET: an eternal life for you.

On Long Distance Relationships

A year ago, before leaving this blog, I was in a long distance while studying to finish my degree. Yes! Dagat ang pagitan namin ng partner ko that time. And the only means of communicating is internet and sometimes, cellphone.

To start with is our story, a very long one, but I had to keep it short:

I met him online and he was interested in me and sooner he will be in the Philippines. He is a Filipino too, not a foreigner. Suddenly, I figured out that he has a boyfriend. So I backed off. But we kept our communications open and we met. Little by little I realized that he doesn't have a boyfriend, he has boyfriends, yes PLURAL FORM OF BOYFRIEND. One by one, I knew them: some by names, and others personally. Knowing his status, we still dated because he is very kind and we share the same interests in music and arts. Then we became partners and he swore to me that he will not have other guys other than me. He broke up with his five (5) boyfriends and chose me (5 talaga?!). Then he flew back to where he lives in Europe.

And here are some of the dilemmas I encountered:

First Dilemma is our time zone. in which my time is ahead of his time. Try to think of this, I had to wake up or stay up to 3am just to chat with him because that is his free time. Sometimes I sleep at 6 in the morning. Bongga di ba! Considering that I am a student that time. Well, I was the one adjusting. So consequences are, I had to go to practicum with little sleep or worst, no sleep at all. I had NO time for other things such as blogging and online gaming.

Second Dilemma is "SEX". I had to be contented watching him on webcam jerking and me showing him what I am doing at the same time. Ay mga 'teh! Di ako nagmamalinis. Yes! I am doing it because I had to do it. Sometimes I can't do it because my brother is inside my room and I tried to make him understand that but he seems to be so eager on doing it.

Third Dilemma is emotional drama. Since he is older than me, I had to overcome his strong personality and understand what he is going through. Sometimes he will start the conversation by saying that he is not in a good mood, then, I will eventually lighten up the conversation. Sometimes, I will see him crying on cam because he is not feeling OK and my job is to cheer him up. Being alone in a foreign country is really frustrating.

Fourth Dilemma is miscommunication. Again, since our conversations are via online specifically in YM, we usually get a lot of misunderstanding because he will tend to interpret my messages in a wrong way. Sometimes showing your opinion on a specific subject matter gives him an impression that you are boasting. Even explaining is so hard because you are not talking personally with an eye-to-eye contact. At the end of the day, we tend to have an argument because of miscommunication.

Last Dilemma is infidelity. Worst dilemma of them all, despite the fact that I am trying hard to be so faithful, I didn't know what the person is really doing since I am not beside him. As in F*CK. I tried to use my tactics to know what he is doing and I realized that he is having an affair with other guys online too.

Then he broke up with me by using another alibi and not accepting the fact that he was unfaithful. I never met him again personally because I hate what he did. He had some items with me and my brother gave it to him because I really don't want to see him anymore. :) I blocked him in my FB and YM because I don't want to see him and his pictures with his new partner.

So as for me, Long distance relationship entails a lot of adjustments like being more patient, loyal, and understanding. I am not implying that all stories are like mine, BUT, it is a reality that it can happen to anyone else who are engaging into LDR. To continue my story, I am in a relationship right now and we will be turning one year on November. Well, that's another story.

Am I officially back into blogging? We'll see. But I assure you, I have a lot of stories to tell. :)

Ang Paghihirap ng Bayan Ni Juan

Minsan, ako’y naglalakad sa kahabaan ng Taft Avenue sa Pasay. Napansin ko ang mga tahanan na nakahelera sa gilid ng kalsada. Sadyang makulay ang mga bahay na nito kahit dikit dikit. May asul, may pink, at may berde. Sadyang napakatingkad ng mga pinturang ginamit. Katabi ng mga nasabing bahay ay mga nagtataasang gusali at isang primyadong paaralan. Ako’y naengganyong silipin kung sino sino ang mga nakatira dito. Nagulat ako sa aking napagmasdan. Ito pala ay isang squatters area. Sinubukan kong umakyat sa ika-apat na palabag ng isang establisyimento na kaharap ng nasabing komunidad. Tumambad sa akin ang mga kinakalawang na bubong. Tinakpan lamang ng gobyerno sa pamamagitan ng mga pintura ang katotohanan na dukha talaga ang mga nakatira sa mga nasabing barung-barong at pinagmukhang disente ang kanilang mga tahanan. Ang bayan ni Juan, sa kabila ng pagsasabi na tayo’y isang maunlad na bansa, karamihan pa rin ng mga mamamayan nito o tinatayang 90% ay nagugutom at naghihirap.

Huwag na tayong lumayo pa para maipakita ang katotohanan ng kahirapan sa Pilipinas. Maglakad ka rin kagaya ng aking ginawa. Sinu-sino ang iyong makikita? Isang matandang babae na putol ang paa at nakahiga sa lansangan habang namamalimos. Mga sidecar boys na nag-uunahang makakuha ng pasahero. Isang pulis na nag-aabang ng makokotong. Isang grupo ng mga kabataang may hawak ng solvent at rugby. Si Aling Sidewalk Vendor na nagtitinda ng candy at yosi. Isang kariton na isang buong pamilya ang nakatira. At kung ikaw ay mamalasin makakasalamuha mo si Mamang snatcher at si Manong Holdaper. Bakit nga ba sila nakakaranas ng ganitong uri ng pamumuhay samantalang ang ibang taong ay nagbababad sa karangyaan?! Ang isa nga sa pinakamayamang tao sa buong mundo ay Pilipino.

Ayon sa National Statistical Coordination Board (NSCB) noong taong 2006, upang makuha ng isang pamilyang pilipino sa NCR, na binubuo ng limang miyembro, ang kanilang mga pangunahing pangangailangan ay kailangan nilang kumita ng Php. 8,254.00. Ang isang naglalako ng balot, kapag hindi kumita ng walong libong piso ay maghihirap. Ang Php. 8,254.00. ay sapat lamang sa limang miyembro ng pamilya, sa katotohanan, hindi lamang lima ang pinapakain sa isang pamilya. May mga pamilya na may anim hanggang sampung anak. Ang ibang pamilya naman ay wala talagang kakayahang kumita ng walong libong piso sa isang buwan.

Ayon sa mga pananaliksik, ang ilan sa ating mga kababayan ay nabubuhay lamang sa Php.32 pesos at pinipilit na pagkasyahin ang kakarampot na halaga. At ano ang kapalit? Ang kanilang kalusugan. Hindi ba tayo nagtataka kung bakit halos kapantay lang natin ang Afrika kung malnutrisyon ang pagbabatayan? Sa Pilipinas ay 27.6 % ang mga kaso ng malnutrisyon at 29% naman sa kontinente ng Afrika. Ikaw ba naman ang magpasuso ng kape sa sanggol sa halip na gatas. Ang pinagsaluhan ay isang instant noodle sa hapag kainan. Kaya sa isang pamilya, napipilitan ang mga bata na tumulong upang kahit papaano’y mairaos ang gutom.

Talamak ang child labor sa ating bansa mula sa iba’t ibang industriya. May mga nagtratrabaho sa minahan, sa plantasyon ng tubo, sa pagawaan ng paputok, sa pabrika, at ang pinakamasaklap ay sa prostitusyon. Minsan, makakakita ka rin sa lansangan ng mga batang namamalimos at manghihingi sa iyo ng pangkain nila. Ayon sa National Statistics Office o NSO, nasa apat na milyong kabataan ang nagtratrabaho samantalang mayroon tayong batas na nagbabawal nito, ito ay ang Republic Act 9231 o ang Anti Child Labor Law. Higit sa kalahati ng nasabing bilang ay mga kabataang nasa mga pinakamapanganib na industriya. Ang mga kabataang ito ay humaharap kay kamatayan sa araw-araw na pagtatrabaho sapagka’t wala silang mga angkop na kagamitan at ang pook mismo kung saan sila nagbabanat ng buto ay ang mismong nagbibigay ng peligro. Ang isa sa mga nakakalungkot na katotohanan ay 30% ng mga kabataang nagtratrabaho ay hindi na pumapasok sa paaralan. Ang mga bata ay hindi na nakakapaglaro dahil sa kahirapan.

Kung sinasabi ng ating pamahalaan na gumaganda ang takbo ng ekonomiya, nasaan ang perang kinikita ng ating bansa ? Halos kalahati ng kabuuang kinikita ng Pilipinas ay pinambabayad natin sa utang ng bansa ayon sa dokumentaryong “Banking on Life and Debts”. At ang sinasabi nila ay interes pa lamang an gating binabayaran. Batay kay Professor Leonor Briones ng Freedom from Debt Coalition, walang planong bawasan ang porsyento ng ibinabayad ng ating gobyerno sa World Bank at IMF at ito ang dahilan kung bakit kulang na kulang ang perang inilalaan para sa pabahay, edukasyon, at serbisyong pangkalusugan ng ating bansa. Nararapat lamang na hayaan munang makabawi ang Pilipinas bago magbayad ng utang subali’t hindi ito ang nagaganap. Naghihirap na nga ang bansa, nagpupumilit pa rin tayong magbayad ng utang kahit hindi natin kaya dahil sa mga pangakong binitawan ng mga nakaraang pinuno ng bansa. Ito rin ang panuntunan na ibinigay sa atin ng mga bansang ating pinagkaka-utangan. Saan napunta ang inutang na hanggang ngayon ay ating binabayaran? Sa mga proyekto ng ating gobyerno at sa bulsa ng mga politikong kinukurakot ang kaban ng bansa. At dahil sa mga utang na ito, lalong naghihirap at patuloy na maghihirap ang bayan ni Juan.

Takip Silim

Hey bading, bet mo bang yumaman?

Girl, huwag kang hipokrito. Oo. Yan naman talaga ang i-isplukelya mo. Malamang bet mong magkaroon ng sandamakmak na andabells.

Bakit? Para makuha ang lahat ng gusto mo? Para hindi ka na aapihin ng mga taong nakapaligid sa’yo? Para umasenso ka at makaalis sa putik na kinalalagyan mo? Para mabili mo ang lahat ng boylets na pinagpapantasyahan mo? Para ibigay ang respetong dati ay wala sa iyo?

Sabihin na nating limampung taon mula ngayon ay aba! Yumaman ka nga! Paano kaya? Nanalo ka sa loto. Naka-jackpot ka sa Wowowee o sa Eat Bulaga. Nakapulot ka ng tsekeng naglalaman ng daang milyong piso. Heto, seryoso na. Nagpursige ka at yumaman dahil sa dugo’t pawis na iyong isinakripisyo sa pagta-trabaho. Bongga ka sister! Pero sa mga panahong mayaman ka na ay senior citizen ka naman. In other words, isa ka nang gurang. Thunder Bird!

Ano nga ba ang awards mo kapag senior citizen ka na? Bawas na ng piso ang jumasay mo sa jeepella. Discounted na ang gamot mo sa botika. May bagets na aalalay sa’yo sa pagtawid sa kalsada. May sarili ka nang puwesto sa MRT at LRT. Winner ka! Kaso, lotlot ka naman din. Bakit? Kasi wit na ang beauty mo. Julubot na ang balat mo. At, uhm, amoy alam mo na. Lupa. Huwag kang masasaktan, yan ang katotohanan.



Face it mare, humarap ka na sa Manila Bay dahil malapit na ang sun set. Are you afraid of the dark? Mayaman ka na ‘di ba. You can prolong your life. Andami na ng mga products sa market. Pangontra sa diabetes, arthritis, osteoporosis, at iba pang sakit na nagshoshow kapag thunder bird ka na. Kulang na lang madiskubre ang fountain of youth para sa’yo. Nakaparami mong mabibili. Kahit lalaki. Kurak! Pati lalaki lalapit sa’yo. Dahil taglay mo ang 4 M. Ano ang 4M? Four Million? Pwede rin. Kasi madami ka nang julapi. Pero ang 4M ay Majondang Manyomang Malafit Mategi.

Maskara. Ito ang suot ng mga taong nakapaligid sa’yo dahil isa kang Golden Gay. Oo, tama, ginto! Ginto ang katumbas mo sa mga treasure hunters everywhere. May nakangiti. May nakangiti. May nakangiti. At siyempre, may nakangiti. Nguni’t try mong alisin ang maskara nila. Sari-saring mukha ang masa-sight mo at hindi ang huwad na kinang ng kanilang mga ngiping kumukutikutitap. Sino pa? Ang mga kamag-anak mo na malapit, malayo, medyo malayo, malayu-layo pa ng konti, at mga kamag-anak mo daw dahil ang lolo ng lola mo ay pinsan ng kumare ng kachokaran ng katulong ng lolo ng lola ng kumare ng pinsan niya, malabo ba? Ako rin nalabuan dahil wala naman kayong connect sa isa’t isa. Mangungutang at mangungutang sa’yo. Dahil may sakit ang anak niya, mapuputulan na sila ng kuryente, wala na silang makain, manganganak na ang aso nila, at lahat na ng hinaing maririnig mo. Hindi mo ba naalala na noong bata ka ay hindi ka nila tanggap na bakla ka? Pero maaawa ka. Dahil sa likas na mabait ang mga bakla, give lang ng give at sila, take lang ng take.

At siyempre, ang mga kampon ni Satanas na ang sandata ay sawa. Magpapahalik ka ba sa Hudas? Paano kung hindi kahawig ni Hudas, Barabas, o ni Hestas? Bagkus, nagpapakabait gaya ni Kristo pero ang mukha, huwag ka! Kay Piolo o kaya’y kay Dingdong. Eh di Go ka lang ng Go. Loka, baka hindi lang kiss ang ibibigay mo, magwiwithdraw ka pa sa bangko. Limang daan ang minimum, pang-load pa lang ‘yon. Ibibili mo pa sila ng gamit, damit, sapatos, Ipod, PSP, 3G Phones, laptop at marami pang iba. Ipapaayos mo pa ang kanilang barong-barong. O kaya’y dadalhin mo pa sa HongKong para lang ipasyal. Kapag nasa kama, ay pakipot, nguni’t kapag nakaamoy na ng salapi, patitikimin ka ng mansanas na ipinagbabawal kainin sa paraiso. Minsan babaligtarin ka pa. Ang sasabihin ng mga gigolo mo ay sex lang ang habol mo sa kanila, pero ang totoo, ang kaban ng kaha de yero mo ang puntirya nila. O di ba. Kahit papaano may alam sila sa reverse psychology.

Minsan, madadala ka sa emosyon na ipapakita nila sa’yo. May magsasabing mahal na mahal na mahal ka nila at aalagaan ka nila. Diyan ka mag-iingat. Malay mo, ang gamot na ipapainom sa’yo, lason na palang unti-unting tsutsugi sa beauty mo. Naku, ipinangalan mo na pala sa kanya ang lahat ng ari-arian mo. Ito pa, baka naman matapos makuha ang lahat sa’yo ay itapon ka sa Home for the Aged. Napaka-telenovela no? Pero hindi mo maiiaalis ang possibility na maaaring mangyari ito sa totoong buhay. E di bida ka sa soap opera pero hindi naman ipapalabas sa TV.

Huwag ka nang malungkot. Hindi naman lahat ng tao ganun. May mga magmamalasakit pa rin sa’yo. Nariyan sila para damayan ka kahit wala namang kapalit. Ito ay ang mga taong handang umunawa sa’yo. Naniniwala ka ba sa karma? Naalala mo ba ang mga ginawa mo noon? Gumawa ka naman siguro ng kabutihan. Lahat ng ito ay babalik sayo ng tatlong ulit ang bigat. Kung maghahanap ka naman ng katuwang mo, at alam mong bata pa sa iyo, siguraduhin mong may malawak siyang pag-iisip. Yung malinis ang intension sa iyo. Paano mo makikita ang taong ito? Mahihirapan ka dahil ang mga maskara ng karamihan ay mukhang totoo. Ipikit mo ang iyong mga mata at takpan ang mga tainga, hayaang puso ang makinig at utak ang tumingin, makikita mo ang mga totoong tao sa hindi. Mahirap? Oo, ang masaklap lang nito ay kung mali ang desisyon na gagawin mo. Pero, huwag kang mawalan ng pag-asa, hindi naman masamang maniwala sa TRUE LOVE kahit may edad ka na dahil ang bow and arrow ni kupido ay walang sinasanto, kahit Baclaran at Monumento ang agwat ng edad ninyo.

Essay: My Pink Goverment

President na ako ng Pilipinas? Di nga? Hindi ako makapaniwala. 21 years old pa lang ako para maging pangulo ng Pinas. Aba! Winner ang lola nyo. At least natalbugan ko ang Nepal na may first politician lang. Eh akesh, first leader ng buong bansa. Hindi lang sa Asia nakapagbreak ng record, maybe sa buong mundo pa di ba?! Biruin mo yun, hindi lang si Pacqiao ang nagbigay ng karangalan sa bansa, ako rin na isang bading. May world record na, title holder pa.

Mahirap yata ang katungkulan bilang isang pangulo. Hindi na akech makakaparty sa Malate kapag Sabado kasi baka may mga magbanta sa aking buhay. At kung papayagan man nila, baka may kasamang Presidential Body Guards pa. Hays.. Hindi yun enjoy. Well, that would be the price to pay if you will become a public servant. You really have to sacrifice a lot of personal happiness and focus on the responsibilities vested upon you. Naalala ko si Princess Emeraude sa anime na Magic Knight RayEarth, bilang haligi ng Sipiro, kailangan nyang magdasal para sa ikabubuti ng lahat ng nasasakupan niya, at kinailangan niyang iwanan ang lahat ng personal na kaligayahan. Boring din ng buhay niya di ba. Kung lahat sana ng pulitiko ay kagaya ng prinsesang ito, kahit 70% lang ng pag-layo sa pansariling kapakanan, do you think uunlad ang Pilipinas? Aba oo siyempre naman. Mawawala ang graft and corruption na siyang hadlang sa pag-asenso ng bayan natin.

Ano kaya ang mga presidential decrees na ipapatupad ko? Hmmm. Una sa priority ko ang Anti-Discrimination Bill na hanggang ngayon ay ipinaglalaban namin. Kailangang alisin ang maling pakikitungo sa mga miyembro ng LGBT (Lesbian, Gay, Bisexual, Transgender) community. Kailangan nating maisakatuparan ang naturang batas dahil makakamit lamang natin ang tunay na kasarinlan kung may pantay pantay na karapatan kahit ano pa man ang iyong kasarian. Let’s face it, hindi lang racial discrimination ang talamak noh, pati ang gender discrimination. Hahayaan ba nating may mga lesbiana pang ipagahasa ng kanilang mga magulang? Oh ang pagbugbog sa mga bakla dahil hindi matanggap kung ano sila? Ang masigawan nga lang na BAKLA oh TOMBOY eh isang uri na ng diskriminasyon. Kailangan na itong matigil. As in now na! Kalaboso ang hatol sa mga magdidiscriminate sa atin.

Mukhang mahirap tanggapin sa konserbatibong konteksto ang “same sex marriage”, kung hindi ko man ito maipatupad, ipagpipilitan ko pa rin ang pagsulong nito. Sa aking point of view, hindi lang ito para maging legal ang samahan ng mag-asawang bahagi ng LGBT Community, magkakaroon din sila ng sense of security at upang makapamuhay ng normal. Hindi lang mga straight ang may karapatang umibig at mabuhay na kasama ng taong mahal nila, lahat tayo ay may pusong pwedeng tumibok sa kung sino man ang naisin nito. Mahaba habang debate ito at kailangan kong mapag-isa ang sangkabaklaan sa Pilipinas upang ipakita sa buong bansa na maraming nag-aasam ng ganitong uri ng kalayaan. Kung hindi talaga papayagan, e di fly ako sa California at maging citizen nila at doon magpakasal. Ang problema lang, hindi ko kayang iwan ang bansang Pilipinas, mahal ko ang bayan ko, kaya hanggang kaya ko, dito pa rin ako magsasabi ng “I DO” sa FIRST GENTLEMAN ko.

Sa aking pamamahala, magkakaroon ng Center of LGBT Affairs. Ito ang bahagi ng pamahalaan na tutulong sa mga batang pinapalayas ng mga magulang dahil sa sila ay bakla o tomboy. Kung maari ay ika-counsel ang mga naturang magulang upang mahalin kung ano man ang kanilang mga anak. At kapag hindi pa rin nila mayakap ang kapalaran ng kanilang mga supling, mga surrogate parents na muna ang mag-aaruga sa kanila hanggang sa sila ay lumaking responsableng bakla na kayang tumayo sa sariling mga paa. Isa pa sa mga programa ng naturang center ay ang pagpapalawak ng mga Home for the Aged na nakafocus sa mga matatandang bakla at tomboy dahil hindi naman lahat ng matatandang LGBT ay may mga pamilyang mag-aalaga sa kanila.

Gusto kong maintindihan ng lahat ng Pilipino kung ano ba talaga ang mga gays, lesbians, bisexuals at transgenders. Tamang edukasyon lang ang kailangan ng mga mamamayan upang maunawaan nila ang aming nararamdaman. Kung ano ba talaga kami. . Before ay kasama kami sa mga may abnormal behaviors, well, studies proved that we’re not. Kami’y mga normal na tao na gusto ring mamuhay ng normal. As much as possible ay nararapat na maisama ito ng Department of Education sa mga kurikulum ng mga mataas at mababang paraan.

Pagyayamanin ng aking administration ang mga hanapbuhay na related sa mga LGBT. Kung tutuusin talented ang mga taong kagaya ko at gagamitin ng bansa ang kanilang talino upang maiangat ang ekonomiya ng Pilipinas.

Oh di ba! Bonggang Bonga ang aking Pink Government. Hindi ko naman babaguhin ang Pambansang Wika mula Tagalog at magiging Gay Lingo, gawing rainbow ang kulay ng watawat, aawitin tuwing flag ceremony ang “Through the Fire” or “Shine” bilang national anthem, at ipoproklama na ang bagong pambansang bayani ay si Danton Remoto. Ang aking plataporma ay nakatuon sa pagpapalawig ng equal rights at pagsagot sa kahirapan.

Teka. Bakit may naririnig akong ring tone. Paulit-ulit. Nakakabingi. Alarm clock lang pala ito ng aking mumurahing cellphone.

At nagising na nga ako. Panaginip lang pala ang lahat. Isang panaginip na sana ay maisakatuparan. Hindi man sa aking kapanahunan ay matamasa sana ng mga susunod na henerasyon ng mga bakla at tomboy ng bansang aking kinabibilangan.