Rainbow HaloHalo

The SECRET and The PRAYER.

2011-02-25T08:17:00.001-08:00

(This article was inspired from a conversation with a friend who was asking me to write about how to believe in the "Law of Attraction" but at the same time retain her faith in God.)

If you want to achieve change, the first step that you need to do is shift a frame of mindset.

People would dwell on what they cannot do and so they are restricted to what they are able to do and not what they can accomplish beyond their capabilities since you are tied to the said limitations.

Human beings are bound to certain abilities. They are not GOD. But the power of the mind is so strong that it can make you reach your goals

and dreams to come true. I once encountered

this certain philosophy on the "Law of Attraction" from the book "The Secret". This Philosophy is so empowering that it will make you think that you can really be what you want and get what you wish.

However, as a Christian, and a believer in a supreme being called "GOD", I can't accept some facts that are presented in the said theory. You are required to think that "YOU ARE GOD". I am not God. So I decided to modify some stuff in the "Law of Attraction", but still, getting the benefits of "The Secret" and enjoying a Christian life and not turning into Atheism (although actually you will not become an atheist since you still believe that there is a GOD which is yourself).

The said Philosophy would use the levels of an organism which is what I, as a Biology teacher, am teaching in the class. The human body is composed of organ systems, the organ systems made up of organs, organs came from the formations of different tissues, the tissues from cells, cell is a composition of different organic molecules (which is already from Chemistry), and molecules from atoms, and atoms , as the tiniest particle, from energy (going to Physics). In Phy

sics, we have this Theory of Conservation of Energy which states that "energy is neither created nor destroyed but it can be transformed from one form to another" therefore, ENERGY is INFINITE. This is where Humans as a God will come in. Since energy is infinity, and humans are composed of energy, humans are infinite beings therefore, equating to a human as a God. I hope I explained it well enough. BUT, I would despise this theory as a Christian, and would think that we are not God, and as the bible said, we are created from the image of God. We really were intended for perfection until the idea of EVIL came in and SIN was introduced to humans. We shall stick to the "humans made from the image of God" idea and not "humans are Gods". So as humans, we would try to be more "God-like" buy living life as taught by Jesus Christ, our Lord and Savior.

Other issues to be discussed about the "Law of Attraction" is that you believe in the Universe which will give you what you wish if you continue expressing the positive emotions that emits positive energies and will be sent out to the Universe and then the universe will give you the same positive energy that you gave it, hence, granting your wish if you constantly believe in what you want, express the same positive emotion as when you already got your wish, and of course, avoiding negative emotions that will become negative energies and will be a hindrance to getting what you want. A good example would be acting as if you are driving your dream car and being happy that you already got it (even if you are still dreaming that you will get it one day). On a Christian point of view, I can say that, the UNIVERSE being described is actually GOD. The same method would be used in Prayers and having this strong faith in HIM. Then, if you continuously pray to God about a certain thing that you want, he would certainly grant what you pray to him.

The Law of Attraction also discusses that you will not get what you wish in an instant. I forgot the right term but it's something about the rule on time delay. And as a Christian, I can refer to it as "in GOD's time". He would answer your prayers not in an instant and the moment you want it, but in God's time, he will. Hope. Pray. Believe. Some prayers may not be answered, this is because, God is planning something better for you.

"The Secret" also teaches us to be gratified and enjoy all the things that you currently have. This will enable you to send out as many positive energies to the universe and you will live a better life full of happiness. In our prayers, we are taught to say the lines thanking GOD for everything that he has given us first and not BEG for what we want from the beginning of our prayers. This is a sign of gratitude for the things that he has given us. The mere fact that you can say the prayer and you are alive to pray to God, you should already be thankful, what more about the things that you are living with aside from the gift of life?

But, if you will ask me what will work better? The Law of Attraction or the Prayer? I am not to say what to believe because as individuals we have our free will. And as a Christian, God gave you that free will and you will have to use it wisely. However, as for me, prayer is very powerful. You don't have to go to church just to pray, no matter where you are, God will listen to you. You just need to show how eager you are and how faithful you are to HIM. The same principles used in "the secret", it's just that, it's an all Christian manner of faith.

After all this discussion, I would like to talk about a famous Filipino saying "Nasa Diyos ang Awa, nasa tao ang gawa". So no matter how hard you pray, or in Law of Attraction, how badly you think of all this positive emotions just to get what you want, as an individual, you have to ask yourself, what am I doing to get what I wish for? And if you will not get you want, you will turn to God and say that he doesn't exist at all? Or question his ability since he can't grant what you have been praying to him even if you walked with your knees from the entrance of the church to the altar? Or quit praying forever because your loved one died and you have been praying the rosary all day just to spare his/her life? Oh come on!

Try to reflect.

Think.

Evaluate.

Don't blame God. It is still you and you alone. God might be offering something better but you did not listen. God might be asking you to accept and be gratified with what you have but you still seek things that you don't have. God loves you so much that he gave his only begotten son for you, for your salvation, and that is THE SECRET: an eternal life for you.

2010 Pride March Philippines

2010-11-22T20:14:00.001-08:00

The 2010 LGBT Pride March will be observed in the light of HIV AIDS World Awareness Day. The theme "One Love: Stop AIDS, Promote LGBT Human Rights, Keep the Promise" acknowledges the LGBT Community's proactive role in advocating HIV AIDS awareness.

The Manila Pride March gathers LGBT groups and individuals once a year to promote solidarity within and outside the community. It creates a safe space where LGBTs and their supporters can raise pressing issues. By tradition, Manila Pride March coincides with Human Rights week, to affirm the specific rights claims of the LGBT community.

This year’s theme, “One Love”, pushes for unity. The diversity of the LGBT community is apparent, but this diversity comes at the price of political differences as well. However, this year’s March encourages everyone to view those differences as celebratory instead of damaging; that those differences are merely proof of the community’s dynamism. “One Love” also looks at how it is still possible to see points of convergence and collaboration despite differences.

If you are interested in participating you can register in this link:http://taskforcepride.blogspot.com/2010/11/registration-forms.html

For Organizations who have registered on-line:

• Send us a rough estimate of the number of members who will join the march on or before November 27, 2010.
• Send us a digital copy of your organization’s logo (in jpeg format and in high resolution) on or before November 27, 2010.
• Let us know whether your group will have a float and also the size of your float on or before November 27, 2010. You may use cars, pick-up trucks or jeepneys. But due to parking constraints, the use of vehicles bigger than a 6-wheeler truck is not allowed.
• Send a representative of your organization to the pre-Pride March General Assembly, which will be held on November 27, 2010.
• Bring a banner to identify your organization.
• Prepare a chant to make our march fun and festive, but please remember to respect other groups' beliefs, identities and expressions.
• Prepare parade paraphernalia such as rainbow flags, pom-poms, placards and others to make our parade colourful and alive. The use of recyclable materials is highly encouraged. The use of confetti is strongly discouraged by the Quezon City Government to keep the streets clean.
• Use of firecrackers or fireworks is not allowed.
• Do not bring, use or display firearms, explosive devices and other dangerous weapons.
• If there are children below the age of 18 years old joining your group, make sure that there are adults who are available and capable to ensure their safety and security.
• Please arrive early and approach the registration booth. Assembly time is 2:00 p.m. (1400 hrs) at Tomas Morato corner Scout Lozano (near BPI and Starbucks). The stage will be located at front of Zirkoh and Alba Restaurant.

For Individuals who have registered on-line:

• Please arrive early and approach the registration booth. Assembly time is 2:00 p.m. (1400 hrs) at Tomas Morato corner Scout Lozano (near BPI and Starbucks). The stage will be located at front of Zirkoh and Alba Restaurant.
• Please attend the the pre-Pride March General Assembly, which will be held on November 27, 2010.
• Bring your fanciest costume, or a mask in case you are not yet out.
• Do not bring, use or display firearms, explosive devices and other dangerous weapons.
• You will march together with the wonderful Task Force Pride Philippines team.

Details of Pre-Pride March General Assembly:

Venue: Carlos Albert Session Hall, 3rd Floor Legislative Wing, Quezon City Hall (use the center entrance)
Time: 1:00 p.m (1300 hrs)
Attendees: QC Agencies, ASP, representatives from participating organizations, TFP

Parade Route:

1. Start Point: Scout Lozano street corner Tomas Morato Avenue (stage area)
2. Tomas Morato Avenue
3. Left at Eugenio Loped Drive
4. Right at Scout Albano street
5. Left at Panay Avenue
6. Left at Timog Avenue
7. Right at Tomas Morato Avenue
8. End Point: Scout Lozano street corner Tomas Morato Avenue (stage area)

Directions Going to the Parade and Program Venue:

The assembly area and the program will take place along Tomas Morato Avenue near corner of Scout Lozano. Those who will be using public transportation, the following are the recommended directions:

From EDSA MRT Kamuning Station – a) Take a taxi or b) Ride a tricycle with the signage Barangay South Triangle and tell the driver to drop you off at Tomas Morato corner Scout Madrinan, and walk from that point to Scout Lozano.

From EDSA MRT Quezon Avenue Station – Ride a tricycle with the signage Barangay South Triangle and tell the driver to drop you off at Tomas Morato corner Timog, i.e. near the Boy Scouts Rotunda and Imperial Palace Hotel.

From EDSA corner Kamias Road – Ride a jeepney going to Pantranco/Welcome Rotonda and alight at McDonalds near corner Roces Avenue.

From Timog Avenue corner Quezon Avenue – Ride a jeepney going to Project 2 and 3, and alight at Tomas Morato.

(click to enlarge image)

Contact Information:

If you have further queries or to send the necessary information such as list of participants, organization’s logo and information the float, feel free to contact Ryan Silverio, Co-coordinator for Membership and Participation (ryansilverio@gmail.com / taskforcepride@gmail.com / 0927-4783918) or visit http://www.taskforcepride.blogspot.com
See you at the parade!

Yours truly,
Task Force Pride Philippines

2010 Pride March

2010-11-08T06:27:00.000-08:00

Task Force Pride 2010 presents One Love

Good day everyone, Task Force Pride will be moving the 2010 LGBT Pride March to Tomas Morato in Quezon City on December 4, 2010. The decision came after the QC Mayor's Office and Social Hygiene Clinic expressed interest to support the LGBT community's annual celebration.

The Manila Pride March gathers LGBT groups and individuals once a year to promote solidarity within and outside the community. It creates a safe space where LGBTs and their supporters can raise pressing issues. By tradition, Manila Pride March coincides with Human Rights week, to affirm the specific rights claims of the LGBT community.

This year’s theme, “One Love”, pushes for unity. The diversity of the LGBT community is apparent, but this diversity comes at the price of political differences as well. However, this year’s March encourages everyone to view those differences as celebratory instead of damaging; that those differences are merely proof of the community’s dynamism. “One Love” also looks at how it is still possible to see points of convergence and collaboration despite differences.

The schedule for December 4 will be as follows:

2:00 pm - registration

3:00 pm - formation

4:00 pm - 6:00 pm - Pride March

6:00 pm - 9:00 pm - HIV AIDS awareness and Diversity Advocacy

9:00 pm onwards - Solidarity and Pride celebration

For More info, visit http://www.taskforcepride.blogspot.com

For inquiries, please email us at taskforcepride@gmail.com

-TFP

On Long Distance Relationships

2010-10-25T18:22:00.001-07:00

A year ago, before leaving this blog, I was in a long distance while studying to finish my degree. Yes! Dagat ang pagitan namin ng partner ko that time. And the only means of communicating is internet and sometimes, cellphone.

To start with is our story, a very long one, but I had to keep it short:

I met him online and he was interested in me and sooner he will be in the Philippines. He is a Filipino too, not a foreigner. Suddenly, I figured out that he has a boyfriend. So I backed off. But we kept our communications open and we met. Little by little I realized that he doesn't have a boyfriend, he has boyfriends, yes PLURAL FORM OF BOYFRIEND. One by one, I knew them: some by names, and others personally. Knowing his status, we still dated because he is very kind and we share the same interests in music and arts. Then we became partners and he swore to me that he will not have other guys other than me. He broke up with his five (5) boyfriends and chose me (5 talaga?!). Then he flew back to where he lives in Europe.

And here are some of the dilemmas I encountered:

First Dilemma is our time zone. in which my time is ahead of his time. Try to think of this, I had to wake up or stay up to 3am just to chat with him because that is his free time. Sometimes I sleep at 6 in the morning. Bongga di ba! Considering that I am a student that time. Well, I was the one adjusting. So consequences are, I had to go to practicum with little sleep or worst, no sleep at all. I had NO time for other things such as blogging and online gaming.

Second Dilemma is "SEX". I had to be contented watching him on webcam jerking and me showing him what I am doing at the same time. Ay mga 'teh! Di ako nagmamalinis. Yes! I am doing it because I had to do it. Sometimes I can't do it because my brother is inside my room and I tried to make him understand that but he seems to be so eager on doing it.

Third Dilemma is emotional drama. Since he is older than me, I had to overcome his strong personality and understand what he is going through. Sometimes he will start the conversation by saying that he is not in a good mood, then, I will eventually lighten up the conversation. Sometimes, I will see him crying on cam because he is not feeling OK and my job is to cheer him up. Being alone in a foreign country is really frustrating.

Fourth Dilemma is miscommunication. Again, since our conversations are via online specifically in YM, we usually get a lot of misunderstanding because he will tend to interpret my messages in a wrong way. Sometimes showing your opinion on a specific subject matter gives him an impression that you are boasting. Even explaining is so hard because you are not talking personally with an eye-to-eye contact. At the end of the day, we tend to have an argument because of miscommunication.

Last Dilemma is infidelity. Worst dilemma of them all, despite the fact that I am trying hard to be so faithful, I didn't know what the person is really doing since I am not beside him. As in F*CK. I tried to use my tactics to know what he is doing and I realized that he is having an affair with other guys online too.

Then he broke up with me by using another alibi and not accepting the fact that he was unfaithful. I never met him again personally because I hate what he did. He had some items with me and my brother gave it to him because I really don't want to see him anymore. :) I blocked him in my FB and YM because I don't want to see him and his pictures with his new partner.

So as for me, Long distance relationship entails a lot of adjustments like being more patient, loyal, and understanding. I am not implying that all stories are like mine, BUT, it is a reality that it can happen to anyone else who are engaging into LDR. To continue my story, I am in a relationship right now and we will be turning one year on November. Well, that's another story.

Am I officially back into blogging? We'll see. But I assure you, I have a lot of stories to tell. :)

Some golden rules in life

2009-04-28T03:49:00.000-07:00

Article 92 of the Military Criminal Act is unconstitutional!

2009-04-20T01:01:00.000-07:00

The Constitutional Court of Korea must accommodate the military court's request for a legal judgment on the unconstitutionality of Article 92 of the Military Criminal Act!

Article 92 of the Military Criminal Act: "Those who have engaged in sodomy and/or other indecent act shall be imprisoned for 1 year or less"

In August 2008, the Normal Military Court of the 22nd Infantry Division of the Korean Army requested the Constitutional Court for a legal judgment on the unconstitutionality of Article 92 of the Military Criminal Act because it could violate equal rights, the right to sexual self-determination, and the right of privacy. Although half a year has already passed, the Constitutional Court has postponed and delayed this issue. Judging that Article 92 of the Military Criminal Act promotes homophobia and violates equal rights and the right to sexual self-determination, the Network for Reporting the Violation of the Human Rights of Sexual Minorities in Relation to the Military has initiated activities to urge the Constitutional Court for a judgment on its unconstitutionality. The anachronistic Article 92 of the Military Criminal Act can't completely resolve sexual violence in the military. Instead, it is the time to strengthen policy and education to eradicate homophobia. The Constitutional Court mustn't repeat the mistake it made in 2002 in an examination of a petition regarding the constitutionality of the same Article 92: "The said article must exist to maintain the sexual health of the military family." We strongly hope that many will take part in and support our activities to urge a judgment on the unconstitutionality of Article 92 of the Military Criminal Act.

The easiest way to take part in the campaign:
Completing a petition to the Constitutional Court

1) Download, print out, complete, and sign the petition form attached above (either of the two files above).
2) Individuals may also create their own petitions.
3) Mail or fax the completed petition to the Network for Reporting the Violation of the Human Rights of Sexual Minorities in Relation
to the Military (see address below).
4) Finally, actively encourage your family, friends, and colleagues to participate!

Why must Article 92 of the Military Criminal Act be abolished?

First, Article 92 of the Military Criminal Act promotes homophobia and discrimination. Included in Article 92 of the Military Criminal Act, the Korean word for sodomy denigrates a particular sexual act by likening it to an act performed on an animal. This hateful language designates as an "indecent act" even a consensual sexual act, as if homosexuality itself were but a type of sexual violence. Indeed, the National Human Rights Commission of Korea has pointed out in "2007-2011 Recommendation Proposal on National Action Plans for the Promotion and Protection of Human Rights; NAPs on Human Rights" that
the same article revealed discrimination and prejudice against homosexuality and recommended the Ministry of National Defense to reform this law. No term or name used in laws must reflect prejudice and preconception. The Korean word for sodomy in this article must be replaced by a more neutral and objective word or removed altogether.

Second, Article 92 of the Military Criminal Act can violate equal rights and individual privacy.Even when the special nature of the military is taken into consideration, the criminalization and punishment even of relations based on mutual consent can't be justified constitutionally. If two male soldiers engage in sexual acts in a private space under mutual consent on their leaves, should they be punished for it? It's preposterous indeed for the parties involved to be punished because no one has been harmed, rank hasn't been used unjustly, and force hasn't been used for coercion. However, Article 92 of the Military Criminal Act makes all of this possible. In fact, in 1999, a similar case was punished based on Article 92 of the Military Criminal Act. However, just as consensual sexual acts between members of different sexes aren't seen as "indecent acts," consensual sexual acts between members of the same sex mustn't be seen as "indecent acts." Everyone has a right to sexual self-determination. No one must be discriminated against just because of a different sexual orientation.

Third, the ambiguous regulation in Article 92 of the Military Criminal Act is inappropriate for determining whether an individual is innocent or guilty. It's nearly impossible to understand and accept which acts are forbidden and which aren't from the expression "sodomy and/or other indecent act." In other words, this article can be applied to diverse situations because it completely fails to provide the criteria for judgment including the agent and the other party, types of acts, location of the acts, and consent. Consequently, it becomes difficult accurately to judge the innocence or guilt of the parties involved so that it is very likely for the applier of the law to interpret this article arbitrarily at his or her discretion.

Please fax or mail the petition to:
Network for Reporting the Violation of the Human Rights of Sexual Minorities in Relation to the Military
302 Myodong Building, 183 Myodong, Jongno-gu, Seoul, Korea 110-370
Fax: 82-2-744-7916

http://chingusai.net
tel:02-745-7942
fax:02-744-7916

(Notice: This is a forwarded email to me and I feel the urge of posting it here to have the appropriate response from the readers to abolish these kinds of laws violating the human rights of individuals according to their gender identities Thank you!)

Green Dream: Be The CHANGE

2009-04-03T23:26:00.000-07:00

"Now more than ever, it's time for us to act..."

This is an advocacy video regarding Global Warming and Climate Change created by DLSU's LEADORG K31 Students. It emphasizes on doing small things that will result to big change and is beneficial to the environment and for the entire planet.

"Change starts with You"

You can make a difference!
(http://www.rainbowhalohalo.tk)

Hanggang Dito na Lamang at Maraming Salamat: Term Ender

2009-04-01T08:04:00.000-07:00

De La Salle University’s 3rd Term for School Year 2008-2009 is not yet over but I would like to create my term ender article as early as now. I might not have the time when the finals week comes in and I have to review for two (2) comprehensive final examination in Microbiology and Cell Biology (tough ones I have for this term).

I felt so awkward when I went back to school. Siyempre I had to adjust from being an employee back to being a student again. There was even a time when I wanted to return to my previous work because I miss my colleagues so much, and, also, I am so dependent, once again, to my parents. Some people would think that I am rich because I left my job to study, which is so wrong; I am living with Php.70.00 per day and I had to sell my cellphone just to purchase my textbook in Microbio and Cellbio subjects, I don’t need it anyway. Yeah right, I had the money for my tuition fee alone, na kasya sa 4 subjects. Haha. Masarap magtrabaho kasi kumikita ka ng pera, pero kailangang magbalik sa pag-aaral para magka-diploma.

At first, I was an outcast in each subject I enrolled in because they are block sections. Pero ang lola niyo ma-PR. I made new friends, specially Trish and my former high schoolmate Abby who made my return to DLSU a nice memory to ponder. Aside from them, I became close to some, but not all, of my classmates in my subjects. Wow, siyempre bakla eh. PR dito. PR dun. Naging close ko sa lahat yung mga kapwa ko "iregular". Thank goodness, there are no homophobic people in my classes. Pero there are some topics in a certain subject that deems homosexuality as immorality, saan pa, eh di sa Religion! Nagtaka ka pa. Hehehe.

I love being a student again. I had to read. Read more. And then, I have to read over and over again. This is a habit that I had to recover since the things that I have to browse before are work related like visa application, medical certificates, and even fake credentials submitted my applicants. Now, I feel the challenge of my academic life and I still have one year to adventure with by reading my reference materials.

Microbiology & Cell Biology
These are my most serious subjects. Obvious ba? Name pa lang di ba! Dito ako nagsusunog ng kilay. Pero impressively, I thought I lost my passion for Biology, but now, my neurons are craving for more mental stimulation. Echos. I can’t comment more on these courses because I can only speak of technical terms and critical life processes taught in the class. Well, the professors often assume that the students should know the concepts on Biochemistry, Botany2, or Histology, well; I don’t have those subjects in my flowchart because my degree is not a pre-med! I am a future teacher, a high school teacher. Hahaha. So I had to adapt to this kind of teaching method, well, what do you know, I’m not just passing these two subjects, I am one of the highest scorer when it comes to quizzes and long exams. Echos ulit!

RELSFOR (Religion: Christian Social Teaching)
This subject teaches us to have an advocacy for the poor. Hmmm. Ironically, I belong to the mass and I had to debate on the issues such as the main causes of poverty. Kailangang ipagtanggol no, ang iginigiit ba eh nagcocommit ng sins ang mga mahihirap dahil nagnanakaw sila. Excuse me, nagnanakaw sila dahil naghihirap sila dahil wala silang makain due to extreme poverty caused by improper allocation of wealth by the greedy and corrupt people who are in power! However, there are three incidents that occurred in the classroom strikes me the most during my term and it is a about my gender identity. The first one was when we were discussing about sins and evils when my professor declared that having a pre-marital relationship (I think it included sex) between two men is much graver than a man and a woman couple having a relationship before being married. No offense to my prof, I still love her but not the topic. Second was when I had to erase the word homosexuality TWICE and replaced it with adultery and murder in my two of my group mate’s paper to the list of crimes that needs corporal punishment in the Old Testament. Mamamatay tao ba ang mga bakla para ihelera sa abortion?!? Lastly, when a group reporting on one of the catholic encyclicals and sited that HOMOSEXUALITY IS ONE OF THE CULTURAL SINS. My professor commented, “kawawa naman sila, bakit nailagay dyan”, then the reporter answered, “because it is written in the encyclical that it is a cultural sin”. What I did was I acted as if I heard nothing, I continued reading “KUNG PAANO KO PINATAY SI DIANA ROSS” while placing the book in front ofmy face, making the picture of a GAY impersonator visible to the reporter. Deadma. Talk to Diano Ross! Charing.

LITERA (Philippine Literature)
I thought that this would be the most boring subject that I would have but contrary to this previous belief, Philippine Literature under Mr. Genaro Gojo-Cruz is a very empowering subject for me. First of all I was the class clown in this class. I would crack some jokes when people are reporting or even when we are viewing films, siyempre tatawa sila and those simple giggles and laughter are music to my ears. Ito naman ang silbi ko sa mundo, ang magpasaya ng tao. And in this subject was my first report after three years and I had to inculcate the remaining knowledge I have in teaching which eventually lead to regaining my self confidence. There are two readings that I love the most and these are “Kung Paano ko Pinatay si Diano Ross” by Rody Vera and “Hanggang Dito na Lamang at Maraming Salamat” written by Orlando Nadres. Madaming lines na sobrang ganda sa "hanggang dito na lamang", and gustong gusto ko ang character ni Julie, ang totoong pangalan ay JULIUS CEAZAR AQUINO, biruin mo, same pa kami ng surname! Both literary works discusses homosexuality and the struggle for acceptance. BONGGA! NAKARELATE AKO. Siyempre best in recitation ang lola niyo. Napag-usapan kasi lahat gaya ng mga GAY LINGO wherein bentang benta ang word na LOTLOT AND FRIENDS.

I love my Literature class. Sobra!

Lastly, I voted for Vernon of Santugon for VP Activities in the Student Council Election. He is gay and unfortunately he lost. I love his speech that whatever he is (pertaining to his gender identity) it is the leadership he offers to his fellow students that matters. I wanted him to win, sobra. Last year a gay candidate run but eventually lost to the incoming student council president. Did they lose because of what they are? But how come Simoun Ferrer won the presidency? I wasn't there so I can't tell. I did not vote straight despite of my political affiliation. Let them condemn and hate me for my vote yet I will stand for what I think is right and to conform is something I can not do. I am now apolitical.

Three years. Yeah. That was a long time of waiting. But it paid off. Because my three years of being out from the academe brought fort a new chapter in my life and that is my enlightenment which gave me a new purpose to live for. And that is to be of help to my people. People like me who needed guidance and comfort upon venturing to the fierce world of uncertainty and unacceptance and hoping that one day, alam mo na, cliché na nga toh eh, tanggapin na ng buong mundo kung ano ako. Kung ano tayo. Yun lang. Tatlong taon akong nawala sa school, and pagbalik ko, hindi na ako ang Raffy na naglilihim kung ano ako! Ang ako na hindi nasabi kay Louis Pieraz na minsan sa buhay ko naminahal ko siya dahil wala akong lakas ng loob at pilit na isinusulat sa mga tulang kinimkim na lamang sa limot. Nakakaloka! Tanggap ko na sa sarili ko kung ano ako. Tanggapin man ako o hindi ng lipunang ginagalawan ko.

Hanggang dito na lamang at maraming salamat!

Pope's visit to Cameroon raises questions about gay and lesbian rights

2009-03-24T11:15:00.000-07:00

Source: http://www.fridae.com/newsfeatures/article.php?articleid=2430&viewarticle=1&searchtype=all

March 24, 2009
Pope's visit to Cameroon raises questions about gay and lesbian rights
By Amnesty International

Since the Holy See had said that it advocates against criminal penalties against homosexual persons, Amnesty International attempted to engage the Pope while on his first pilgrimage to Africa.

On his first trip to Africa last week, Pope Benedict XVI visits Cameroon, a country that criminalizes same-sex sexual relations.

Amnesty International has asked Pope Benedict during his visit, to urge the government of Cameroon to eradicate discrimination based on sexual orientation.

A senior Cameroonian Roman Catholic Church leader was reported by local media in December 2005, to have publicly denounced homosexuality. Before and since, many have been persecuted.

The Holy See said at a meeting of the UN General Assembly in December 2008 that it "continues to advocate that every sign of unjust discrimination towards homosexual persons should be avoided, and urges States to do away with criminal penalties against them."

"The Pope should take the important opportunity of this visit to Cameroon to make clear that the Holy See abhors any attacks or persecution of people based on their sexual orientation, and call on the government to decriminalize homosexuality," said Tawanda Hondora, Deputy Director of Amnesty International's Africa Programme.

Over the past three years, Amnesty International has documented the arrest and detention of several dozen young men and women, some of whom have been sentenced to prison terms and fines for allegedly engaging in consensual same-sex sexual relations.

In a typical case, two men were arrested on 16 August 2007 by gendarmes in Yaoundé, accused of engaging in same-sex sexual relations. The suspects were held at Nlongkak gendarmerie until 31 August 2007, when they were transferred to Kondengui prison.

While in custody, the detainees were subjected to anal examinations in an attempt by the authorities to establish if they had been engaged in sexual acts.

The men appeared in court on 23 November 2007 and pleaded not guilty to engaging in same-sex sexual relations. The court found them guilty of same-sex acts on 13 March 2008 and sentenced them to six months' imprisonment and a fine of 25,000 CFA Francs (approximately $US44). They were released soon after their trial because they had already spent more than six months in custody.

Twelve young women were permanently excluded from a college in Douala in March 2006, for their alleged same-sex sexual relations. Amnesty International is concerned that the girls were expelled solely because of their sexual orientation, depriving the girls of their right to education.

Amnesty International and other human rights organizations have made numerous appeals to the Cameroonian authorities, religious organizations and the media to uphold, respect and protect the human rights of all people in Cameroon, regardless of their sexual orientation.

On Thursday, Pope Benedict will be meeting with members of the Special Council for Africa of the Synod of Bishops at the Apostolic Nunciature of Yaoundé.

"Dozens of Cameroonian men and women have been detained solely for their actual or perceived engagement in consensual same-sex sexual relations – this is simply unacceptable. We hope that the Pope will make this clear to the government and the Church’s leaders and many followers in Cameroon during his visit," said Tawanda Hondora.

I am 22 Years Young and tagged!

2009-03-16T03:32:00.000-07:00

Yeah! It's my 22nd birthday last Saturday, March 14, 2009. I know it's been 2 days after I posted something about my birthday but it's not too late since I was quite busy with my personal, academic, and extra curricular activities such as Rainbow Bloggers Philippines, Task Force Pride, and my organization GABAY. My cell phone, Friendster and Facebook accounts received a lot of birthday greetings. Thanks to everyone who wished me a happy birthday!

There was no fomal celebration of my birthday, but my friends gave me a big birthday card. It wasn't a surprise at all because I saw them writing on it. Hahaha. Busted! Aside from not having any plans or a party or anything, we had a scheduled meeting with Task Force Pride and it was the first General Assembly for the year 2009. Great! We are planning in advance unlike last year, when we had the GA in the month of August. I am very sure that with this initiatives, we will have a Bonggang Bonggang Pride March for 2009. I volunteered to take the membership head position, and we will have another General Assembly on March 28, 2009 (nag-announce daw ba!). After the meeting with TFP, I had another meeting with GABAY (Puro meeting noh!?) and discussed about our current internal issues. Aside from the stories I said earlier, there is someone special who completed my Birthday! If you are reading this, you know who you are.

Disclaimer, it's just a coincidence that I saw RUDY GAY with this uniform. Oh di ba! nakalagay sa likod: "GAY 22!". Akong ako! hahahah.

Meanwhile, Elyong tagged me and this is my response to this simple game.

The rules:

1. Write the name of the person who tagged you.

2. Answer the following:

- Your name/username/pseudo
- Right-handed/left-handed
- Your favorite letter to write

- Your least favorite letter to write
- Write “The quick brown fox jumps over the lazy dog.”

- Write the names of the people you want to tag.

3. Take a picture of what you have written.

The Tagged:

Knight and the Rainbow Flag
Unico Hijo

Wilberchie

Geisha Klein

Philippines Ends Ban on Gays in Military

2009-03-10T22:48:00.000-07:00

Source:
http://www.365gay.com/news/philippines-ends-ban-on-gays-in-military/

(Manila) The Philippines has become the second country in a week to officially end the ban on gays serving in the military.
The Armed Forces of the Philippines said that the decision shows the military has a zero tolerance for discrimination among its ranks. But it also warned that despite allowing gays to serve openly, overt homosexual behavior will still not be tolerated.

“Once inside the organization, they have to live by a code of ethics and they have to observe decorum if they want to remain as members of the Armed Forces,” military spokesperson Ernesto Torres told The Manila Times.

To mark the change the military this week began a recruiting drive in the LGBT community.

On Monday, Argentina announced that it had abandoned the gay ban, part of a sweeping military reform act that included the way members of the armed forces are put on trial.

The issue of gays serving opening in the military has roiled the US armed services.

On Monday, legislation to repeal “Don’t Ask, Don’t Tell” was filed in the House of Representatives.

While previous attempts to repeal the law were bogged down when Republicans controlled Congress, there is renewed hope the measure will pass the Democratically-controlled Congress.

President Barack Obama has said that he supports repeal of the ban.

An Assault and Insult To My Ethnicity

2009-03-05T08:42:00.000-08:00

I came accross with this e-mail in one of my e-group which I find very insulting to the Kapampangans like me. The message goes something like this:

http://groups.yahoo.com/group/downe/
Common Signs Nga Mga Kapampangan (Except yung Konting Matitino)
Wed Mar 4, 2009 5:36 pm

1. Nangunguna sa kalaswaan
2. Nagunguna sa nakawan (pati susi papaduplicate), maski brief ipapanakaw or
nanakawin
3. Nagunguna sa bentahan droga
4. Nangunguna sa mga pampatulog at set ups
5. Baligtad underwear pag may operations.
6. Walang nagpapakita ng sinampay kasi puro nakaw damit
7. Nakatingin sa kisame pag umiihi
8. Closed mga bahay
9. Walang lumalabas
10. Me singsing sa huling paa
11. Mahilig sa mga tattoo sa me paanan.
12. Grupo kung lumakad
13. PURO LEFT SIDE PARATI NG BUILDING OR LUGAR. LEFT SIDE DIN NG URINAL MGA IHI.
14. Nagpapali-palit mga rooms.
15. Marumi ang kalat pinagkainan
16. Hindi patas kung lumaban
17. Magaling sa sabwatan
18. Puro kins lang tatanggap
19. Mga tamad magtrabaho
20. Parating late
21. Puro hon at hon-deal system di pwede ng hard work.
22. Walang goal sa buhay, puro sex lang kaya napapag-iwanan. Ayan nangyari ke
Pimentel, binalot lang publicity pero tanga pa rin hangang ngayon.

Even if you guys have disputes against Koko Pimentel and to whatever he did, never generalize our ethnic group with all of those negative traits that you mentioned above. Try reviewing the title of the message, it has the phrase "Except yung konting matitino". And what does that connote? There are only a handful of good Kapampangans and majority are criminals, perverts, back fighters, thieves, etc.? This is very discriminating and an unjust way of describing us, the Kapampangans. Social labeling sucks. And what's next? Commit genocide upon us?

You don't have the rights to ruin the dignity of one group just because of the mistakes done by a few people. No one does. The evil encompassed by the specific person is not the evil of the whole group where he belongs. This is damaging OUR, in reference to the Kapampangans, institution, and culture.

Despite the fact that we have geographical distance and different dialects spoken, we must not forget that we are all Filipinos and are living in one country as one nation. This is one of the reason why our country is not developing and can not push the progress that we are dreaming of. My friends, there is a cold war within our very own system and leads to hatred and prejudice from one ethnic group, to another.

I am gay and I am a PROUD KAPAMPANGAN!

Mayap a aldo kekayu ngan!

Forum urges Asia to decriminalise homosexuality

2009-02-22T12:30:00.000-08:00

AFP - Saturday, February 21

(Source: http://ph.news.yahoo.com/afp/20090221/tls-hongkong-health-aids-asia-aeafa1b.html)

HONG KONG (AFP) - - A three-day forum in Hong Kong on a growing HIV/AIDS epidemic in Asia ended Friday with delegates calling for countries in the region to follow China's lead in decriminalising homosexuality

Beijing's decision in 2001 had helped to minimise the spread of HIV/AIDS in China, Zhen Li, from the Tong Zhi awareness group, told the forum.

"Between 2005 and 2008 China made huge progress (in raising awareness of HIV/AIDS among homosexuals) in addition to working with civil society as partners," Li said.

However, elsewhere in Asia "highly prohibitive legal frameworks" against homosexuality were aiding the spread of an HIV epidemic among homosexual men, the forum's organisers said in a statement.

"As long as these laws are in effect it will push people into dark places," Li told a news conference at the end of the forum.

Edmund Settle, from the United Nations Development Programme (UNDP), said there were several Asian countries which had yet to follow China's example and that they tended to be former British colonies.

As an example, he cited India, where there is currently a court case challenging the laws banning homosexuality.

Wong Ka-Hing, a consultant in special preventive programmes for Hong Kong's Department of Health, said that the city's HIV/AIDS awareness campaigns would continue to prioritise young homosexuals.

"In Hong Kong we are facing a rising epidemic among men having sex with men... that is why we have tried to target scarce resources towards the most vulnerable sections of the community," Wong said.

The forum was jointly held by Hong Kong's Department of Health, the World Health Organization, the UNDP and the Joint UN Programmes on HIV/AIDS (UNAIDS).

Rainbow Bloggers Philippines

2009-02-22T06:11:00.000-08:00

Greetings!

I am from The Rainbow Bloggers Philippines and we are inviting you to visit our website: http://www.rainbowbloggers.com

This is a collective effort of several Filipino bloggers located both here in the Philippines and abroad. We feature articles such as news, events, and literary genres.

Please patronize our very own LGBT Filipino Blog. Comment on the post and feel free to express your thoughts and opinions.

If you happened to be a blogger and you want to join our writers circle, please visit this link and register:

http://spreadsheets.google.com/embeddedform?key=pu0pmixChOwrUQ6-Ezy8nFg

the registration form is also found in our website: http://www.rainbowbloggers.com

You can also add our friendster account: rainbowbloggersphils@ymail.com

Make it a habit to visit www.rainbowbloggers.com

Thank you and have a nice day!

Yours Truly,
RBP Marketing and Membership Team

25 Random Things About Me

2009-02-19T22:04:00.000-08:00

(tagged by Criso from facebook) Once you've been tagged, you are supposed to write a note with 25 random things, facts, habits, or goals about you.

1. I am an EMPATH. I can absorb emotions of the people around me specially if I hold their hands. I am using this ability in giving advise to people who have problems.

2. When I was young, I used to play bahay-bahayan and paper dolls. I grew up with my Lola and I was a spoiled bratt.

3. My favorite anime of all time are Sailor Moon and Magic Knight Reyearth. My favorite sentai series are Mask Man and Masked Rider Black.

4. Ironically, I love to write but I am not much of a reader. However, I am practicing the habit of reading to get more idea and enhance my writing skills.

5. I am a porn addict. When I was still working, I usually go to Quiapo and buy pirated M2M CDs , but when I had my laptop, I downloaded M2M movies using Real Player. I usually watch them before going to sleep which leads me to Number 6 of my random facts.

6. I masturbate at least once a day and at most 4 times a day. My wildest experience was in a bus on my trip back to Manila. Yeah! They didn't caught me!

7. I watched THE SECRET! OH MYSELF! Try to read the book or watch the film.

8. I think that in order for us to attain total economic growth is to kill all corrupt traditional politician, close the Philippines, and start a brand new governance under me. Wahahahaha.

9. I love playing online and LAN computer games. There was a point when I stayed awake for 24 hours just playing Ragnarok!

10. I am not into having relationship with straight people because I believe that they can never express true love to people like me.

11. I stopped studying for three (3) years and I returned back to De La Salle University this term. My three years became my personal development period and acceptance of my gender identity.

12. I can't leave my house with out my Planner, my Cellphone, and my Gratitude Notebook. In addition to that, I can't stand a day with out surfing the net.

13. I wanted to please everyone, but I just can't. Now, I believe in loving myself and showing how I'm proud of what I am, and in return, they will love me for who I am.

14. I envision a society where people like me have social acceptance and we are free to live with the person whom we love the most. Blah Blah Blah.

15. I prefer mentally mature guys who are older than me and can give me intelectual orgasm. Hehe.

16. I passed my entrance exam for Bachelor of Arts in Philosophy in University of the Philippines, and Bachelor of Secondary Education Major in Biology at De La Salle University. I chose DLSU because it's a few meters from my house.

17. I don't hate anyone. Hate is a very strong word.

18. I usually cheat when I play Solitaire. Solitaire is the first card game I learned. Everytime I play solitaire, I can remember the memories of my childhood days.

19. There was I time in my life when we placed more rice in champorado for breakfast, ate rice and fish cracker for lunch, and rice with coffee for dinner. In college, they bombarded me with community outreach programs for us to know the life of the poor people when in fact, I lived that kind of life before. Hahaha.

20. I like Cristina over Britney. Sarah G. over Jonalyn Viray. Piolo over Dingdong. Period!

21. Did I mention that I'm gay?

22. I am a Kapampangan. I love to eat a lot, except papaya!

23. I am a future teacher. I have the inner passion to teach.

24. My first same gender sexual experience was with a German. Do you know how big a German sausage is?

25. I am proud of myself for accomplishing this 25 Random things about me. Hahaha.

I will not tag anyone. hehehe.

Ang Paghihirap ng Bayan Ni Juan

2009-02-11T18:42:00.000-08:00

Minsan, ako’y naglalakad sa kahabaan ng Taft Avenue sa Pasay. Napansin ko ang mga tahanan na nakahelera sa gilid ng kalsada. Sadyang makulay ang mga bahay na nito kahit dikit dikit. May asul, may pink, at may berde. Sadyang napakatingkad ng mga pinturang ginamit. Katabi ng mga nasabing bahay ay mga nagtataasang gusali at isang primyadong paaralan. Ako’y naengganyong silipin kung sino sino ang mga nakatira dito. Nagulat ako sa aking napagmasdan. Ito pala ay isang squatters area. Sinubukan kong umakyat sa ika-apat na palabag ng isang establisyimento na kaharap ng nasabing komunidad. Tumambad sa akin ang mga kinakalawang na bubong. Tinakpan lamang ng gobyerno sa pamamagitan ng mga pintura ang katotohanan na dukha talaga ang mga nakatira sa mga nasabing barung-barong at pinagmukhang disente ang kanilang mga tahanan. Ang bayan ni Juan, sa kabila ng pagsasabi na tayo’y isang maunlad na bansa, karamihan pa rin ng mga mamamayan nito o tinatayang 90% ay nagugutom at naghihirap.

Huwag na tayong lumayo pa para maipakita ang katotohanan ng kahirapan sa Pilipinas. Maglakad ka rin kagaya ng aking ginawa. Sinu-sino ang iyong makikita? Isang matandang babae na putol ang paa at nakahiga sa lansangan habang namamalimos. Mga sidecar boys na nag-uunahang makakuha ng pasahero. Isang pulis na nag-aabang ng makokotong. Isang grupo ng mga kabataang may hawak ng solvent at rugby. Si Aling Sidewalk Vendor na nagtitinda ng candy at yosi. Isang kariton na isang buong pamilya ang nakatira. At kung ikaw ay mamalasin makakasalamuha mo si Mamang snatcher at si Manong Holdaper. Bakit nga ba sila nakakaranas ng ganitong uri ng pamumuhay samantalang ang ibang taong ay nagbababad sa karangyaan?! Ang isa nga sa pinakamayamang tao sa buong mundo ay Pilipino.

Ayon sa National Statistical Coordination Board (NSCB) noong taong 2006, upang makuha ng isang pamilyang pilipino sa NCR, na binubuo ng limang miyembro, ang kanilang mga pangunahing pangangailangan ay kailangan nilang kumita ng Php. 8,254.00. Ang isang naglalako ng balot, kapag hindi kumita ng walong libong piso ay maghihirap. Ang Php. 8,254.00. ay sapat lamang sa limang miyembro ng pamilya, sa katotohanan, hindi lamang lima ang pinapakain sa isang pamilya. May mga pamilya na may anim hanggang sampung anak. Ang ibang pamilya naman ay wala talagang kakayahang kumita ng walong libong piso sa isang buwan.

Ayon sa mga pananaliksik, ang ilan sa ating mga kababayan ay nabubuhay lamang sa Php.32 pesos at pinipilit na pagkasyahin ang kakarampot na halaga. At ano ang kapalit? Ang kanilang kalusugan. Hindi ba tayo nagtataka kung bakit halos kapantay lang natin ang Afrika kung malnutrisyon ang pagbabatayan? Sa Pilipinas ay 27.6 % ang mga kaso ng malnutrisyon at 29% naman sa kontinente ng Afrika. Ikaw ba naman ang magpasuso ng kape sa sanggol sa halip na gatas. Ang pinagsaluhan ay isang instant noodle sa hapag kainan. Kaya sa isang pamilya, napipilitan ang mga bata na tumulong upang kahit papaano’y mairaos ang gutom.

Talamak ang child labor sa ating bansa mula sa iba’t ibang industriya. May mga nagtratrabaho sa minahan, sa plantasyon ng tubo, sa pagawaan ng paputok, sa pabrika, at ang pinakamasaklap ay sa prostitusyon. Minsan, makakakita ka rin sa lansangan ng mga batang namamalimos at manghihingi sa iyo ng pangkain nila. Ayon sa National Statistics Office o NSO, nasa apat na milyong kabataan ang nagtratrabaho samantalang mayroon tayong batas na nagbabawal nito, ito ay ang Republic Act 9231 o ang Anti Child Labor Law. Higit sa kalahati ng nasabing bilang ay mga kabataang nasa mga pinakamapanganib na industriya. Ang mga kabataang ito ay humaharap kay kamatayan sa araw-araw na pagtatrabaho sapagka’t wala silang mga angkop na kagamitan at ang pook mismo kung saan sila nagbabanat ng buto ay ang mismong nagbibigay ng peligro. Ang isa sa mga nakakalungkot na katotohanan ay 30% ng mga kabataang nagtratrabaho ay hindi na pumapasok sa paaralan. Ang mga bata ay hindi na nakakapaglaro dahil sa kahirapan.

Kung sinasabi ng ating pamahalaan na gumaganda ang takbo ng ekonomiya, nasaan ang perang kinikita ng ating bansa ? Halos kalahati ng kabuuang kinikita ng Pilipinas ay pinambabayad natin sa utang ng bansa ayon sa dokumentaryong “Banking on Life and Debts”. At ang sinasabi nila ay interes pa lamang an gating binabayaran. Batay kay Professor Leonor Briones ng Freedom from Debt Coalition, walang planong bawasan ang porsyento ng ibinabayad ng ating gobyerno sa World Bank at IMF at ito ang dahilan kung bakit kulang na kulang ang perang inilalaan para sa pabahay, edukasyon, at serbisyong pangkalusugan ng ating bansa. Nararapat lamang na hayaan munang makabawi ang Pilipinas bago magbayad ng utang subali’t hindi ito ang nagaganap. Naghihirap na nga ang bansa, nagpupumilit pa rin tayong magbayad ng utang kahit hindi natin kaya dahil sa mga pangakong binitawan ng mga nakaraang pinuno ng bansa. Ito rin ang panuntunan na ibinigay sa atin ng mga bansang ating pinagkaka-utangan. Saan napunta ang inutang na hanggang ngayon ay ating binabayaran? Sa mga proyekto ng ating gobyerno at sa bulsa ng mga politikong kinukurakot ang kaban ng bansa. At dahil sa mga utang na ito, lalong naghihirap at patuloy na maghihirap ang bayan ni Juan.

Bading

2009-02-10T22:58:00.000-08:00

"Bading"

Mundo ma'y di tanggapin
Pagkatao mong angkin
Dignidad ay yakapin
Sigaw ng puso'y tupdin
Bahaghari'y landasin

GANTI

2009-02-09T19:21:00.000-08:00

"Ganti"

Mag-iika anim na ng gabi. Tanaw mula sa bintana ng silid aralan ang paglubog ng araw. Handa na ang mga gamit ng mga bata at nakaimpake rin ang kanilang mga aklat at kwaderno. Biglang tumunog ang bell ng paaralan na naghuhudyat na tapos na ang klase para sa araw na ito.

“Children, tapos na ang klase! and remember! Be happy!” at nagpaalam na si Divina sa mga bata.

Isa-isang nagsilabas ng kwarto ang mga bata. Uuwi na rin sana si Divina ng may napansin siyang nakaabang sa kanya sa pinto ng kanilang silid.

Namumukhaan ito ni Divina. Si Terry, ang kanyang nakatatandang kapatid. Maglalakad si Divina palabas ng pinto nang tanungin siya ni Terry, "May relasyon ba kayo ng asawa ko?"

"Relasyon?" patanong na tugon ni Divina.

"Relasyon! Querida! Kabit! Number 2! Mistres. Relasyon!" at tiningnan ni Terry si Divina mula ulo hanggang paa.

"Terry!" sambit ni Divina.

"Wag mo akong ma Terry Terry. Sagutin mo ang tanong ko.Are you fucking my husband!?" pasigaw na bigkas ni Terry.

HIndi na lamang umimik si Divina sa mga paratang ni Terry.

"Ikaw pala. Ikaw pala ang sinasabi ng asawa ko na asawa mo na asawa ng bayan!" wika ni Terry kay Divina,"Para kang karinderyang bukas sa lahat ng gustong kumain. Sayang ka, maganda ka, edukada, pero tanga!"

Iiwasan na lamang sana ni Divina si Terry at aalpasan na niya ito subali't hinablot siya sa kanang kamay at sinabing, "Hoy babae, hindi pa tayo tapos!"

Nabitawan ni Divina ang kanyang bitbit na gamit at nagpatuloy si Terry sa pagsasalita, "Ikaw ang matalino! Ikaw ang maganda! Ikaw ang mahal ng itay! Malandi! Haliparot! Inagaw mo ang lahat sa akin! Lahat!"

"Wala akong ginagawang masama!" at ikinalas ni Divina ang kanyang kamay sa pagkakakapit ni Terry.

"Akala mo lang wala! Pero meron! meron! Meron!" at sinampal ni Terry si Divina.

Namula ang pisngi ni Divina sa lakas ng pagkakadampi ng kamay ni Terry.

Dinama ni Divina ang kanyang mukha, "Ate, please!"

"Huwag mo akong ma ate ate! Ampon! Ampon! Ampon!" sa pagkakataong ito, higit na mataas ang tono ng pagsasalita ni Terry kay Divina.

Nang marinig ni Divina ang katagang ampon ay nagpantig ang kanyang tainga. Nagbalik sa kanyang alaala ang nakaraan at itinigil na ang pagtitimpi, "Tama na!"

"Ibalik mo sa akin si Jun-jun! Mamamatay ako!" pagalit na bigkas ni Terry.

"Ipalilibing kita!" pagmamatigas ni Divina kay Terry.

"Hayop! Hayop! Hayop!" sasampalin sana ulit ni Terry si Divina sa kanang pisngi subali't napigilan ito ni Divina gamit ang ang kanyang kaliwang kamay. Gumanti si Divina ng sampal kay Terry.

"Nung inagaw mo sa 'kin si Alex muntik na rin akong mamatay. Puwes, ikaw naman ngayon ang mamatay" wika ni Divina.

Nagkaroon ng katahimikan. Tinitigan ni Divina si Terry. Ganun rin si Terry kay Divina. Wala mang salitang namumutawi sa kanilang mga labi ay nangungusap ang kanilang mga mata. Ang maririnig mo lamang sa kanilang dalawa ay ang mabilis na pintig ng kanilang mga puso at ang kanilang paghinga. Ilang minuto rin silang walang imik at matagal tagal ring nagbaling ng tingin sa isa't isa.

Inalayo ni Divina ang kanyang mga mata kay Terry at pinulot ang kanyang mga gamit sa lapag. Habang naglalakad ay may luhang pumatak sa kanyang mga mata.

Reference Movies:

"Mila"
"Ikaw ay Akin"
"Brutal"
"Minsan Lang Kita Iibigan"
“Dapat Ka Bang Mahalin?"
"Inagaw Mo Ang Lahat Sa Akin"
"Nagbabagang Luha"
"Bata, Bata, Paano Ka Ginawa"
"Nagalit ang Buwan sa Haba ng Gabi"
"Ina Ka Ng Anak Mo"
"Palimos ng Pag-ibig"
"Paano Ba Ang Mangarap"
"Abandonada"

Oral sex risk very low, but not zero

2009-02-08T07:21:00.000-08:00

sipi mula sa:
http://www.fridae.com/newsfeatures/article.php?articleid=2392&viewarticle=1&searchtype=all

Oral sex risk very low, but not zero, concludes systematic review
By Aidsmap.com

Many consider oral sex to be zero risk for HIV transmission and a safer alternative to penetrative sex but researchers analysing multiple studies on the topic are concluding that oral sex does carry some risk.

The risk of HIV transmission during oral sex is very low, but not zero, conclude researchers from Imperial College and the London School of Hygiene and Tropical Medicine in the December 2008 issue of the International Journal of Epidemiology. The researchers attempted to identify all the relevant observational studies on the topic, but found that, given the lack of data, it would be inappropriate to make summary estimates for the transmission risk through oral sex.

The authors conducted a systematic review (an analysis of all the medical research on a particular subject that meets predefined requirements). Cohort studies and other observational studies were included, while case reports and reviews were excluded.

The studies reviewed include data from heterosexual, lesbian and gay couples, covering both fellatio and cunnilingus.

Only ten studies were judged to be relevant enough to include in the review. All were from Europe or North America, and only three collected their data after the widespread introduction of combination therapy.

Methodological difficulties
articlepic
The researchers comment on a number of challenges that researchers have encountered in researching this topic.
- Very few people report oral sex as their sole risk behaviour.

- If a person practices both unprotected oral sex and unprotected anal or vaginal sex, and acquires HIV, their infection is normally automatically attributed to the higher risk behaviour.

- Data on individuals’ self-reported sexual behaviour is hard to collect accurately, especially when subjects may prefer to give more socially acceptable answers (i.e. not revealing unprotected anal or vaginal sex).

- Studies have frequently grouped all oral sex practices together, without distinguishing whether it was receptive or insertive, whether ejaculation occurred in the mouth, etc.

- Studies of serodiscordant couples (where one person is HIV-positive and the other is not) are likely to include people with well-controlled viral load, meaning that they are much less infectious than during primary infection stage.

- Studies that do identify a risk from oral sex are more likely to be published and reported than those which do not, because of the interest and comparative novelty of such a finding.

Estimates of the per-partner transmission risk
Five of the studies provided estimates of the risk of multiple oral sex acts during the life of a sero-discordant relationship.

Three of these studies gave that estimate as zero – no transmissions were reported.

The fourth study provided a figure of 1% for receptive fellatio.

The fifth study, from Sweden, provided a much higher estimate of 20%. However, the sample was very small (ten couples reporting oral sex as their only risk factor), and the review authors comment that the high estimate may be due to under-reporting of higher risk activity, or simply due to chance. Moreover, this is the only reviewed study which identified any HIV transmission among heterosexuals that could be attributed to oral sex.

Estimates of the per-partner incidence, per 100 person years
Three of the studies cited in the last section also reported estimates that calculated the transmission risk of multiple oral sex acts, but with the duration of the relationship stated. In each case, the estimate was zero.

Estimates of the per-study-participant transmission risk
Three further studies followed HIV-negative people who reported unprotected oral sex as their sole risk factor. However, the authors note that these studies have additional methodological limitations: the number of sexual partners and their HIV status is not known. This implies that the findings cannot be transferred to other populations where numbers of partners and HIV prevalence are different.

Two American studies gave estimates of 0% and 0.4% respectively, and the more recent Canadian Omega cohort provided a figure of 0.5%. Each study was conducted with gay and bisexual men.

Estimates of the per-act transmission risk
Three studies attempted to calculate the risk of HIV transmission during a single act of oral sex.

Two studies both provided zero estimates – no transmissions were reported.

The third study is Vittinghoff’s often cited paper which used data from American gay or bisexual men who reported multiple risk behaviours. Mathematical models were employed to estimate the risk of different sexual acts, and unprotected receptive oral sex with ejaculation was calculated to have a 0.04% risk of HIV transmission. However, the review authors note that this estimate is based on sex with both infected and uninfected men – if the researchers had been able to exclude sex with HIV-negative partners, the figure would have been higher.

Conclusions
The authors note the paucity of data to inform this review. Reliable estimates would be important for prevention workers and clinicians advising people on the relative risks. Moreover, because of the low risk of transmission, "large and expensive studies" would be required to provide more precise estimates.

They also comment: "The fact that infected study participants with solely this exposure have remained difficult to identify may suggest that indeed the contribution of orogenital intercourse to HIV incidence remains low."

Nonetheless, they do recommend that "individuals should protect themselves using condoms or dental dams to minimise this small risk." - (Roger Pebody, December 16, 2008)

Reference
Baggaley RF et al. Systematic review of orogenital HIV-1 transmission probabilities. International Journal of Epidemiology 37 : 1255-65, 2008.

Takip Silim

2009-02-04T09:48:00.001-08:00

Hey bading, bet mo bang yumaman?

Girl, huwag kang hipokrito. Oo. Yan naman talaga ang i-isplukelya mo. Malamang bet mong magkaroon ng sandamakmak na andabells.

Bakit? Para makuha ang lahat ng gusto mo? Para hindi ka na aapihin ng mga taong nakapaligid sa’yo? Para umasenso ka at makaalis sa putik na kinalalagyan mo? Para mabili mo ang lahat ng boylets na pinagpapantasyahan mo? Para ibigay ang respetong dati ay wala sa iyo?

Sabihin na nating limampung taon mula ngayon ay aba! Yumaman ka nga! Paano kaya? Nanalo ka sa loto. Naka-jackpot ka sa Wowowee o sa Eat Bulaga. Nakapulot ka ng tsekeng naglalaman ng daang milyong piso. Heto, seryoso na. Nagpursige ka at yumaman dahil sa dugo’t pawis na iyong isinakripisyo sa pagta-trabaho. Bongga ka sister! Pero sa mga panahong mayaman ka na ay senior citizen ka naman. In other words, isa ka nang gurang. Thunder Bird!

Ano nga ba ang awards mo kapag senior citizen ka na? Bawas na ng piso ang jumasay mo sa jeepella. Discounted na ang gamot mo sa botika. May bagets na aalalay sa’yo sa pagtawid sa kalsada. May sarili ka nang puwesto sa MRT at LRT. Winner ka! Kaso, lotlot ka naman din. Bakit? Kasi wit na ang beauty mo. Julubot na ang balat mo. At, uhm, amoy alam mo na. Lupa. Huwag kang masasaktan, yan ang katotohanan.

Face it mare, humarap ka na sa Manila Bay dahil malapit na ang sun set. Are you afraid of the dark? Mayaman ka na ‘di ba. You can prolong your life. Andami na ng mga products sa market. Pangontra sa diabetes, arthritis, osteoporosis, at iba pang sakit na nagshoshow kapag thunder bird ka na. Kulang na lang madiskubre ang fountain of youth para sa’yo. Nakaparami mong mabibili. Kahit lalaki. Kurak! Pati lalaki lalapit sa’yo. Dahil taglay mo ang 4 M. Ano ang 4M? Four Million? Pwede rin. Kasi madami ka nang julapi. Pero ang 4M ay Majondang Manyomang Malafit Mategi.

Maskara. Ito ang suot ng mga taong nakapaligid sa’yo dahil isa kang Golden Gay. Oo, tama, ginto! Ginto ang katumbas mo sa mga treasure hunters everywhere. May nakangiti. May nakangiti. May nakangiti. At siyempre, may nakangiti. Nguni’t try mong alisin ang maskara nila. Sari-saring mukha ang masa-sight mo at hindi ang huwad na kinang ng kanilang mga ngiping kumukutikutitap. Sino pa? Ang mga kamag-anak mo na malapit, malayo, medyo malayo, malayu-layo pa ng konti, at mga kamag-anak mo daw dahil ang lolo ng lola mo ay pinsan ng kumare ng kachokaran ng katulong ng lolo ng lola ng kumare ng pinsan niya, malabo ba? Ako rin nalabuan dahil wala naman kayong connect sa isa’t isa. Mangungutang at mangungutang sa’yo. Dahil may sakit ang anak niya, mapuputulan na sila ng kuryente, wala na silang makain, manganganak na ang aso nila, at lahat na ng hinaing maririnig mo. Hindi mo ba naalala na noong bata ka ay hindi ka nila tanggap na bakla ka? Pero maaawa ka. Dahil sa likas na mabait ang mga bakla, give lang ng give at sila, take lang ng take.

At siyempre, ang mga kampon ni Satanas na ang sandata ay sawa. Magpapahalik ka ba sa Hudas? Paano kung hindi kahawig ni Hudas, Barabas, o ni Hestas? Bagkus, nagpapakabait gaya ni Kristo pero ang mukha, huwag ka! Kay Piolo o kaya’y kay Dingdong. Eh di Go ka lang ng Go. Loka, baka hindi lang kiss ang ibibigay mo, magwiwithdraw ka pa sa bangko. Limang daan ang minimum, pang-load pa lang ‘yon. Ibibili mo pa sila ng gamit, damit, sapatos, Ipod, PSP, 3G Phones, laptop at marami pang iba. Ipapaayos mo pa ang kanilang barong-barong. O kaya’y dadalhin mo pa sa HongKong para lang ipasyal. Kapag nasa kama, ay pakipot, nguni’t kapag nakaamoy na ng salapi, patitikimin ka ng mansanas na ipinagbabawal kainin sa paraiso. Minsan babaligtarin ka pa. Ang sasabihin ng mga gigolo mo ay sex lang ang habol mo sa kanila, pero ang totoo, ang kaban ng kaha de yero mo ang puntirya nila. O di ba. Kahit papaano may alam sila sa reverse psychology.

Minsan, madadala ka sa emosyon na ipapakita nila sa’yo. May magsasabing mahal na mahal na mahal ka nila at aalagaan ka nila. Diyan ka mag-iingat. Malay mo, ang gamot na ipapainom sa’yo, lason na palang unti-unting tsutsugi sa beauty mo. Naku, ipinangalan mo na pala sa kanya ang lahat ng ari-arian mo. Ito pa, baka naman matapos makuha ang lahat sa’yo ay itapon ka sa Home for the Aged. Napaka-telenovela no? Pero hindi mo maiiaalis ang possibility na maaaring mangyari ito sa totoong buhay. E di bida ka sa soap opera pero hindi naman ipapalabas sa TV.

Huwag ka nang malungkot. Hindi naman lahat ng tao ganun. May mga magmamalasakit pa rin sa’yo. Nariyan sila para damayan ka kahit wala namang kapalit. Ito ay ang mga taong handang umunawa sa’yo. Naniniwala ka ba sa karma? Naalala mo ba ang mga ginawa mo noon? Gumawa ka naman siguro ng kabutihan. Lahat ng ito ay babalik sayo ng tatlong ulit ang bigat. Kung maghahanap ka naman ng katuwang mo, at alam mong bata pa sa iyo, siguraduhin mong may malawak siyang pag-iisip. Yung malinis ang intension sa iyo. Paano mo makikita ang taong ito? Mahihirapan ka dahil ang mga maskara ng karamihan ay mukhang totoo. Ipikit mo ang iyong mga mata at takpan ang mga tainga, hayaang puso ang makinig at utak ang tumingin, makikita mo ang mga totoong tao sa hindi. Mahirap? Oo, ang masaklap lang nito ay kung mali ang desisyon na gagawin mo. Pero, huwag kang mawalan ng pag-asa, hindi naman masamang maniwala sa TRUE LOVE kahit may edad ka na dahil ang bow and arrow ni kupido ay walang sinasanto, kahit Baclaran at Monumento ang agwat ng edad ninyo.

Hangin

2009-02-03T18:31:00.000-08:00

Dumito sa 'king piling
'Di man abot-tingin
Kutis ko'y 'yong haplusin
Bulong mo ay diringgin
Limot ang suliranin
Dito sa may baybayin

YouTube: Single Man Dances Single Ladies

2009-02-03T14:29:00.000-08:00

New US President commits to further LGBT rights

2009-01-30T21:36:00.000-08:00

Newly sworn-in US President Barack Obama commits to oppose a constitutional ban on same-sex marriage, support full civil unions and federal rights of same-sex couples, expand adoption rights, fight workplace discrimination among others.

New President Barack Obama called for a 'new era of responsibility' as he took the oath of office as the United States’ 44th president – and first African-American president in the country's history.

articlepic
In his 20-minute inaugural address, the new president acknowledged how far African Americans had come in the country with one poignant line.

"This is the meaning of our liberty and our creed - why men and women and children of every race and every faith can join in celebration across this magnificent mall, and why a man whose father less than sixty years ago might not have been served at a local restaurant can now stand before you to take a most sacred oath."

And doubly so as he was sworn in on the steps of the US Capitol Building which slaves helped build from the 1790s until the 1820s.

The 47-year-old president was born in Honolulu, Hawaii to a Kenyan father and a white American mother.

President Obama’s address has been described by news outlets such as the New York Times as a ‘stark repudiation of the era of George W. Bush’ despite being couched in indirect terms. He referenced a wide range of issues from interrogation policies to the invasion of Iraq and the use of its military power and spoke of the need to “restore science to its rightful place.”

He is expected to reverse some of the most contentious policies of the Bush administration such as banning the use of harsh interrogation techniques on suspected terrorists, giving a go-ahead for stem cell research and repealing the military’s Don't Ask-Don't Tell policy which bans openly gay and lesbian personnel from serving.

On Tuesday, the White House web site was updated with a list of commitments to further LGBT rights on his civil rights agenda:

THE AGENDA • CIVIL RIGHTS Support for the LGBT Community

"While we have come a long way since the Stonewall riots in 1969, we still have a lot of work to do. Too often, the issue of LGBT rights is exploited by those seeking to divide us. But at its core, this issue is about who we are as Americans. It's about whether this nation is going to live up to its founding promise of equality by treating all its citizens with dignity and respect." - Barack Obama, June 1, 2007

Expand Hate Crimes Statutes: In 2004, crimes against LGBT Americans constituted the third-highest category of hate crime reported and made up more than 15 percent of such crimes. President Obama cosponsored legislation that would expand federal jurisdiction to include violent hate crimes perpetrated because of race, color, religion, national origin, sexual orientation, gender identity, or physical disability. As a state senator, President Obama passed tough legislation that made hate crimes and conspiracy to commit them against the law.

Fight Workplace Discrimination: President Obama supports the Employment Non-Discrimination Act, and believes that our anti-discrimination employment laws should be expanded to include sexual orientation and gender identity. While an increasing number of employers have extended benefits to their employees' domestic partners, discrimination based on sexual orientation in the workplace occurs with no federal legal remedy. The President also sponsored legislation in the Illinois State Senate that would ban employment discrimination on the basis of sexual orientation.

Support Full Civil Unions and Federal Rights for LGBT Couples: President Obama supports full civil unions that give same-sex couples legal rights and privileges equal to those of married couples. Obama also believes we need to repeal the Defense of Marriage Act and enact legislation that would ensure that the 1,100+ federal legal rights and benefits currently provided on the basis of marital status are extended to same-sex couples in civil unions and other legally-recognized unions. These rights and benefits include the right to assist a loved one in times of emergency, the right to equal health insurance and other employment benefits, and property rights.

Oppose a Constitutional Ban on Same-Sex Marriage: President Obama voted against the Federal Marriage Amendment in 2006 which would have defined marriage as between a man and a woman and prevented judicial extension of marriage-like rights to same-sex or other unmarried couples.

Repeal Don't Ask-Don't Tell: President Obama agrees with former Chairman of the Joint Chiefs of Staff John Shalikashvili and other military experts that we need to repeal the "don't ask, don't tell" policy. The key test for military service should be patriotism, a sense of duty, and a willingness to serve. Discrimination should be prohibited. The U.S. government has spent millions of dollars replacing troops kicked out of the military because of their sexual orientation. Additionally, more than 300 language experts have been fired under this policy, including more than 50 who are fluent in Arabic. The President will work with military leaders to repeal the current policy and ensure it helps accomplish our national defense goals.

Expand Adoption Rights: President Obama believes that we must ensure adoption rights for all couples and individuals, regardless of their sexual orientation. He thinks that a child will benefit from a healthy and loving home, whether the parents are gay or not.

Promote AIDS Prevention: In the first year of his presidency, President Obama will develop and begin to implement a comprehensive national HIV/AIDS strategy that includes all federal agencies. The strategy will be designed to reduce HIV infections, increase access to care and reduce HIV-related health disparities. The President will support common sense approaches including age-appropriate sex education that includes information about contraception, combating infection within our prison population through education and contraception, and distributing contraceptives through our public health system. The President also supports lifting the federal ban on needle exchange, which could dramatically reduce rates of infection among drug users. President Obama has also been willing to confront the stigma - too often tied to homophobia - that continues to surround HIV/AIDS.

Empower Women to Prevent HIV/AIDS: In the United States, the percentage of women diagnosed with AIDS has quadrupled over the last 20 years. Today, women account for more than one quarter of all new HIV/AIDS diagnoses. President Obama introduced the Microbicide Development Act, which will accelerate the development of products that empower women in the battle against AIDS. Microbicides are a class of products currently under development that women apply topically to prevent transmission of HIV and other infections.

(from: http://www.fridae.com/newsfeatures/article.php?articleid=2384&viewarticle=1&searchtype=all)

Lesbian to be Iceland's First Female PM

2009-01-29T18:57:00.000-08:00

(From: http://news.aol.com/article/icelands-next-leader-is-openly-gay-woman/320430)

REYKJAVIK, Iceland (Jan. 28) - Iceland's next leader will be an openly gay former flight attendant who parlayed her experience as a union organizer into a decades-long political career.

Both parties forming Iceland's new coalition government support the appointment of Johanna Sigurdardottir, the island nation's 66-year-old social affairs minister, as Iceland's interim prime minister.

"Now we need a strong government that works with the people," Sigurdardottir told reporters Wednesday, adding that a new administration will likely be installed Saturday.

Sigurdardottir will lead until new elections are held, likely in May. But analysts say she's unlikely to remain in office — chiefly because her center-left Social Democratic Alliance isn't expected to rank among the major parties after the election.

READ COMPLETE STORY.

Flash Fiction: Kyuryus

2009-01-25T23:25:00.001-08:00

“Kyuryus”

Sa chat lamang kami nagkakilala. Matagal akong naghintay at halos namuti na ang aking mga mata, mula ika-siyam ng gabi hanggang ala-una ng umaga sa palengkeng katabi ng Sandiganbayan.

“Sorry, natagalan ako sa pagtapos ng short film”, nagpapaumanhing pagbati sa akin. Bata pa ako noon at wala pang muwang . Gusto ko lang masubukan.

“Wala akong dala”, wika ko sa kanya.
“Pwede na yan”, tugon niya.

At nagpatuloy na kami sa kung ano man ang napagusapan naming gawin kung bakit kami magkikita. Ang isang gabing aming pinagsaluhan ay naging mga araw. Naging buwan.
At hindi na kami nagkausap pa sa loob ng anim na taon.

Kadarating ko lamang dito sa PGH. Nagbabasa ng pahayagan at ang artikulo’y ukol sa sikat na director ng malayang pelikula na nagwawagi sa mga internasyonal na patimpalak, pumanaw nitong makalawa dahil sa malalang karamdaman.

Nag-text sa akin ang aking kasalukuyang kasintahan,

“Babe, positive ako...”

Kung Hei Fat Choi: Ang Kapalaran ng Rabbit sa Taon ng OX

2009-01-25T18:14:00.000-08:00

The Rabbit (1915, 1927, 1939, 1951, 1963, 1975, 1987, 1999) can look forward to a better in 2009 Year of the Ox because of the number of stars of relationships shining on him in the year of the Ox. After going through many changes like reunions, separations, heated arguments and changing jobs, things will be more stable and favorable for him.

The star of Harmony Yue De symbolizes excellent human relationships and it can turn dangers into opportunities. This means that the Rabbit will be having people around him taking good care of him and supporting all his needs. The star Sui He is a star that represents harmony between spouses. This star can also help the Rabbit get support from his supervisors and/or superiors as well as from elderly family members.

Two stars, Tao Hua and Xian Chi, which are stars of Love Luck are working together to make the Rabbit be more attractive and charming than ever before. For married Rabbits however, it is advised that they practice extreme caution and try hard to resist temptations. Because with the two stars shining on them, they might be overwhelmed by people who will show interest in them, no matter what their gender maybe, or else they might become involved in love triangles. These people will do anything just to please them. For Single Rabbits, it is a good year to pursue that love interest because there is a good chance that they will be accepted.

Lastly, the stars Xiao Hao and Si Fu are two stars that the Rabbit should be aware of and take extra caution with. Because Xia Hao represents minor financial loss, which could be brought about by the money spent in entertaining more friends and lovers. Si Fu on the other hand represents an elderly male family member who might suffer from health which should be given special attention to.

MILK

2009-01-24T04:54:00.000-08:00

Another MUST SEE MOVIE. Although it is not in the Philippine setting, I am sure that we will be able to learn a lot form this film. Again, fighting for what we think is right is the main purpose why social activism for gender equality exist in our country. The same concept is seen in the film.

Despite being oppressed because of social deviancy doesn't mean you have to stop believing in what you think is right! We must continue in our journey for equal rights because what we're asking are not special priviledges, but acceptance and respect from all the people around us.

I can still remember the people telling me to change because it is not OK to be GAY. Well, ok, it may not ok to be Gay, but it's cool to be one. I may be different from the sexual role that the society imposed on me, but I am still what I am. Embrace my sexuality!

The bottom line is... Never stop believing... Keep trying... You may never know, we can change history for the gay, lesbian, bisexual, and transgender community in our country...

The Thank You Girls

2009-01-23T19:11:00.001-08:00

"You'll feel more at home here than in any previous drag-queen movie. If you don't, you'll laugh, you'll gasp, you may even hurl. But you'll come out a better person." - Vancouver International Film Festival

SYNOPSIS:

"The 'Thank You' Girls" is a Visayan film with a gay lingo twist. (with subtitles)

Tired of losing in all the beauty competitions in Davao City, six dysfunctional gay beauty pageant veterans decide to travel north to Cagayan de Oro City, in the island of Mindanao, with a mission to conquer the grandest competition of beauty, personality and brains in the province. They believe that being city dwellers, gays in the province will never stand a chance against them.

Passing through the breathtaking landscapes and cultural vignettes of the Mindanao provinces, each queer need not only struggle to win a single title but also battles against his individual internal demon raring its ugly head behind their pink masks.

During their travel, the ultimate gay adventure of the characters brings them to back to the basics of themselves and of each other.

While they are blinded by their belief in the power of their so-called beauty, they still have to prove that whether on or off stage, beauty doesn't just come in packages wrapped in foundation, mascara, eyeliners and witty beauty pageant answers. What they will discover about themselves could be fitting and that being a run-away loser is not at all ugly.

Because what is essential is VISIBLE to the naked eye.

Directed by: Charliebebs Gohetia

Produced by: Brooklyn Park Pictures in cooperation with Bicycle Pictures and Alchemy of Vision and Light

Starring:
Gie Salonga
July Jimenez
EJ Pantujan
Pidot Villocino
Kit Poliquit
Kim Vergara
Ari Bancale
Joan Soco

REGULAR SCREENING: January 21-27, 2009 ROBINSONS INDIESINE

My 2009 Horoscope and Personal Blahs

2009-01-03T09:38:00.000-08:00

Last week, before ending the year, I talked with a friend of mine whose view is quite different. He's the type of gay who wouldn't engage in rallies againts discrimination. His statements are somewhat discouraging me to stop what I am doing because I dont have a future in it since this country is not ready to face the reality that we do exist. Although he's accepting the fact that we are JUST TOLERATED and he is contented with that kind of idea and wouldn't care more if we will be accepted or not. The hell he cares if he is not properly treated as long as he is not stepping on other people's lives and is doing all the best to be respected. Well, my only reply was I am happy fighting for equality. I may be able to find my place in this society but how about those who can't since they are being discriminated againts. This is not just for myself but for all the LGBT people out there who can't get out of their closets or those who are maltreated because of their gender identity.

At first I was wondering if I will listen to him or not because he's making sense. It made me think if I can live a normal gay life, not having the burdens that I am carrying now. Thinking of stands on statements just like what the pope said that saving humanity from homosexuality is as important as saving the rainforest. Whoah! Isn't he suppose to unite the world and not cause havoc by giving irresponsible speaches? I am not into issues like Cha-Cha but if it will have an impact to the gay community, you'll see march on the streets shouting at the top of my throat. Going back, I decided to remain the way I am. An activist. Even if my mother is asking me for a grandchild but I have no intention of giving her one because of a three word statement:

I

am

gay...

Live with it mom! Hehehe. I would like to thank her because my outfit were her tights and body fit long sleeves, the malong was mine. I can still remember her reaction when I wore my costume in the Pride March. She can't look at me straight in the eyes. At that very moment, I still felt that she has not yet totally accepted me for what I am. Although it seems like she's comfortable calling me Juday, or Judy Anne, her other term for JUDING.

++++++++++++++++

Right now, I just went home from a meeting about my organization GABAY. It was an exhausting discussion of several plans and targets for the year 2009 but I believe it's all worth it since my core members are willing to help in order to achieve our goals for this year. What added to my excitement is the idea that there are new people who went earlier who are interested in joining us as an affiliate organization in our team. We welcomed them wholeheartedly as they promised to participate in our events that are beneficial to this country's young LGBTs.

I opened my computer, was about to log in to http://www.friendster.com/ and before going to that site, I was able to read my horoscope for the Year 2009 (courtesy of http://shine.yahoo.com/page/2009-horoscope):

Career:

The Aquarian energy of 2009 encourages you to weave new dreams into peoples' lives, and to help them feel at home in the world. Success grows as exemplify your visions, attracting people who appreciate your compassion to raise their consciousness to a new level. In your service to help others realize deeper realities, you become more aware and sensitive to your own connection to the powers that be.

Your profound ability to explore transformation and share wisdom with large communities helps you find a welcome place in society. The love you discover through your own transformation will bring abundant manifestations for others. As you help people heal their consciousness, they can more easily find sanctuary from harsh realities. Your sensitivity to their needs reaches into the deepest realms of a their psyche.

For those who wish also to support change in the world, emotional affinity comes easily between you and your peers. From time-to-time this year, step back and reflect on the deeper purpose of your life's work. Be sure to make decisions that match your own objectives, values and goals, and don't allow yourself to be swayed by others desires. Maintain your individuality. Getting in touch with your dreams will help you know which direction is best to take in your effort to expand your beliefs and be of service in a much larger way.

At the first glimpse of my horoscope for this year, I was surprised to see these words. I was motivated to excel more on what I am doing right now which is my advocacy on gay rights and helping younger LGBT people reach their full potential despite being discriminated in this society. Do I have to believe this? My answer is simple, it is man who creates his own destiny, and since this prediction is quite challenging, I will make sure it will happen...

May this be a good head start for 2009 and hopefully, me and my team can change the society in our own little ways for the future generation of the beckies alike.

Did I make sense?

Whatever... hahahaha.
May mali ba sa grammar, walang pakialamanan, blog ko toh, Ahihihihi.

Againts the World

2008-12-29T20:00:00.001-08:00

It's been so long since I posted in my blog but I suppose it's not too late for me to show how I feel about the Manila Pride March 2008. Ane before ending the year 2008, I need to express my points whether many people will get mad at me.

It was colorful and joyful event. I was wearing my national costume and my organization won the "Best Float Award". At the back of our float was a statement: "WE EXALT YOU JESUS", confirming our love for GOD and that we believe and have faith in him despite our imperfections.

With us are discriminators using the bible as their weapon.

Try watching the video:

http://www.youtube.com/watch?v=K7E6ckFgsHE&NR=1

Preacher: Cause we believe that God has a design. God made up Adam and Eve. He did. He solved it.... So he created a woman. He didnt create another man.... So it's God's design. Now again Im emphasizing, A Homosexual, we believe it's sin.
Yffar: Literal meanings of the bible??? Not thinking of the "sitz im leben". yes, it was God's design to create Adam and Eve in the begining. They were straight, but not all of their children. Isn't King David, the greatest king in Bible History Bisexual???

Girl 1: Diba ang nilikha ng Diyos ay babae and lalaki.Tapos, Yung mga bakla, lalaki talaga sila. Nagrerebelde sila sa Diyos at nagsisinungaling sila. Pinagkalooban sila na maging lalaki pero gusto nilang maging babae. Ang ibig sabihin, yun na, nagrerebelde sila. At nagsisinungaling sila sa lahat ng taong nandito na babae sila pero ang katotohanan na lalaki sila. kasi di ba yun choices nila na maging ganun pero yung sinasabi nila na free will pero yung ginagawa na yun ay kasalanan sa Diyos may limitation yung mga freewill na nararanasan ng tao.
Yffar: Who set the limitation of freewill? It is man himself. You. have you done your study or taken any basic Psychology on homosexuality? To say that all gays wants to be women? Well im gay and i wanted to stay as a man and not to be a girl. Isa pa, we are not rebels, if we are againts God, why are we doing good deeds to our fellow men...

Girl 2: Magkaroon po kami ng bunga po na mareach out ung iba sa kanila na nagnanais talagang magbago. Kasi talaga hindi kami naniniwala na wala sa kanila na gusto talagang magbago eh. para ring nga gusto talagang mareachout talaga kung anong meron sa kanila ngayon.
Yffar: Unfortunately, you were not able to get people from us who wanted to change. Because that is what Gay Pride is all about! We are free to be what we want to be.

Foreigner (as i heard it) : We have beautiful women in Philippines, why do men marry men. Do not support this evil act. Is a taboo. Is abomination (?). Is it bawa (?) Do not support this evil act. A man should live with a father and a mother, married to a woman, not to a???? Man! Because if you do that, you are destroying the generation. because life will not come in to existence. I dont see the reason why we have beautiful ladies in Philippines, and our men are marrying each other. And we are celebrating this ceremony..
Yffar: yes, we are happy that we have beautiful women in our country. but it does not equate to man marrying men?! it is called LOVE! The freedom to choose who we want to live with for the rest of ourlives. and please do not use the word "WE", you're not a filipino and say that it behalf of the majority of this country's population.

Some Posters:
"God Hates Sin"
"It's not ok to be gay, it's sin"
"Kinapopootan ng Diyos ang lahat ng mga gumagawa ng kasamaan"
"Turn or Burn"
"Malagim ang kasasapitan ng mga taksil at mapakiapid tuloy papunta sa Impyerno"
Yffar: God also taught you guys that who ever does not have any sin, he can casts the first stone. Oh God, you are not following Jesus' instructions!

Other Hate Vids:

http://www.youtube.com/watch?v=4_RzGDKXlWk

http://www.youtube.com/watch?v=u26GIY17gB8

To all:
BELATED MERRY XMAS AND A HAPPY NEW YEAR and be PROUD of WHAT YOU ARE WITH OUT STEPPING ON OTHER PEOPLE'S IDENTITY AND RESPECT EACH INDIVIDUAL AS TO HOW MUCH YOU WANTED OTHERS TO RESPECT YOU.

Why cant we digest the idea that being homosexual is normal and let us live a normal life. If we are truly accepted, we wont be lobbying for any anti-discrimination bill, march every december, nor me posting this kind of message in this website!

Many homosexuals died and were murdered because the gay killers claim that it is written in the bible to punish homosexuals for it is abomination. Did God teach us to kill our fellow men just because it is written in the so-called sacred scripture!

GAY PRIDE is not one of the 7 Deadly Sin and is not even the opposite of the christian value humility. It is a celebration of Diversity of what God made us and despite of unacceptance, we are still going to fight for what we think is right in this conservative and blind confirmist society...

STOP THE HATE!

I am Yffar, I am Gay. Live with it!

I love you all...

Rosas (part3)

2008-11-11T03:32:00.000-08:00

paunawa: bago basahin ang part 2 bago basahin ang akdang ito..

Ang bata…

Nagmamakaawa…

Nanghihingi ng tulong…

Walang nakakarinig…

Lagi siyang nasa aking panaginip. Hindi ko maikubling maawa sa sinapit ng musmos.

Nang ako’y magising ay nakagayak na si James, may pasok pa siya sa trabaho kahit Linggo. Ayon sa kanya, ang day-off niya ay Sabado’t Miyerkules. Tamang tama, maari kaming magkita sa Miyerkules dahil wala rin akong pasok sa araw na iyon. Hinatid ko siya sa sakayan ng jeep. Magkahiwalay ang landas namin sapagka’t siya’y papuntang Marikina, at ako nama’y pabalik na ng Maynila. Habang nag-aabang ng masasakyan ay panandalian ko munang kinausap si James.

"hmmm… Can we meet on Wednesday?", tanong ko kay James.

"Sure, anong oras naman at saan?" tugon ni James sa akin.

"SM Megamall, para meet tayo half way. Ok lang ba?" anyaya ko sa kanya.

"Sige, walang problema, oh teka, ayan na yung jeep, bye! Text –text na lang tayo muna ah." pagkasambit ni James ng mga katagang iyon ay sumakay na siya sa jeep. Nasa bandang unahan siya at katabi ng tsuper. Mula sa side mirror ay nakikita ko siya at nakatingin rin naman siya sa akin mula sa naturang salamin habang nakangiti. Pasimple akong kumaway sa kanya na tanda ng pamamaalam.

Nang malayo na ang jeep na sinakyan ni James ay nakatanggap ako ng text, galing kay Niel.

"Best, kamusta ang booking? Balitaan mo naman akes!"

"Loko ka, walang nangyari sa amin"

"Echos, ikaw pa. Kilala ko pagkababae mo noh"

"Ang kulit mo noh, sinabi nang wala eh".

"Ok Sabi mo eh, next week ko na bayaran utang ko ah. Bibili pa ang lola mo ng bagong cellphone"
Hindi na ako nagreply kay Niel. Mamaya na lamang pagkauwi ko. At dahil sa nagmamadali na ako ay sumakay na lamang ako kaagad ng MRT. Medyo nahihilo pa ako kaya naisipan kong matulog habang nagba-biyahe. Pagkagising ko ay wala nang lulan ang tren kundi ako. Kaya dali-dali akong bumaba ng tren upang lumabas ng istasyon na ito upang makalipat sa LRT. Tila umiikot pa rin ang aking paningin. Mabuti na lamang at lagi akong may dalang LRT card kaya nakasakay ako kaagad ng tren. Ilang istasyon lamang ang daraanan ng tren bago ako makauwi mula sa EDSA.

"Libertad"

"Gil Puyat"

At nakababa na nga ako ng Vito Cruz station. Naglakad ako patungo sa gusaling tinutuluyan namin ni Dave. Nang makarating na ako sa nasabing building ay nag-elevator ako hanggang sa ika-dalawampu’t tatlong palapag at tinungo ang aming kwarto.

Gising na rin pala si Dave. Himala, ang alam ko’y kapag Linggo ng umaga ay tulog-mantika ang kapatid kong ito. Inusisa ko muna si Dave.

"May lakad ka ata, san ka naman pupunta?" pabiro kong pangungulit sa kanya.

"Hmmm. Sa friend ko, birthday celebration. He invited me, nakakahiya namang tumanggi. Ikaw kuya, saan ka galling?" pabalik na tanong niya sa akin.

"Sa friend ko rin, medyo naka-inom ako kaya dun na ako natulog", habang kausap si Dave ay hinubad ko ang aking suot na damit upang makapagpalit.

"Ows? Friend nga ba bro? eh bakit may kiss mark ka sa dibdib?" biglang tanong sa akin ni Dave.
Nagulat ako sa sinabi ni Dave kaya tiningnan ko kaagad ang aking sarili sa salamin. Naku, mayroon nga! Hindi ko siguro namalayan na nagkaroon ako ng marka dahil sa nangyari sa amin ni James kagabi. Nakakahiya at nakita pa ito ng nakakabata kong kapatid. Hindi ko alam ang gagawin kong palusot kaya ang nagsabi na lamang ako ng..

"Ah, wala yan. Wag mo na lang pansinin. I’m on the right age na rin naman di ba."

"Ok. Whatever. Anyway, I’m going na. Baka late na rin ako umuwi, pero di ako magpapa-umaga, may pasok pa ako bukas" tugon sa akin ni Dave.

Pagkalabas ni Dave ay naglinis ako ng kwarto. Lagi ko naman itong ginagawa kapag wala akong pasok. Konting pagwawalis, paglalagay ng mga gamit sa wastong lalagyan at pinakahuli naman ang paglalabas ng basura. Habang nagsasalin ng mga basura mula sa trash can at inilalagay ko na ito sa itim na trash bag ay may nakita ako na lubha kong ikinagulat.
Isang gamit na condom na mamasamasa pa.

Mukhang kagagamit lang. Aba, at hindi lang pala ako ang may ginawang kababalaghan kagabi, maging si Dave ay ganoon rin. Marahil nang malaman niyang hindi ako uuwi ay may inaya siya sa bahay. Hindi ko na lamang siya pakikialaman kasi parehas na kaming nasa hustong gulang at may sariling mga pag-iisip.

Lumipas ang ilang oras.

Maghapon kong hinintay ang text ni James subali’t wala pa rin. Wala akong makausap sa telepono kundi ang aking matalik na kaibigang si Niel. Ilang saglit na lamang ay nagtext na rin sa akin si James.

"Sorry, bawal ang cp sa work, tuloy tayo sa Wednesday ah. Text kita ulit mamaya pagkauwi ko"
Yun lang ang natanggap kong text galing kay James. Pero mas mainam na yun kaysa wala akong mabasang mensahe niya. Kahit papano ay nalaman ko na nais niya rin akong makita ngayong darating na Miyerkules. Nanabik na rin akong makita siya.

Tatlong araw na rin ang nagdaan. Nauna akong makarating sa Mega Mall. Matagal-tagal na rin akong nakatayo sa tapat ng skating rink at inaabangan ko siya upang surpresahin. Nakakubli sa aking bag ang isang pirasong rosas na nakalagay sa isang karton. Ibibigay ko it okay James mamaya kapag nakakuha ako ng tamang tiyempo. Ilang sandali na lamang at naaninag ko na siya mula sa malayo. Nakasuot ng puting t-shirt at maong pants. Napakapayak ng kanyang gayak subali’t pansin pa rin ang matikas na hubog ng kanyang katawan at aliwalas ng kanyang mukha.

"Im sorry traffic kasi eh. Kanina ka pa ba?", tanong niya sa akin na tila nahihiya dahil sa hindi niya pagpunta sa takdang oras.

"No. it’s ok, I just arrived din naman eh. San tayo magdidinner, dun na lang sa Davao Tuna Grill?" anyaya ko sa kanya.

At sumang-ayon siya sa akin na doon na lamang kami kumain, "Ok, sige, medyo gutom na rin naman ako eh."

Ako na sana ang magbabayad ng binili namin subali’t hindi siya pumayag. Wala na siyang nagawa nang inabot ko sa kahera ang limang daang piso. Naglakad kami patungo sa ikalimang mesa mula sa pinagbilhan ng pagkain at naupo na magkaharap. Habang kumakain ay pinagmamasdan ko siya. Medyo tahimik, wala masyadong imik. Hinayaan ko na lang at baka dala lang ito ng pagod sa biyahe. Nagpatuloy na lamang ako sa pagkain. Matapos kumain ay napagkasunduan naming maglakad-lakad sa likod ng mall at tinungo ang isang maliit na parke na katabi ng isang coffee shop.

Binasag ko ang katahimikan naming dalawa, "Kamusta na ang work?"

"Maayos naman, nakakapagod pa rin, pero kailangang magtrabaho. Kahit na maliit lang yung suweldo, wala naman akong magagawa", sambit sa akin ni James habang nakatingin sa langit. Medyo makulimlim at wala masyadong bituin ang aking naaaninag.

"Bakit hindi mo subukang mag-call center?" tanong ko sa kanya.

Bumaling siya sa akin ng tingin at malumanay na sinabi, "Hindi ako matalino, isa’t kalahating taon lang ako sa college at hindi pa ganoon kagaling mag-English. Kaya ito lang ang kaya kong gawin"

"Pero nakakapunta ka sa bar kahit wala ka na masyadong sinasahod"

"Alam mo, isang paraan lang yon para makabawas ng stress, sa totoo lang, isang beses sa isang buwan lang ako nagpupunta sa bar, nagkataon lang na nagkakilala tayo doon."

Mukhang napasobra yata ang aking pagtatanong kaya nanghingi ako ng paumanhin kay James, "Ah, sorry if naoffend yata kita sa question ko na yun, anyway, nasan na ang family mo?"

"Nasa probinsya, ang nanay at tatay, kasama na rin yung asawa ko at yung isa naming anak"
Nagitla ako ng bahagya si narinig ko kay James kaya kinumpirma ko sa kanya ang aking narinig, " You mean, you have a wife and a child sa probinsya?!"

"Hindi pa naman kami kasal, nagkatuwaan lang, nag-inuman, nalasing, at hindi ko na namalayan, nagising akong parehas kaming wala nang damit. Matagal na pala niya akong gusto. Lumipas ang ilang buwan, nalaman ko na lang na buntis na pala siya." Paliwanag sa akin ni James.

"So you’re bisexual talaga. Pero may anak ka na at asawa kahit na hindi pa kayo kasal, halos ganoon pa rin yun, right?! And then muntik nang may mangyari sa atin last sunday"

"Tao lang din ako, hindi mo maiiwasan na may hanapin ang parte ng pagkatao ko dahil hindi ako perpekto. Nagkataon lang na maaga akong nagkaroon ng pamilya, darating ang araw, mapipilitan ka ring mag-asawa dahil mai-isip mo na hindi panghabang buhay, magiging masaya ka bilang kung ano ka man ngayon. Mahirap tumandang bakla o silahis. Baka magsisi ka sa huli na isa-isantabi ka na lamang ng mga kapatid mo" winika sa akin ni James at muling ibinaling niya ang kanyang mga mata sa langit. Tila malalim pa rin ang kanyang iniisip…

Mag-iika sampu na ng gabi at napag-isipan naming dalawa na oras na para umuwi. Kahit papaano’y masaya ako at nakasama ko siya. Subali’t nagdadalawang isip ako kung ipagpapatuloy ko ang aking balak na panliligaw sa kanya.

Katulad ng nakagawian, una ko muna siyang hinatid sa sakayan ng jeep papuntang Cubao. Nagpaalam ako sa kanya at pasimpleng inabot sa kanya ang nakakartong rosas. Hindi naman halata kung ano ang laman ng kartong ito sapagka’t nakabalot ito ng papel. Sayang naman kung hindi ko maibigay sa kanya.

Dahil sa wala nang MRT, ako’y sumakay na lamang ng bus pauwi…

...na puno ng agam-agam.

(itutuloy…)

To be Respected,Accepted and Loved

2008-11-01T19:58:00.000-07:00

Hi, Im DeL , one of the co-author's of this blog (co-author's nga ba yffar? hehehe). hindi naman ako always na mag susulat dito eh, kapag tinamaan lang ako ng gana at kapag may naisip lang hehehe :)

Im here to talk you guys what i am all about, what my opinions in life,how i treat myself, how i look up to life and how i hold my ground. Im a Transgender, i was born gay actually..bata palang beki na lol! :) My transition started nung nag College nako sa Benilde kasi alam ko may freedom ako dun. kaya aun as my hair started to grow longer unti-unti narin akong nagiiba ng sinusuot ko :) from, mukhang super becky to mukhang girl, salamat kay Ms. Althea Pillar (Althea Pills). without it hindi ako magmumukhang girl hehehe *wink*. Ngayon at ganito nang transgender ako, may mga rules or Codes akong dapat i-set sa mind ko at eto un:

Gaining/Earning Respect. . .

In life as a trans like me you may always want to consider how people would treat you in the way you want it should be, may it be your friends or not. First thing, i always consider what i wear outside in public. for me, i always wear casual jeans and simple tops and blouses. i tend to blend in with the girls and not to stand out and caught other peoples attention. hindi kasi ako papansin at ayokong magmukhang katawa-tawa. i dont dress like im some whore or what. Kasi kung matino ang pananamit mo matino din ang tingin ng tao sayo. coz im one person who wants to give a good reputation and a good name for the LGBT community. If you really wanna be respected as a person. Then dont do something na ikasisira ng pangalan mo,kasi hindi lang ikaw pati ung ibang LGBT nadadamay. of course people would think that we are all the same(which in fact not). kaya nagiging mababa ang tingin ng tao sa mga LGBT and at the same time nagkakaroon ng discrimination kahit alam mo naman sa sarili mo na matino ka at may pinagaralan. As part of the LGBT community, showing respect for yourself and gaining respect from others is one very important thing that you should always look up to. And with that you wont have a hard time being accepted.

Being Liberated. . .

Basic meaning is to be free... free from the old belief's, old notions etc... setting yourself to new ideas accepting something new. Being comfortable with your sexuality, being comfortable with any conversation. or just simply being an open-minded person. Now when it's comes to being liberated, i tend to be a little more careful with my self, Coz i can be a liberated person in a way i wont lose my Dignity.

To love and Be Loved. . .

Masarap magmahal,masarap din yung minamahal ka...well for me i dont find that easy. alam ko naman walang magseseryoso sakin dito sa pinas. although naka 12BF's nako 11 bisexual na ex at isang ex na straight which adds up to 12.. :) i dont lose hope kasi and i always have faith :) even though my friends keep telling me na walang magseseryoso sakin dito. still that doesnt stop me from believing, hehehehe . Coz im not closing my doors. kasi madalas ako hindi ako sineseryoso at parating taken for granted ako. huhuhu. :) until here nalang ung sasabihin ko kasi pag ako nagkwento magiging controversial ito. at im sure may aapila hehehe to keep it safe. till here nalang hehehe :)

P.S

Raffy thanks for letting me write at your Blogspot :)

thanks again :)

DeL

Points and Disappointments on All Saints Day

2008-11-01T18:13:00.000-07:00

North Cemetery at Hallows Eve 2008

-Dhel

Raffy, Calves and I (DeL). Decided to go for a Ghost hunting at the North Cemetery since it's halloween and my second time to visit. We'll it's not actually ghosts that we encounter,mostly nature spirits wondering among tress and clinging onto peoples shoulders. To cut the story short and get to the main point of my purpose of writing here at raffy's blog (thanks nga pala hehehe).

If your one of the regular visitors of North Cemetery (NC) especially on Oct.31. it's really normal to see hundreds of people coming in and out of the place, some stayed for an over night for those people & families that came from provinces just to pay a visit and respect for their deceased loved ones. Now im wondering why of all the places in Manila, bakit asa NC nagkakalat ng kahihiyan ang mga effemistang becking ito???. After kasi naming mag Spirit hunting, we decided to roam around the NC, then something caught our attention, right in the middle of the roundabout ang daming tao watching, ayun! ang mga Becky nagtitipon-tipon at nag kokontest ng Ms.Gay Lotto, at sa loob pa mismo ng NC. Masaya kung masaya kasi nakakatuwa naman talaga dba? but wait...mukhang hindi na ata ito tama ganitong asa premises pa sila ng NC. at take note! right in the middle of the situation ayun nagsilabasan ang mga police at hinuli ang mga Beking kontesera at dinala sila sa mini station ng mga police located just outside the NC, nakakaawa silang tingnan kasi they seem like they dont know what to do or say. kasi they brought it to themselves narin eh.

It's wrong kasi to do that especially sa NC (North Cemetery) pa. Although it's not wrong to have fun but it should be in the right place and in the right occasion. And that is one of the reason's kung bakit tayong mga matitinong LGBT ay na didiscriminate at nadadamay dahil narin sa kagagawan ng iba. Isang example nadin ung mga Fancy clothes they wear at the NC, some wear costumes na halatang Ms.gay lotto lang talaga ang puntirya hehehe :) at ung iba naman kabastos-bastos pang tinginan like a whore thing would wear,kasi hindi nga bagay sa kanila ung outfit hindi pa bagay sa occasion they'r just making a fool out of themselves i guess they dont know what kahihiyan means and how it feels not to mention all those Fookie shorts they wear. I often wonder kung ano ba talaga ang purpose nila sa NC lalo nat kadalasan sa mga effems na ang suot nila eh pang club at may mga kasama pang mga lalake.hhmmm...sila ba ay nagpunta para bumisita sa kanilang mga yumaong patay? o humada ng mga lalake para gisingin at buhayin ang mga patay nilang titi to suck the life out of it and die again???? hhmmm.. pano naman kasi sa madilim na eskinita at kasuluk-sulukan ng NC may ibang himala na nagaganap dun.eewww... hahahahahaa!!!

Sana kung gaano kadami ung mga nakikita nating mga becki sa NC ganun ding kadami sa Pride March. at kung pede lang doon nalang din nila i-flaunt ung mga ka-bekihan nila para may sense naman ung pag lantad nila dba? and obviously these people doesn't realize na nasa sementeryo sila hindi sa park....hehehehehehe :)

*****************************************

ALL SAINTS DAY!! ALL GAYS DAY?!
-Calvez

LAst night i ask my two friends to go to cemetery to hunt for ghost. its really my first time to go to cemetery the night before ALL SAINTS DAY. It's not that crowded but still, there are people going in and out of the place. I was then disappointed that we might not see & feel spirits there. A nd what really make my jaw drop is to see GAYS in their girlie outfits, other in costumes of angel, fairies & in drAG QUEEN image. GAys in all ages were present that night. it is morelike looking to a parade of them.

pagkatapos ng aming pakay sa sementeryo. nag pahinga kami sa isang lugar kung saan madaming ding tao at nag kakatuwaan. ay POTA "ANG MGA BAKLA MAY EKSENA", they were having a mini-beatypageant inside the cemetery & people gathered around to see and make their selves happy for a while of visiting & praying for their dead love ones.

cyempre "BAWAL" un. dumating yung mga pulis para paalisin sila dun at pinag huhuli ang mga BEKY.

nakaka awa kung iisipin dahil gusto lang din naman nila magpasaya, kumbaga HAppy & GAY. pero ang tanung ko,,,

- ARAW NG PATAY DIBA? AT HINDI ARAW NG MGA BAKLA?- WHY DO THEY HAVE TO WEAR COSTUMES FOR A PARTICULAR PURPOSE? OR ARE THEY REALLY THERE TO VISIT OR JUST TO DISPLAY THEIR GAYISH & DIS HONORING ACTS.
ang akin lang, RESPETO PO SA MGA PATAY. im not againt gays but i suggest to act propperly on a propper place & time.

how I wish yung DAMI ng BAKLA na nakita ko sa sementeryo ehh makita ko sa PRIDE MARCH dis DECEMBER at dun nila ipakita na ndi NAKAKAHIYANG maging BAKLA.

MAKE IT A POINT na ndi lang PAG RAMPA ang alam nila kundi PAGTANGOL ANG BAWAT KARAPATAN NG MGA KATULAD NILA!

NATIN!

IM JUST DISAPPOINTED OF WHAT I'VE SEEN LAST NIGHT. HINDI "MALATE" ANG SEMENTERYO.

IT IS NOT "ALL GAYS DAY" BUT IT IS "ALL SAINTS DAY"

RESPETO LANG PO

Freudian Psychology: Nature at its Finest (part2)

2008-10-24T02:28:00.000-07:00

This is the second part of my Freudian Psychology picture set... Unfortunately, my template does not fully support uploading pictures and I cannot include some comments or caption with each photo. Enjoy! Berde mag-isip... echos.

The Benefits of Sex

2008-10-21T05:12:00.000-07:00

1. Sex is a beauty treatment. Scientific tests have shown that a woman who has sexual relations produces big amounts of estrogen which makes hair shiny and soft.

-Kaya pala ang ganda ganda ng mga kumare ko kapag nadidiligan... Uy si bakla blooming... echoz!

2. To make love in soft and relaxed way reduces the possibilities of suffering from dermatitis and acne. The sweat produced cleans pores and makes the skin shine.

- akala ko gagawing facial wash ang anech.. ahihihih. wicthels pala.

3. To make love allows to burn all the calories accumulate is this romantic love scene.

-ahhh.. so hindi lang pala fitrum at ang legendary L-Carnitine ang reason kung bakit payat si Juday... Sagana kay Papa Ryan...

4. Sex is one of the safest sports. It strengthens and tonifies all body muscles. It is more enjoyabel than doing 20 lapses in the pool. And you don't need special shoes !

- Eh kung ilagay din kaya yan sa Olympics... Baka magka Gold Medal pa ang Pilipinas! Winner!

5. Sex is an instantaneous cure against depression. It frees endorphines in the blood flow, creating a state of euphoria and leaves us with a feeling of well-being.

-Kapag sad ka, you know what to do di ba!

6. The more we make love, the more we have the capacity to do more. A body sexually active releases a higher amount of pheromone. This subtle aroma excites the opposite sex !
-Eh paano ang same-sex... hmmmm...

7. Sex is the safest tranquiliser in the world. IT IS 10 TIMES MORE EFFICIENT THAN VALIUM

-Infairness, nakakaBorlog nga naman itech! Bulagta ka after...

8. To kiss everyday allows to avoid the dentist. Kisses aid saliva in cleaning teeths and lower the quantity of acids causing enamel weakening.

-Bye Bye tooth decay!

9. Sex relieves headaches. Each time we make love, it releases the tension in brain veins.

-Eh heart aches kaya? Ching!

10. To make love a lot can heal a nasal congestion. Sex is a natural antihistaminic. It helps fight asthma and spring allergies.

-Wow, mas effective sa Neozep? Magaling, Magaling, Magaling!

Halo-Halo Thoughts: Personal Entry Muna

2008-10-17T23:10:00.000-07:00

Busy.

Yan ang status ng buhay ko ngayong buwan ng Oktubre. Matagal-tagal rin bago ako makapagpost ng bagong katha sa blog na ito. Kahit ang makapagsurf sa internet ay isang bagay na mahirap magawa sa dami ng trabahong dapat asikasuhin. At siyempre, ang serye ng mga kaganapan sa aking buhay na halos ikawindang ng lola nyo.

Episode 1: Ang Pagkasira ng Laptop

Oh yes, napakabait sa akin ng kapalaran at nagulat na lamang ako na sira pala ang aking laptop. Kinailangan itong i-reformat at nabura lahat ng files kasama na ang 46 pages na online meeting ng Rainbow Bloggers Philippines at ang aking mga entries para sa Rosas. Unfortunately, wala akong draft mga ito dahil derecho sa pageencode ang aking mga ginagawa. Mabuti na lamang at naayos ito ng aking workwate na IT master. Kaso, nakakahinayang lahat ng porn videos at nude pictures na pinakatago-tago.

Episode 2: Ang Aking Resignation at Pagbabalik Eskwela

After three years na tumigil ako sa pag-aaral, ako'y magbabalik na ulit sa DLSU-Manila and the price I have to pay is resigning to my current job. Anjoray. Lagi akong absent sa work para asikasuhin ang aking returnee status. Andaming cute guys, nakakalula. Hahahaha. Kaya ayon, pagkabalik sa work, kailangang i-back track lahat ng pending. Anyways, super mamimiss ko lahat ng workmates ko, kasi napamahal na sila sa akin. Ang sabi ko na lang sa kanila, babalik balik ako sa office namin para magtinda ng AVON.

Episode 3: Ang Iba't ibang Organisasyon

Malapit ng mag December, hindi dahil malapit nang magPasko, malapit na kasi ang Pride March at kailangan kong makahanap ng mga dadalo at magmamarcha. Lalakarin ko rin ang SEC registration ng GABAY, ang aking organization. May Sports Fest pa akong aayusin sa November. Daming deadlines na hinahabol. Pero kaya ito, isa akong bakla, lalong tumatatag kapag napapasubo!

Episode 4: Ang aking karamdaman sa Puso

Sa sobrang daming ginagawa, hindi na ako makapagpatingin sa doctor. Lagi kasi akong nakakaranas ng paninikip ng dibdib at pananakit ng batok. Mukhang high blood nga ata ako. pero hindi ito maaari, ang hula sa akin ay mamamatay ako sa edad na 60, at tatandang mayaman, hindi kagaya ng kaibigan ko, ang hula sa kanya ay mamatay siya ng wala pang 30. Hay naku, ibig sabihin, kailangan niyang mamatay bago mag 3o para yumaman ako? Hahaha. Hula lang yun, pero nagkatotoo kasi lahat ng hula niya sa akin gaya ng pagreresign ko sa Call Center two years ago. Ay, ang di lang ata magkakatotoo, ay ang hula sa akin na magkaka-apo ang mga magulang ko sa akin. Sorry sa aking ama at ina, wala po akong matres.

Episode 5: Ang Paghahanap ng Mga Nawawalang Wala

Bago ako umalis sa kumpanya, kailangan walang back log, kaya lahat ng mga dokumento ay kailangang ma-endorse. Kaya ang oras ko ay nakatuon sa pageendorse. Kasama na rito ang mga nawawalang dokumento, na hindi ko na naman dapat problemahin pero nahanap ko. Nakakaloka rin ang paghahanap ko sa mga papeles na ibinigay daw sakin subalit wala naman sa mga files ng aplikante. Aba, nawindang ako sa kakahanap, wala naman pala talagang ibinigay sa akin, nasa aplikante pa rin, kasi xerox lang ang ibinigay. Che. Ayan, nakahanap ako ng wala.

Episode 6: Dobulyu Dobulyu Dobulyu Dat Rainbow HaloHalo Dat Com

Bilang pagseseryoso, on the process na ang http://www.rainbowhalohalo.com/ kasabay ng http://www.gabay.org/. Siyempre, kailangan bago rin ang template. Ang problem, Biology major po ako at hindi programmer. Hahahaha.

At after ng post na itech, ang pamamahinga ng Diwata ng Bahaghari ay nagwakas na...

P.S.At siyempre, salamat sa mga bumoto sa akin sa TiTi Awards. May Titi na rin ako! Winner

Balik Blogging na ulit akesh!

Hashne Ive Rainbow HaloHalo

ECHOS!

Rosas (Part 2)

2008-09-25T04:53:00.000-07:00

paunawa: bago basahin ang part 1 bago basahin ang akdang ito..

Monthsary na namin bukas. At alam kong parehas naming hinihintay ang araw na ito sapagka’t magkakalahating taon na rin kami ni James. Naalala ko pa nga noong una kaming magkita, hindi ko naialis ang aking mga mata sa kanya dahil sa una pa lang naming pagkikita ay minahal ko na siya.

Pitong buwan na ang nakalipas, nang sinamahan ako ng aking best friend na si Niel sa isang bar sa Cubao upang gumimik dahil unang sweldo ko sa una kong trabaho. Malapit ito sa lugar na aking pinapasukan bilang isang call center agent. Nagbabalik sa aking gunita kung paano ko siya unang nakilala…

“Is this seat taken?”, tanong ko sa isang lalaking nakaupong mag-isa sa loob ng bar at may hawak na beer.

“No”, tugon niya na may kasamang ngiti sa kanyang mga labi, lumabas rin ang kanyang dimples sa magkabilang pisngi. Sa sobrang dami ng mga tao sa bar ay hindi maiiwasang makitabi sa mga taong hindi mo kakilala. Iniwan ako ni Niel sapagka’t may nakilala siyang guwapong lalaki at naroon siya ngayon sa dancefloor, sumasayaw kasama ng natipuhan niyang lalaki. Habang nakatingin kay Niel ay inalok ako ng katabi ko.

“Tol, yosi?”

At inabot niya sa akin ang isang kahang sigarilyo. Kumuha ako ng isa at sinindihan. Hindi naman talaga ako naninigarilyo, natutunan ko lamang ito sa trabaho. Halos lahat sila ay nagyoyosi sa kanilang break, kaya nga nila ito tinawag na Yosi Break. Sa aking mga lunch break, at 15 minutes break, kape’t yosi ang aking pampagising. Night shift kasi, kailangang labanan ang antok. Natuwa ako sa lalaking nag-alok sa akin ng yosi. Kaya tinanong ko ang kanyang pangalan.

“I’m James, and you are?”, pabalik niyang tanong sa akin.

“ I’m Max”, gaya ng nakagawian, lagi kong binibigay ang aking pekeng pangalan, hindi ko binibigay ang ang totoo kong pangalan kapag nakikipagkilala sa mga taong hindi ko kilala. Hindi ako kaagad nagtitiwala sa mga nakapaligid sa akin. Mahirap na. Kahit na nagugustuhan ko na si James, hindi ako nagdadalawang isip na bigyan siya ng mga hindi totoong impormasyon ukol sa aking totoong pagkatao.

Nagkuwentuhan kami ni James sa loob ng ilang minuto, kahit hindi pa kami magkakilala, kami’y nagkapalagayan na ng loob. Natuwa ako sa kanya, hindi man ubod ng katalinuhan kagaya ng hinahanap ko sa isang lalaki, ay masasabi ko namang may sense siya kausap. Inabot niya sa akin ang kanyang ID. Lalo akong natuwa sa kanya. Totoong pangalan pala niya ang binigay niya sa akin, maging ang lahat ng detalye gaya ng kung saan siya nakatira ay akma sa kung ano lahat ng sinabi niya sa akin. Nanlumo ako at hindi ko muna binigay ang aking ID. Sa susunod na lamang ako magbubunyag ng kung ano talaga ang aking tunay na pagkatao.

Sa sobrang dami na ng mga tao sa loob ng bar ay nagpasya kaming lumabas. Doon ay nagpatuloy kami sa aming pag-uusap at nagsindi ulit ng tig-isang piraso ng sigarilyo.

“Gaano ka na katagal sa call center?”, tanong niya sa akin.

“Hmmm.. Mag-iisang buwan na. Iba pa yung training”

“Mahirap ba?”

“Sa simula medyo, kung hindi ka pa sanay, pero pag tumagal ka na, it would be easier.”

“Eh di puyat ka palagi”

“Sanayan lang yan. Di ba nga sabi ko sayo, sa simula lang mahirap.”

Mukhang interesado si James sa akin, unti-unti, hindi ko mapigilang maramdaman ko ring nais ko pa siyang kilalanin. Sa kalagitnaan ng aming pag-uusap ay biglang lumabas si Niel at humahangos.

“Best!”, pahingal niyang paglapit sa akin.

“Oh, bakit? Napano ka?!”

“Nanakawan ako ng cellphone. Pati wallet ko nanenok rin. Pagkakapa ko sa bulsa ko WIS na.”

“Shit! Ang landi mo kasi eh. Nakarma ka tuloy. Namukhaan mo ba kung sinong nandukot sayo?”

“Maraming tao, malay ko kung sinech donchells! Best, anong gagawin ko, patay ako sa mudra ko nitey…”

“Eh di sabihin mo ang totoo”

“Baklang to, anong isplukelya ko, nag-bar akes, nakipagharutan, tapos nadukutan. ”

“Eh di sabihin mo na-snatch”

“hay, pwede na siguro yun. Uy sino siya?”, pabaling niya kay James at nag-beautiful eyes.

“Si James nga pala, just met him a while ago. James, this is Neil, bestfriend ko”, pinakilala ko sila sa isa’t isa. Nakipagkamay si Niel kay James. Medyo ayaw bitawan ni Niel ang kamay ni James, pero pinagkalas ko ang kanilang mga kamay. Napapangisi na lamang si James sa ginagawa ni Niel sa kanya.

“Uy, booking…” pabirong banat ni Niel sa akin.

“Baklang toh, umuwi ka na nga”, pakunwari kong ipinagtabuyan si Niel. Sa likod ng aking isipan ay nais ko na ring mapag-isa kami ni James.

Medyo nahihiya pa si Niel, pero pasimple niya akong binulungan ng, “Oh siya best, pautang naman akechi oh, kahit one hash lang. Pangjumasay sa jepelya. Kesa naman mag-walkaton ang lola mes.”

Pagka-abot ko kay Niel ng one hundred peso bill ay kinuha niya ng pilit ng number ni James. Hay naku. Napakakulit talaga ng best friend kong ito. Hindi pa man nakakalayo si Niel ay lumingon siya , “James, text-text tayo ah, babush”.

Nilapitan ko si James at nanghingi ng paumanhin, “Pasensya ka na sa bestfriend ko ah. Ganun lang talaga yun.”

“Ok lang yun, sanay na ako sa mga ganyang pangungulit. Hehehe.”, tugon sa akin ni James habang nakangiti.

Mag-aala-una na ng umaga at medyo malayo pa ang aking uuwian. Wala naman akong pasok bukas kaya maari akong magtagal sa galaan hanggang gusto ko. Tinanong ako ni James kung gusto kong tumuloy muna sa kanila sandali upang magpahinga. Wala ang kasama niyang umuupa ng kwarto dahil umuuwi yun sa kanila kapag Sabado at bumabalik lamang ng Linggo ng gabi. Hindi ko na nahindian si James at nagtungo kami sa kanilang boarding house. Una’y nag tricycle kami at bumaba sa isang kanto. Isang maliit na eskinita ang aming nilakaran. Nakakatakot dahil medyo madilim at baka may mga masasamang loob na humarang sa amin. Walang ilaw sa kalsadang dinaanan namin, mabuti na lamang at bilog na bilog ang buwan at siyang nagsilbing ilaw sa aming dinaraanan.

Nakarating na nga kami sa bahay nila James. Hindi ito kalakihan gaya ng inuupahan ko sa Vito Cruz. Ang namamagitan lamang sa bawat silid ay plywood. Iisang banyo lamang ang pinaghahatian ng apat na kuwarto sa nasabing lugar.

“Sorry ah, medyo maliit lang tong tinutuluyan ko. Pinagkakasya ko kasi yung budget ko. Di kasi kalakihan ang suweldo ng crew sa department store. Kapag naghanap pa ako ng mas malaki, mas mahal na kasi babayaran ko.”

“Wala ka namang dapat ihingi ng apology. Ako nga tong makikitulog eh, and one more thing. Wala kang dapat ikahiya ‘no”

Naghubad ako ng sapatos at inalis ang aking jacket. Hindi ko na tinanggal ang aking t-shirt at pantalon kasi medyo nahihiya pa ako kay James. Pinagkasya namin ang aming mga sarili sa isang maliit na kama. Ang tanging nagbibigay lamig ay isang maliit na electric fan. Mainit pa rin at hindi na ako nakatiis pa. Hinubad ko na ang aking t-shirt. Ganun rin si James, pero may natira pa sa kanyang sandong puti at boxers. Makakatulog na sana ako ng biglang tumunog ang aking cellphone. Bumangon ako at binasa ito.

“Kuya, what time ka uuwi?”, text sa akin ni Dave. Hindi nga pala ako nakapagpaalam na hindi ako uuwi ngayon.

“Tomorrow pa bro, I’m in my friend’s house”. Reply ko kay Dave.

Binitawan ko ang ang cellphone at nahiga uli. Tumagilid ako at pinagmasdan si James. Tulog na tulog siya. Napakaamo ng kanyang mukha. Sa sobrang pagkamangha ay dahan-dahan kong idinampi ang aking mga labi sa kanyang pisngi. Nagulat ako ng bigla siyang lumingon at nagtagpo ang aming mga labi. Dumilat ang kanyang mga mata. Gising pa pala si James. Sa sobrang hiya ko ay napatalikod ako sa kanya. Kinakabahan ako na baka magalit siya sa akin. Pero hindi pala, bigla niya akong niyakap patalikod. Mahigpit na mahigpit. Alam ko na at aking nabatid na gusto rin ako ni James kaya humarap ako muli sa kanya. Magkatapat ang aming mga ilong at nagpang-abot ang aming mga labi. Naramdaman ko ang kanyang kanang kamay na nakakahawak sa aking batok, at unti-unting umakyat sa aking ulo, gumanti rin ako ng paglalagay ng kamay sa kanyang ulo at pinagdikit lalo ang aming mga labi. Pinagpapawisan na kami kaya inalis ko ang kanyang natitirang sando. Siya nama’y ibinaba ang aking maong na pantalon at naiwan na lamang ang aking panloob. Naglakbay ang aming mga kamay at tila kinakabisa ng aming mga palad ang aming mga katawan. Hindi naglaon ay inalis na namin ang mga natitirang saplot sa katawan. Aalisin ko na sana ang aking brief nang biglang tumunog ang cellphone ni James. Paulit-ulit. Nakakabingi. Nang tingnan ito ni James ay hindi nakarehistro ang numero sa kanyang phonebook. Pero mukhang pamilyar sa akin ang numerong ito. Hindi ako maaring magkamali at sinagot ko ang tawag na ito.

“NIEL!?!” Bungad ko sa tumatawag…

“James? Teka, you’re not James, kaboses mo si….”, tama ako. Si Niel nga ang lalaking tumatawag.

“Oo ako nga toh best, ano bang ginagawa mo?!’

“Uy best! Bakit masama bang tumawag aber?! Unless…”

“Hay naku..”

“wait, wait, wait, at anong ginagawa mo dyan kina James? Hmmm..”
“Ah basta…”

“Uy.. gumagawa ng baby…”

“Hindi no…”

“Huwag ka na magdeny mare. Ligwak ka na sa lie detector test noh!

“Sinabi nang…”

“Oh siya, sabi na nga ba eh. Booking ito. Kakaririn ko sana si Pogi, naunahan mo na pala akes. Goodnight!”

Binabaan ako ni Niel ng telepono. Kaya pala niya kinuha ang numero ni James, para tawagan. Nawala na ako sa ginagawa ko. Pambihira. Istorbo si Niel. Nang balikan ko si James ay nakatikod na ito. Niyakap ko na lamang siya at nakatulog na kaming dalawa.

Mahimbing...

Magkayakap...

Magdamag...

Ang bata… nagpakita na naman sa aking panaginip… lumuha ako sa aking paggising... dahil sa bata... nguni't bakit?

(itutuloy)

The Rainbow Bloggers Philippines

2008-09-20T00:52:00.000-07:00

http://rainbowbloggersphils.blogspot.com/

Mrs. Jay also created our yahoogroup,
click here and join:

rainbowbloggersphilippines@yahoogroups.com

Sabi nga ni Lyka Bergen: VENGGA!

Bloggers Meeting 09/19/08 Friday, 7pm Starbucks Coffee

2008-09-17T21:35:00.000-07:00

Saan gaganapin?

Sa Robinsons Place Ermita Manila

Kailan naman ito?

September 19, 2009

Biyernes

Ika-7 ng Gabi

Sinong hahanapin?

Yffar 09233671964

Kiks 09278432519

Ano pa?

INVOICE Magazine Launching 9:00pm onwards

Pink Blogger Community Update

2008-09-16T06:14:00.000-07:00

PINK BLOGS DIRECTORY In Alphabetical Order
(Those who Replied in my post and via YM)

As of September 16, 2008
*********

Adbentyurs ng Baklang Bikolanong Aktibista
Kiks
http://bikolanongtsekwangbakla.blogspot.com/

********

After Midnight
The Zen Bitch
http://thedarkbitch.blogspot.com/

*********

Ako Si Aris
Aris
http://akosiaris.blogspot.com/

*********

Ang Misiz ng Blogspot
Mrs. J
http://reigningmrs.blogspot.com/

*********

Batang Mailap
Batang Mailap
http://mailap.blogspot.com/

*********

Bryan Miseducated
Bryan Anthony The First
http://miseducated-virgin.blogspot.com/

*********

Bum-Spot
Dale Bacar
http://bum-spot.blogspot.com/

*********

Bwisitdiaries*
Bwisit Diaries
http://bwisitdiaries.blogspot.com/

*********

Chronicles of a Descended Goddess from the Himalayas
Goddess
http://goddessoflovebeautyandfertility.blogspot.com/

*********

Dude? Where's My Sanity?
Mikkoi
http://mikkoi12.blogspot.com/

*********

e l f i l l i b u s t e r i s m o
Fill
http://elfilli.wordpress.com/

*********

EmpressMaruja.Com
Empress Maruja
http://empressmaruja.com/

*********

Kape't Yosi
Jericho
http://kapetyosi.blogspot.com/

*********

Life as a Write-Up
Kiel
http://lifeasawrite-up.blogspot.com/

*********

Looking for The Source

http://looking-for-the-source.blogspot.com/

*********

Princhecha Fiona in her land far, far away
Prichecha Fiona
http://princhechafiona.blogspot.com/

*********

Pulsar
Mugen
http://mugenblue.blogspot.com/

*********

Savant Supreme
Bino/Geno
http://fattybearyus.blogspot.com/

*********

The Lyka Bergen Show

Lyka Bergen

http://lastresestrellas.blogspot.com/

*********

The Misadventures of Mel Beckham
Mel Beckham-Atienza
http://melbeckham.blogspot.com/

*********

The Rainbow HaloHalo Project
Yffar
http://rainbowhalohalo.blogspot.com/

*********

Wilberchie's World
Wilberchie
http://wilberchiesworldinbetween.blogspot.com/

*********

Window Exit

Gibo

http://giboinks.blogspot.com/

*********

On September 19, 2008. Friday, There will be a Dinner Meeting @ Robinsons Place Ermita 7:00pm-9:00pm, the specific place will be announced on or before Thursday. Then, 9:00pm onwards, Bed Malate for the Invoice Launching.

All Blogger listed above and other bloggers who intend to join are asked to attend the meeting if you are available.To the bloggers who are not yet a part of the list, kindly comment to this post, or YM me, my ID is raff_aquino.

Pink Bloggers Community

2008-09-12T22:01:00.000-07:00

Proposed Names:
A. Pink Bloggers Guild
B. The Pink Chronicles
C. Rainbow Blogs Philippines
D. Other suggested names that may arise

Goal:
To create a united community of Filipino LGBT Bloggers, that may act as an organization for aspiring LGBT writers and hone their skills by guiding , recognizing their works, and inspiring them to pursue an inner motivation for blogging whether it’s personal, informative or other reasons why they created their blog.

Functions:
a. Making a LGBT Bloggers Directory
b. Providing Weekly Reviews
c. Creating a weekly/ Monthly Award
d. Organizing a Monthly/Weekly chat conference
e. Gathering in an Annual/ Quarterly Eyeball
f. Participating in LGBT Advocacies

Proposed Committees:
a. Marketing and Networking. A separate committee shall search for potential blogs that can join the community and communicate with possible allies such as organizations, publications, etc. that may help in pursuing the goals of the said community.

b. Membership. A committee shall handle possible members of the community and review the contents of the blog whether it is related to the LGBT category or not. Upon approval of the committee, the blog shall now be placed in the Directory.

c. Reviews. A committee will have to conduct weekly reviews on a certain blog about the good features of the blog. Negative feedbacks to improve the blog shall not be posted on the review, it will be discussed in a private manner such as a personal mail to the author by the reviewer. The committee must ensure that all blogs shall be given a review. A member of the committee shall not create a review of his own blog.
d. Events. The committee shall create monthly events that will focus on the interactions between memb ers of the community. Such activities may be held online, via chat/conference, or in a general assembly/ eyeball gathering.

e. Awards. This committee shall conduct a surveys/poll sor other contest s that may recognize the LGBT blogger and his site, e.g. Pink Blog of the Week, or annual LGBT Blog Awards. The committee must have no bias in giving out awards.

f. Web Masters. This committee shall be composed of the committee heads of each team that may discuss on the overall design of the website, input necessary information, create posts, and act as the executive heads of the said community.

g. Other committees shall be created and some proposed above may be dissolved depending on the actual need of the community.

Provisions
a. As a part of the LGBT community, ethical principles must be upheld and violators of the community rules shall cause a member’s blog be out of the directory and he/she will be removed as a member of the said community. Possible violations: Plagiarism, Libel, etc.
b. It will be the discretion of the committee heads if they will include a blog that contains pornography or simple nudity. Proper judgment shall be applied.
c. Other provisions that might arise shall be discussed upon the completion of the said community.

Bloggers that agreed on the creation of the community:
a. Kiks of ABBA
b. Lyka Bergen of The Lyka Bergen Show
c. Mrs J of The Reigning Mizis
d. Jericho of Kape’t Yosi
e. Wilberchie of Wilberchie’s World
f. Yffar of The Rainbow Halohalo Project
g. other bloggers are all welcome to help in building this new community.

Rosas (part 1)

2008-09-07T10:01:00.000-07:00

paunawa: bago basahin ang Rainbow Collection Series:Rosas ay basahin mo muna ang Larawan Parts 1 to 9.

“Huwag kang tumuloy diyan!” babala ko sa batang naglalakad patungo sa isang bahay. Hindi niya ako pinakikinggan. Sa hinuha ko’y nasa labintatlong gulang ang nasabing bata. Alam ko ang bahay na ito. Nararamdaman kong may nagbabadyang panganib sa oras na pumasok siya roon. Hinarangan ko siya. Tila hindi niya ako nakikita. Nilampasan niya ako, tumagos lamang siya sa akin at ang aking katawan ay nagmistulang hangin na unti-unting nawawala. Nakakalapit na siya sa pinto. Pilit ko pa rin siyang pinigilan subali’t kahit boses ko ay hindi niya naririnig. “Huwag!”

Nagdilim ang paligid. Wala akong makita. Ang paligid ko ay nababalot ng anino. Unti-unti, nakakita ako ng liwanag. Nilapitan ko ito…

“Kuya Steve! We’re here!”

Namulat ako at naririnig ko na ginigising ako ng tinig ni Dave, ang aking nakakabatang kapatid. Nanaginip lamang pala ako. Lagi kong napapaniginipan ang ganitong pangitain. Nasa bus nga pala kami na biyaheng Laguna. Rest day ko ngayon. Wala akong pasok at bibisitahin ko si mama. Lahat ng mga taong lulan ng bus ay nagsipagbabaan na, kaming dalawa na lamang ni Dave ang naiwan at hinihintay ng konduktor na bumaba.

Sumakay kami ni Dave ng jeep at bumaba sa restaurant na pagmamay-ari ni mama. Masarap siyang magluto, palibhasa kapampangan kaya ganun. Hinanap namin si Miguel, ang aming pinsan na dito sa Laguna naninirahan. Hindi na namin siya naabutan na nananghalian sa restaurant ni mama, tapos na raw siyang kumain kasabay ang kanyang kaibigan at nagmotor na pauwi. Hindi ko na naisipang puntahan sa kanila, hindi naman kami ganoon ka-close. Mas malapit sila ni Dave.

“How’s work Steve?”, tanong sa akin ni mama.

“Ok naman ma, medyo stressed lang the whole week. Mag-aapply pala ako as QA by next week. Maiba naman, boring yung paulit-ulit na trabaho. “

“Good, galingan mo ah, siya nga pala, nabisita mo na ba ang bagong bahay ng ate mo? Lumipat na sila malapit kina Miguel. Pero wala siya ngayon sa kanila, yung asawa lang niya na si Ikoy ang naiwan.”

Nang marinig ko ang sinabi ni mama ay nagpasya na lamang ako na hindi magpunta sa tinitirhan ni ate. Asawa lang naman pala niya ang madadatnan ko roon.

Kinagabihan, inaya ako ni Dave na mag-inuman sa isang bar sa bayan. Sa sobrang pagod ko at kailangan kong magpahinga dahil sa isang linggong pagtratrabaho ay hindi ako sumama sa kanya.

“Ang K.J. mo naman bro, once a week na nga lang tayo magkasama, di ka pa makikigimik”

“Dave, I’m tired… I’d rather sleep than go out..”

Nang umalis na si Dave ay kinuha ko ang aking cellphone. May hinihintay akong text mula sa isang napakaimportanteng tao. Subali’t wala ni isang mensahe ang aking natatanggap. Tinawagan ko siya subali’t hindi niya sinasagot ang aking mga tawag. Gabi na at nag-aalala na ako. Wala naman siyang pasok, bakit hindi niya magawang magparamdam maghapon. Matapos ang ilang saglit, sa wakas ay nakatanggap na rin ako ng isang mensahe.

“Hon, sorry, kaka-out ko lang, nag-over time ako. Nag-emergency leave yung isang crew dito kaya kailangan ko makipagchange ng schedule. Love you mwah. ”

Hindi siya nagpaalam sa akin. Biglaan naman yata yun. Napapansin ko na ilang araw nang madalang magtext at tumawag sa akin si James. Wala naman siyang nababanggit sa akin na problema. Malambing naman siya kapag magkasama kami. Ewan ko ba. Siguro parehas lang kaming maraming trabaho. Pero gumagawa naman ako ng paraan na magkita kami at makasama ko siya kahit na ilang saglit lang sa loob ng isang Linggo. Sa bawat oras, nagpapadala ako ng mensahe sa kanya, patago pa nga kasi bawal yun sa trabaho, ikakasesante ko kapag nahuli ako. Mag-aanim na buwan na kami sa makalawa. Kahit may pasok ako ay makikipagkita ako sa kanya, kahit walang tulog, pipilitin ko, magkasama lamang kami sa aming ika-anim na monthsary.

Hindi ko na mahintay si Dave, may susi naman siya. Sobrang inaantok na ako at hindi na kaya ng katawan ko ang magising pa…

Muli, nakita ko na naman ang bata. Papasok na siya sa bahay. Sinamahan ko siya. Hindi niya pa rin ako nakikita. Hinahatak ko ang kanyang mga kamay nguni’t hindi ko ito mahawakan. Walang tao sa bahay. Walang sino man akong nakikita maliban sa bata at ako. May bitbit ang bata na isang karton. Nararamdaman ko na alam ko ang laman ng karton na iyon, subali’t hindi pa rin ako nakatitiyak… Umakyat ang bata sa ikalawang palapag. Bukas ang ilaw sa isang silid. Dahan-dahan lumapit ang bata, sinamahan ko siya kahit na hindi niya ako nakikita…

“Bro, I’m home. May pasalubong ako sa’yo… balot!”

Ginising na naman ako ni Dave. Sa halip na magalit ako ay kinain ko ang binigay niya sa akin. Tamang tama, paborito kong kumain ng balot. Lalo na kung lalagyan ng suka. Noong una ay hindi ko alam na nilalagyan pala ng suka ang balot, akala ko’y asin lamang, tinuruan lamang ako ni James ng ganitong pamamaraan ng pagkain ng balot.

Habang kumakain ay tinanong ko si Dave, “Kamusta ang bar hopping?”

“Ok naman bro, nakita ko nga sila Miguel at yung friend niya”

“Ano namang ginagawa nila?”

“Nag-iinuman lang. Wait diyan ka lang, try ko siyang tawagan.” Lumabas ng kuwarto si Dave upang tawagan si Miguel. Naalala ko si Miguel, lagi siyang pinagmamalaki sa akin ni mama. Kasi kilalang chick boy. Buti pa si Miguel, may girlfriend. Ako, wala pa akong pinapakilala sa pamilya ko. Minsan pa nga napapansin kong pinaghihinalaan na nila ako na isa akong bakla. Karamihan sa mga kamag-anak namin maagang nag-aasawa. Ayun, andami nang mga anak. Hirap magpakain at magpa-aral. Kalimitan lumalapit pa sa akin upang hiraman ang pera panggastos dahil walang-wala na sila. Sa awa ko sa kanila ay pinapahiram ko naman, minsan hindi pa nga naibabalik sa akin. Ito namang si Dave, isang babae pa lang ang pinakilala kina mama, pero hindi naman sila nagtagal at hindi na naulit pa. Natroma na siguro sa babae dahil sinaktan lamang siya.

Nakatanggap ako ng mensahe mula sa aking best friend na si Niel. Magmamadaling araw na at nagawa pa niya akong itext. Binuksan ko ito at binasa.

“Dude, you have to know something. It’s about James. Usap tayo soon. Thanks”

Napaisip ako. Gaano ba ito kaimportante na nagawa pa ni Niel na magtext sa akin nang ganung oras? Kaya tinawagan ko siya… Pero ang cellphone niya ay hindi ko na macontact. Marahil ay walang signal yun ngayon. Nasa Malate na naman siya, sumasayaw sa isang bar at nakikipaglandian sa kung kani-kanino. Naalala ko pa, yang si Niel ang unang nagturo sa akin kung paano gumimik. Hindi ko naman masasabing masamang impluwensya sapagka’t sa kabila ng mga paglalakwatya niya tuwing Sabado ay alam kong mabuti siyang tao. Kaya ko nga siya naging best friend. Matapos piliting tawagan si Niel ng makailang ulit ay inantok na ako. Pumasok na rin si Dave sa kwarto. Pinatay ko ang ilaw at kami’y nakatulog.

Kumatok ang bata sa pinto ng kwarto kung saan bukas ang ilaw. Mukhang walang tao. Naiwan lamang na bukas ang ilaw. Ilang metro mula sa nasabing silid ay naririnig kong may tubig na pumapatak. Tila may naliligo. May tao. Oo nga, may ibang tao sa bahay na ito.Naghintay ang bata sa labas ng silid. Kapansin-pansin na kung sino man ang pagbibigyan ng karton na iyon ay ang taong nakatira sa silid na … Bumukas ang pinto ng banyo…

Nagising ako na mag-iika siyam na ng umaga. Nakagayak si Dave, mukhang may pupuntahan. Ang sabi niya ay makikipagkita siya kay Miguel sa bayan, sa terminal ng bus. Hinayaan ko na lamang siya at nagpasabi ako na ikumusta na lamang niya ako kay Miguel. Nang umalis na si Dave ay tinawagan ko si James. Sinagot naman niya ang aking tawag subali’t nagmamadali siya papasok.

“Hon, nasa jeep ako, baka mahablot phone ko, bye, mwah”.

Linggo ngayon may pasok pa siya. Paiba-iba ang schedule ni James. Kaya bihirang magkataon na parehas ang rest day namin. Isang beses pa nga ay nagpunta ako sa bahay na inuupahan niya sa Quezon City kasi naglayas siya sa pamilya niya dahil nagkaproblema sila ng kuya niya. Alitang magkapatid, dahil matagal nang alam sa kanila na bakla siya at hindi ito tanggap ng kanyang kuya.

Habang kausap ko si James sa telepono ay tumatawag rin pala si Niel sa akin. Buti na lamang at naka-call waiting ako. Nang sasagutin ko na ang tawag ni Niel ay hindi ko na ito naabutan. Nagregister na ito sa aking voicemailbox.

Binuksan ko ang aking voicemail, tama, si Niel nga ang tumatawag sa akin kanina. Pinakinggan ko ang mensahe ni Niel na nagsasabing…

“Best, I have a news about your boyfriend. Si James. Kita tayo later. Usap tayo…”

(itutuloy…) sundan ang part 2

INVOICE: GLBT Advocacy Journal

2008-09-05T14:08:00.000-07:00

Nakareceive ako ng e-mail na may title na: CALLING ALL LGBT ORGS’ LEADERS in the Philippines. Akala ko kung ano. Yun pala, it's about the release of INVOICE, from 3rd Media Publishing, a new magazine for the LGBT community. Pero before I read the e-mail, may nakakausap na ako sa guys4men.com na ipropromote ko ang magazine na ito as soon as I get the logo. Well, try checking my widgets. Isa sa mga contributor si DANTON REMOTO, ang chairman ng ANG LADLAD Partylist.

INVOICE magazine will have its launching party at Bed Bar, Malate on September 19, 2008, 9pm. That would be a free entrance before 1am. I was invited so I will try my best to come.

From the website itself, below is the list of INVOICE' objectives:

To provide an avenue in advocating the new image of the GLBT community as professional individuals with integrity by promoting success stories of GLBT individuals' businesses and their various endeavours, and by providing articles that can be related to both business and economy and GLBT culture. This is also a call for a change in the image of the GLBT population in the Philippines.
To provide an inspiration and a call for action to all readers to become entrepreneurs and help in the growth of SMEs (Small and Medium-scale Enterprises) in the country.
To provide GLBT individuals with real GLBT role models whom they can relate to.
To provide an awareness on various serious GLBT issues in the Philippines.

Try visiting their website for more information:
http://www.3rdmedia.ph

LiveJournal Poems: Reconstructing my Teen-Age Secret Love for HIM

2008-09-03T04:00:00.001-07:00

Hay... Ang sarap alalahanin ng mga poems na sinulat ko noong teen ager pa ako. Lalo na noong patago akong umiibig kay *toot*, ang kaklase kong lalaki. Bago basahin ang mga tulang ito ay basahin muna ang Lihim na Pagtingin: Goodbye My Assassin....

*****************************************

"UNTITLED"
[Sep. 17th, 200405:07 pm]

Sabi nila
“Masayang magmahal”
Ang sabi ko
“May minahal na ako”
Sabi nila
“Masarap mahalin”
Ang tanong ko
“May nagmahal ba sa akin?”
Ilang beses na akong umibig
Ilang ulit na akong nasaktan
Subali’t ang puso ko’y
Nauuhaw sa pagmamahal
Na hindi mo nasuklian
Ang aking Pag-ibig
Pag-ibig na balewala
Pag-ibig na sinayang
Pag-ibig na pinaglaruan
Masakit mang tanggapin
Ito’y aking tiniis
Nguni’t kinalabasan
Puso ko’y naghinagpis
Hanggang ngayo’y aking bitbit
Mga salitang binitiwan mo sa akin
Na may mahal ka nang iba
At hindi ako ang iyong irog
Gumuho ang aking mundo
Kay saklap
Kay hirap
Hindi na yata mabubuo
Pira-piraso kong daigdig
Na malapit nang magunaw
Kailan pa?
Kailan kaya?
Mawawala ang tulad mo
Sa aking gunita
Kay hirap
Nakakapagal
Mapapahilom pa ba
Ng panahon ang aking pusong sugatan?
Minahal kita
Higit kanino man.
Subali’t bakit
Bakit?Bakit ang kapalit ng aking pag-ibig
Ay hamak na pakikipagkaibigan?!

*****************************************

Panaginip
[Aug. 18th, 200411:13 am]

Ikaw ang laging laman ng aking panaginip
Sa tuwina'y naglalaro sa aking isip
Bakit? Bakit ba ako pinahihirapan
Nitong aking kakatwang nararamdaman
Araw-araw naman tayong nagkikita
Subali't lagi kang hanap ng aking mata
Nais kong laging hawak ang iyong kamay
Mahaplos ang buhok mong itim ang kulay
Oras-oras, bawat saglit, tila naririnig
Ang iyong natatangi at magandang tinig
Oh giliw kom, ako nga ba'y isang hangal?
Isang hunghang sa iyong pagmamahal?
Mamayang gabi..sa aking pagtulog
Sa Poong Maykapal aking idudulog
Na sa aking panaginip, ika'y makasama
Kahit sa paniginip lang, oh sana, oh sana

*****************************************

Darating ang umaga

[Sep. 17th, 200412:23 pm]

Inamin ko na nga na mahal kita
OO, mahal na nga kita
Subalit,
Maraming balakid
Maraming dahilan kung bakit hindi tayo dapat magsama
Sadya bang hindi tayo itinadhana ng Maykapal?
O kay lupit ng kapalaran
Nais ko man ay hindi pa rin maari
Paglalayuin tayo ng panahon
Panahong malapit nang dumating
Kahit na sabihin kong mahal kita
OO mahal na mahal kita
Hindi pa rin maari
May ibang nagmamahal sa’yo
Subali’t higit ang pagmamahal ko
Pag-ibig man ay iaalay
Tadhana na ang magpupumilit na tayo’y paghiwalayin
Kay hirap tanggapin
Darating ang isang umaga
Ikaw at ako’y magigising
Na hindi tayo magkikita
Mga mata nati’y di na magtatagpo
Dalisay mong tinig ay hindi ko na maririnig
Sa panaginip na lang ba kita mamahalin
May magagawa ba ako upang ang puso natin ay mapag-isa
Upang hindi na dumating ang umagang
Masama ang ibinabadya?
Mahal na nga kita
OO mahal na kita
Hindi ba’t halata naman!
Araw – araw, lagi kitang kapiling
Pintig ng puso ko’y
Iyo bang naririnig?
O sadyang nabibingi ka
Sa ibang taong nagpaparamdam na ika’y kanyang iniibig
Darating ang umaga
Hindi pag-asa ang dala
Subali’t pighati sa aking pusong

Ang tanging hinahanap ay ikaw na
Napalapit na sa aking kaluluwa
Darating ang umagang
Ang distansya nati’y dalawang daigdig ang pagitan
Subali’t dumating man ang umagang iyon
Aking sasabihin sa iyo
Mahal kita
OO, mahal na mahal kita…….

*****************************************

LiveJournal Repost: Bakit Ganun? (My Denial)

2008-09-02T01:24:00.000-07:00

Hinanap ko ang aking livejournal account... Ang username ko pa that time is mystical_blue. Baklang bakla di ba. Since 2004 pa pala ako nagba-blog, sana apat na taon na pala akong nagsusulat. Pero, for me mas mabuti na 'to. Kasi ang account na iyon ay puro denial. Pagtanggi sa totoong pagkatao ko.

This is the concrete proof, try reading it:

****************************************************

Mystical_Blue (mystical_blue)
wrote,@ 2004-10-08 02:04:00

bakit ganun??

bakit kaya ganun?tanungin daw ba nila ako kung seryoso ako sa pinagsasabi ko na bading ako..wahahahahahahaha :)

Ito lang masasabi ko dun. Bahala na yung mga tao kung anong isipin nila sa akin. Kung iniisip nila na bading ako, bahala sila. Kasi hindi ko naman hawak yung paniniwala nila at sabihin kong mali ang iniisip nila di ba. Natutunan ko yun kay chastine, na I have to let them think what they want to think.

Kakaiba rin ang reaction nila Coco. Kasi si Chastine hinihintay na mag-Friday, eh may nagtanong kung bakit. Ang sabi ko, sa Friday, ikakalat ko na bading ako.. kaya ayun, tawa ng tawa sina Coco.. napatingin sa akin bigla.. wahahahahahah.. alam ko naman na noon pa eh ganun na ang tingin nila sa akin eh :) bahala na nga lang sila...

Bakit ako napagkakamalang bading:
* I am feminine (not a natural trait of a typical guy). Girly ako kumilos. Kung alam lang ng mga tao ang buong buhay ko, malalaman nila kung bakit ganun ako.... isa pa, madaldal ako. anong magagawa ko, it's my asset... :)

****************************************************

Perhaps I would be posting more of the reposts from my Live Journal Account how I lived in denial and loved secretly. If you were able to read the Lihim na Pagtingin: Goodbye My Assassin, mapapansin na ito rin ang emotions na mayroon ako.

****************************************************

Forwarded Email: They are so Gorgeous but...

2008-08-31T09:27:00.000-07:00

This e-mail was forwarded to me by my officemate. Lahat sila namangha kasi Transgender lahat ng mga nag-gagandahang contestants ng isang beauty pageant sa Thailand. Grabeh, Thailand never ceases to amaze me... Enjoy the picture series below...

"The future belongs to those who believe in the beauty of their dreams."
- Eleanor Roosevelt

Larawan (part9)

2008-08-27T05:38:00.000-07:00

paunawa: bago basahin ang akdang ito ay basahin mo muna ang Larawan Part 8.

Hinawakan ko ng mahigpit ang pahayagan. Halos mapunit ito sa sobrang pagkakakapit ng aking mga daliri sa mga pahina. Dahan-dahang lumuluha. Binuklat at binasa kong muli ang nilalaman...

“Obituary “
“Eduard Miguel De Jesus”
“ May 14, 1985 to September 29, 2007”

Alam ko ang pangalang ito. Hindi ako maaring magkamali. Ito nga si Miguel. Eduard Miguel De Jesus ang kanyang tunay na pangalan, dahil hindi inilagay ng kanyang ina ang apelido ng kanyang Australyanong ama sa kanyang birth certificate. May kasama ring larawan ni Miguel ang nakalagay sa nasabing pahina ng pahayagan. Lalong tumindi ang pagdaloy ng luha sa aking mga mata. Hindi ko mapigilan ang labis na paghikbi. Ang taong unang nagpatibok ng tunay na pagmamahal sa aking puso, wala na. At hindi ko na pala siya makakasamang muli gaya ng ipinangako niya sa akin. Bumaling ako kay Dave.

"Dave! Magtapat ka! Alam kong alam mo ang totoo! Patay na si Miguel!? Pinagmukha mo akong tanga Dave! Alam mong patay na si Miguel pero itinago mo sa akin ang bagay na 'to! How could you?! How could you!", pagalit kong bigkas kay Dave at sa labis na pagdadalamhati ay naihagis ko sa kanya ang dyaryong hawak ko. Hindi siya umiwas. Tumama sa kanyang mukha ang luku't lukot na payagan subali't siya'y nanatili sa kanyang kinatatayuan. Nakatungo. Walang imik. Napansin kong lumuluha rin siya. Niyakap niya ako habang umiiyak.

"I'm very sorry Macky. I didn't mean to", hindi ko magawang tingnan si Dave, nakatingala lamang ako sa dingding. Pinagmamasdan ang paggalaw ng kamay ng orasan at pinakikinggan ang pagtibok ng aking puso habang nagsasalita si Dave. " Yes, I know everything. Until his last breath, i kept a promise for him. And that is to keep you away from knowing the fact that he is dead. Until now that you unexpectedly learned the truth. Ayaw niyang masaktan ka Macky. I did him a favor, a dying man's request..."

Hindi ako makahinga dahil sa sobrang bigat ng aking nararamdaman. Akala ko ba'y nakalimutan ko na si Miguel at makakaya ko na siyang hayaang manatili sa aking nakaraan. Subali't ako'y nagkamali. Hanggang ngayon ay mahal na mahal ko pa rin pala siya na siyang lalong nagpahirap sa aking pagtanggap na wala na si Miguel. Naupo ako sandali. Hindi pa rin natitigil ang pagluha ng aking mga mata. Inabutan ako ni Dave ng isang basong tubig. Ininom ko ito. Dahan-dahan. Pumipikit ako habang hinahayaang dumaloy ang tubig sa aking lalamunan. Nguni't sa halip na kadiliman ang makita ko ay imahe ni Miguel ang lumalabas.

Unti-unti ay nagawa ko ng makapagsalita..."Dave, I need an explanation... Please. Nagmamakaawa ako Dave. kailangan kong malaman ang lahat."

Kinuha ni Dave ang panyo mula sa kanyang bulsa upang punasan ang aking mga luha. Inilagay niya ang panyo sa aking mga kamay upang ako na ang magtangal ng mga natirang luha sa pisngi. At nagsalita na si Dave.

"Instead of you, ako ang sumama kay Miguel sa airport. Three hours before his flight we were there. Pero I can see in his face na balisang-balisa siya. Tinanong ko siya if there is something wrong but there's no reply. Magdadalawang oras na and hindi pa rin siya mapakali... Hindi ko na kayang tiisin ang ikikilos ni Miguel kaya tinanong ko siya sa huling pagkakataon. 'Si Macky ba?' at sumagot siya ng oo. And he did not utter anything again. Nahihirapan siya subali't kailangan niyang lumisan papuntang Australia. One hour before his flight schedule. Inaya niya akong lumabas. I asked him why, he did not respond, and we went out of the airport. Nagsulat siya sa isang maliit na papel and he told me to contact you and give you the sheet of paper."

Nagpatuloy si Dave at nakinig na lamang ako sa kanyang isinasalaysay...

"We went our separate ways . Umuwi muna siya ng Laguna to leave his things, send an e-mail to his dad na hindi na siya tutuloy sa Australia kasi he decided to stay, and ako, I went to Manila to fetch you... Nais ka niyang sorpresahin na hindi na siya aalis. Naisipan niyang magmotor na lamang papunta sa Manila para magkita kayo. Malapit na ako sa inyo when I received a call asking me if I am the cousin of Mr. Eduard Miguel De Jesus. The news came in, sinugod siya sa hospital due to an accident and he is in a critical situation. Sa halip na pumunta pa ako sa inyo at ipagtanong kung saan ka talaga nakatira, I rushed to the said hospital. I saw Miguel covered with blood. I tried talking with Miguel. He told me, 'Please take care of Macky for me...'. Hinawakan ko ang duguan niyang mga kamay. Ang huling sinabi niya ay 'Tell Macky how much I love him'. Wala na akong narinig pa galing sa kanya. Pinalabas na ako ng ward at naghintay" Habang sinasabi ito ni Dave ay nangingilid ang kanyang mga luha. Nararamdaman ko ang kanyang emosyon. Hindi lamang ako ang may matinding pagdadalamhati, ganun rin si Dave.

"Iniabot sa akin ng nurse ang narecover na cellphone ni Miguel. Napansin kong tumatawag ka. Hindi ko ito sinagot upang hindi mo malaman muna ang nangyari kay Miguel sa pag-asang malalampasan niya ang nangyari sa kanya. Ayokong mataranta ka. Nguni't wala pang ilang sandali ay pinatawag ako ng doktora. Wala na si Miguel. Patay na siya. Hindi ko alam ang gagawin ko. Kumala't na ang balita maging sa telebisyon hinggil sa nangyaring aksidente dahil nalaman kong may mga media na dumating. Ilang sagli't pa ay narinig kong tumatawag ka. Ang akala ko ay nabalitaan mo na ang nangyari. Pero hindi ko pa rin ito sinagot sa sobrang kaba ko."

Nagitla ako sa aking narinig at nagbalik sa akin ang lahat. Si Miguel nga. Siya nga ang lalaking napanood kong naaksidente subali't inilipat ko agad ang estasyon ng telebisyon dahil sa ayaw kong makarinig ng ganoong klaseng balita. Napakalaki kong hangal! Hindi ko man lamang namalayan na nawala na pala sa akin ang taong mahal ko dahil sa katangahang pinairal noong gabing akala ko'y pag-alis ni Miguel papuntang Australia. Nagawa ko pang magpakalango sa alak ng mga sandaling iyon. Muli ay hindi ko napigilang umiyak. Niyakap ako ni Dave habang siya ay umiiyak rin. Wala na akong ganang tapusin pa ang aking proyekto.

"Naalala mo ang sulat na ibinigay ko sa'yo noong una tayong magkita? Iyon ang sulat na ibinigay sa akin ni Miguel. Kaya napansin mong sulat niya iyon. Ang stuffed toy na rabbit ay siya talaga ang bumili, regalo niya sa iyo na ipapabigay niya sana sayo pagka-alis niya. Sa kanya nanggaling ang lahat Macky, pinalabas ko lang na sa package ito galing sa Australia. I'm sorry Macky, I had to lie... Forgive me." Pagpapatuloy ni Dave habang yakap-yakap ako.

"Samahan mo ako Dave, bukas na bukas din aalis tayo".

Nagpasya akong puntahan ang kinahihimlayan ni Miguel at sinamahan ako ni Dave. Ito ang hiling ng ina ni Miguel, na ilibing siya sa kanilang bayan. Hindi ako pumasok sa aking mga klase masilayan lamang ang puntod ni Miguel. Nagpaalam ako kay mama at ang sabi ko ay may class outing kami. Ayokong magsinungaling kay mama subali't kailangan. Hindi pa panahon na malaman ng aking pamilya ang katotohanan tungkol sa aking pagkatao. Sinagot ni Dave ang aking pamasahe papuntang Legaspi City, Albay. Napatawad ko na rin si Dave sa pagpapanggap niya. Alam ko naman na hindi niya ito ginawa upang paglaruan lamang ako, bagkus, ginawa niya ito para kay Miguel. Mahaba-habang biyahe ito subali't kailangan ko itong landasin alang-alang sa isang sandaling makadalaw ako sa puntod ni Miguel...

Tinungo namin kaagad ang sementeryo. Wala masyadong tao, mangilan-ngilan lamang na dumadalaw sa mga yumao nilang mahal sa buhay, at ang supulturero na nagtatabas ng damo. Itinuro sa akin ni Dave ang puntod ni Miguel. Dahan-dahan akong naglakad sa madamong daan, wala pang araw ng mga patay, hindi pa masyadong nalilinisan. Madali naman namin itong natunton dahil hindi kalayuan sa pangunahing tarangkahan.
Tumayo muna ako sandali. Pinagmasdan ang lapida. Nakaukit ang pangalang Eduard Miguel De Jesus kasama ng kanyang araw ng kapanganakan at kamatayan. Inilapag ko sa puntod ang isang pirasong rosas at nagsindi ako ng kandila. Nanahimik sandali. Mataimtim akong nagdasal sa aking isipan.

"Miguel, kung saan ka man naroroon ngayon. Nagpapasalamat ako at dumating ka sa buhay ko. Ikaw ang nagbigay sa akin ng pinakamasasayang ala-ala. Ang unang lalaking nakapagparamdam sa akin ng tunay na pagmamahal. Kahit na hindi ito natupad dahil sa pagpanaw mo, masaya ako dahil nalaman kong mas pinili mo ako sa halip na sundin ang iyong ama. Kung ito ang kapalaran natin at itinadhanang hindi tayo magkatuluyan habang buhay... Malugod ko itong tatanggapin sa kabila ng matinding pighating naiwan sa aking puso..."

Matapos kausapin si Miguel sa aking isipan ay inilabas ko ang aming mga larawan. Hindi man ito ang orihinal na ibinigay sa akin ni Miguel ay sumasalamin pa rin ito sa aming mga nakaraan. Inilagay ko ito sa apoy ng kandilang nakatirik sa puntod ni Miguel.

Hinawakan ni Dave ang aking kamay upang pigilan ang aking ginagawa, "Anong ginagawa mo Macky?!"

"Nagpapaalam kay Miguel." tugon ko kay Dave habang nararamdaman kong pumapatak na naman ang aking luha.

"Hindi ko na kailangan ang mga larawang ito. Mananatili si Miguel sa aking isipan. Mas magandang sa puso ko na lamang siya hayaang mamuhay at hindi sa mga larawang ito..."

Pinagmamsadan kong magliyab ang mga larawan namin ni Miguel. Unti-unti, natutupok na ito ng apoy. Kasama nito ang paglaya ng aking puso mula sa kalungkutang bumabalot sa buo kong pagkatao dahil sa pagkawala ni Miguel. Tuluyan na itong maging abo at tinangay ng malumanay na ihip ng hangin. Hinawi ko ang mga tumulong luha sa aking mga mata. Tumalikod sa puntod ni Miguel at nilisan namin ni Dave ang pook ng kanyang himlayan. Muli sa aking isipan ay sinabi ko ang mga katagang,

"Paalam Miguel... Paalam.."

Matapos maganap ang lahat... Sa kasamaang palad, hindi naging kami ni Dave. Sa halip, kami'y naging matalik na magkaibigan. Tinanggap niya ang katotohanan na hindi ko siya magawang mahalin. Nguni't nariyan pa rin siya para sa akin sa oras na kailangan ko siya. Nagkaroon na rin siya ng sarili niyang kasintahan, at hanggang ngayon ay sila pa rin. Ako naman, nagsumikap mag-aral ng mabuti. Naghihintay pa rin ng lalaking muling magpapatibok ng aking puso na kagaya ng naramdaman ko kay Miguel. At lagi kong isinasaisip..

"Ang pag-ibig ay tila mga larawan. Nag-iiwan sa atin ng mga ala-ala. Mga imaheng nagdudulot ng ngiti sa ating mga labi o kasawian sa ating damdamin...

Hindi natin maiiwasan na sa kabila ng mga masasayang imahe nito, darating ang araw na kailangan nating tanggapin ang katotohanan. Ang katotohanan na ito ay mga bakas na lamang ng kahapon dahil kailangan na nating mamuhay para sa kasalukuyan, at yakapin ang paparating na bukang liwayway patungo sa hinaharap ng ating buhay..."

(Wakas ng Rainbow Series Season 1: Larawan)

(Abangan ang Rainbow Series Season 2: Rosas)

Larawan (part8)

2008-08-25T05:36:00.001-07:00

paunawa: bago basahin ang akdang ito ay basahin mo muna ang Larawan Part 7.

Habang dinarama ko ang kanyang mga labi, ako’y dumilat. Ang naaaninag ng aking mga mata ay si Miguel. Totoo ba itong nakikita ko? Oh pinaglalaruan lamang ako ng aking mga mata. Kaya napapikit akong muli. Subali’t nang buksan ko ang aking mga mata ay namulat ako sa katotohanan na hindi pala si Miguel ang aking hinahagkan. Si Dave. Nadala siguro ako ng pangungulila kay Miguel. Bumitaw ako sa pagkakayakap. Lumayo sa kanya at nagpaumanhin.

“I’m very sorry Dave..,” Inayos ko ang aking mga gamit, nagbihis, at akmang uuwi na. Palabas na ako ng pinto subali’t pinigilan ako ni Dave. “You don’t have to go. Please stay.”

“Pero Dave, mali ito. Maling-mali!” at hinawakan ko ang doorknob upang makalabas na sa silid nila Dave. Kailangan ko siyang iwasan sa gabing ito. Baka higit pa sa isang halik ang maganap. Ayokong mangyari ‘yon. Si Miguel pa rin ang mahal ko. Siya ang hinahanap-hanap ng puso ko at isinisigaw ng aking kaluluwa.

“Swear, it won’t happen again, just stay. I can’t let you go home in a night like this. Hindi mo alam kung gaano ako mag-aalala para sa’yo”. Kinuha niya ang aking mga gamit. Inilapag sa tabi ng kama. At inaya niya akong kumain. Dahil sa mga nangyari ay hindi ako masyadong umiimik. Walang kahit anong salita ang lumalabas sa aking bibig. Hindi ko magawang kausapin si Dave. Nahihiya ako. At halatang ganoon rin siya. Binasag ko ang katahimikan.

“May e-mail ka ba ni Miguel? Or kahit anong magagamit ko pala makipagcommunicate kay Miguel…”, tanong ko kay Dave.

Tumingin siya sa itaas, bumaling sa akin at nagsabing, “Yung old e-mail niya. Wala rin naman siyang binigay na ibang contact number. Try his YM.” At hindi na ako nagtanong pa. Paano ko makakausap si Miguel? Paano niya maipapangako sa akin na babalikan niya ako pagkabalik niya. Lahat ng sinabi ni Dave ay nasubukan ko nang gawin makausap lamang si Miguel subali't lahat ng pagpupumilit ko ay pagtatangka lamang at wala akong narinig na kahit ano pa man na galing kay Miguel.

Matapos kumain ay nagpasya kaming matulog na lamang. Nagbabalik pa rin sa aking gunita ang naganap kani-kanina lamang sa amin ni Dave. Baka makarating ito kay Miguel. Sana ay hindi ito ipagkalat ni Dave gaya ng pagtatago niya sa tunay na pagkatao ni Miguel. Ayokong makarating ito kay Miguel, baka magbago ang pagtingin niya sa akin. Hindi ko naman ito sinasadya at nadala lamang ako ng labis na paghahanap ko sa presensya ni Miguel. Nasa magkabilang panig kami ng kama at distansya ang pagitan. Ayokong mapalapit sa kanya.

“Good night, Macky.”

“Good night rin Dave”.

At sa kabila ng maingay na kulog, mabigat na pagpatak ng ulan, at malakas na paghampas ng hangin sa bintana, kami'y nakatulog. Subali't, hindi ako makatulog ng mahimbing. Sa bawat oras ako'y nagigising. Napapanaginipan ko si Miguel. Halos lahat ng masasayang ala-ala niya ay nagbabalik sa aking isipan at lumalabas sa aking panaginip. Pagkagising ko ay nakaharap na si Dave sa akin at hindi na nakatalikod. Malikot siyang matulog at medyo naghihilik, hindi gaya ni Miguel na nananatili lamang siya sa iisang puwesto at tahimik kapag natutulog. Sobrang magkaiba nga sila ni Dave. Nguni't hindi ko maialis sa akin na sila'y magkahawig. Kaya lalong hindi ako makatulog. Dahil nakikita ko talaga si Miguel kay Dave.

Bukang liwayway. Natapos na rin ang unos. Akala ko'y pinaghanda ako ni Dave ng makakain subali't nagkamali ako. Sinanay ako ni Miguel. Wala na nga pala si Miguel, nasa Australia na, at si Dave ang kasama ko, hindi siya.

"Oh, gising ka na pala", pagbati sa akin ni Dave. "Magbihis ka na at sabay tayong kumain sa convenient store sa kanto, hindi ako nakapagluto eh, sorry po".

Habang naglalakad papunta sa convenient store ay pinagmamasdan ko si Dave. Pasulyap-sulyap. Namamangha sa kanya. Sapagka't hindi niya hinayaang maulit kagabi ang nangyari sa amin. Maginoo naman pala siya kahit papaano at hindi lamang dakilang mahangin at pisolopo. Salamat na lamang at wala akong pasok ngayon at wala akong klaseng po-problemahin. Maari akong umuwi kahit anong oras ko gusto. Buong umaga ay magkasama kami ni Dave. Kinilala ko siya ng mabuti. Ayokong isang estranghero ang turing ko sa kanya at ganoon rin siya sa akin. Walang minutong hindi ako tumawa sa mga kuwento niya. Minsan may halong kapilyuhan, kakornihan, at higit sa lahat, ang pabirong kayabangan. Nakakatuwa naman siya. Kahit papaano'y nababawasan ang pangungulila ko kay Miguel dahil kasama ko siya.

"Oh siya, punta na tayo sa computer shop, i-save natin sa USB yung mga pics nyo ni Miguel, then try nating ipa-reprint na, para di ka na umiyak, masyado kang iyakin, hindi ka na bata", anyaya sa akin ni Dave na may halong pagpapatawa. Nang matapos kaming magpareprint ay hinatid na niya ako sa aming bahay. Siya pa lamang ang pangalawang lalaking sinama ko sa bahay at alam ang kinaroroonan nito. At katulad ng pagpapakilala ko kay Miguel, isa lamang siyang kaibigan. Dahil hindi alam ng mga magulang ko na ako'y isang bakla.

Lumipas ang ilang buwan. Kung kami pa sana ni Miguel ay isang taon na kami. Wala pa ring komunikasyong nagaganap sa pagitan namin ni Miguel. Dumating ang araw ng aming anniversary subali't wala pa ring Miguel ang nagparamdam. Kahit friendster account niya ay hindi na niya binubuksan. Si Dave rin ay wala raw kahit anong paraan upang makausap si Miguel. Kaya hanggang ngayon ay isinasaisip ko na lamang na sobrang dami ng kanyang ginagawa sa Australia kaya ganoon. Nahihirapan ako. Naubos na ang mga luha ko kakaiyak sa tuwing gabi bago ako matulog.

Unti-unti, nasanay akong mamuhay na hindi umaasang magbabalik pa si Miguel. Si Dave na laging nariyan para sa akin ang siyang kasa-kasama ko sa bawat araw ng aking pangungulila. Siya ang nagpapasaya sa akin. Hanggang sa dumating ang punto na kinalimutan ko na si Miguel at naniwalang isang araw, kung kami talaga ang itinadhana, magiging kami uli't. Lahat ng agam-agam ko ay aking iwinaksi sa aking puso't isipan. Kailangan kong mamuhay ng wala si Miguel. Kahit na labis ang pagmamahal ko sa kanya. Mabilis lumipas ang panahon. Tinggap ko na nga ang katotohanang wala na kami. Hindi na nga ako gaanong minumulto ng ala-ala ni Miguel. At binuksan ko ang aking puso upang magmahal muli...

Habang kumakain ng meryenda sa isang kainan malapit sa eskwelahan... "Macky, I want to tell you something." nanahimik ako at nakinig sa kanya," I've fallen in love with you. Alam kong mahal mo pa rin si Miguel, and I'm not expecting you to love me back. At least nasabi ko sa'yo na mahal kita. Kaya kong maghintay kahit gaano katagal. I'm not in a hurry Macky, I will wait until you say, Yes".

At ito na nga ang simula ng panliligaw sa akin ni Dave. Ayokong maniwala sa simula subali't pilit niya itong ipinaparamdam sa akin. Hindi kagaya ni Miguel na mabilis akong napa-oo dahil sa kanyang pangunguli't. Ang gusto ko, higit ko pang makilala ang taong susunod na mamahalin ko. Ayokong masaktan. Araw-araw ay sinusundo ako ni Dave sa paaralan. Siya rin ang gumagawa ng iba kong proyekto na nangangailangan ng sining dahil likas na malikhain si Dave. Ilang rosas na rin ang ibinigay sa akin, at pinapadala sa opisina ng aming student organization. Hindi niya ito pinapangalanan na nanggaling sa kanya upang hindi ako mabuko sa eskelahan kung ano talaga ako. Walang kahit anong nangyari sa amin ni Dave. Nirerespeto niya ang aking desisyon na huwag muna hangga't hindi pa nagiging kami at hindi na nga nasundan ang paghalik niya sa akin noong unang napadalaw ako sa ika-dalawampu't tatlong palapag.

Dahil sa isang proyektong kailangang tapusin ay nagpasama ako kay Dave sa bahay upang magpatulong sa isang paper mosaic na kailangang ipasa sa aking subject na "Art Appreciation". Dinalhan niya ako ng maraming pahayagan na maari naming gamitin sa paggawa ng nasabing proyekto. "Kapag natapos ang project mo, I'm sure na you'll get a 1 as your grade", pagyayabang ni Dave. Dito naman talaga siya magaling, sa ART. Sa aking pag-aayos ay binasa ko muna ang mga dyaryong bitbit ni Dave at ang ibang hiningi ko sa aking kapit-bahay. Lubhang may kalumaan na nga ang mga ito at maaring gamitin sa aking proyekto, mga magkakalahating taon na siguro. Sa totoo lang, hindi ako palabasa ng payagan sapagka't mahilig lamang ako na makinig ng musika at manood ng mga music videos. Binuklat ko isa-isa ang mga pahina. Hanggang sa napunta ako sa isang bahagi ng pahayagan.

Nabitawan ko ang dyaryong binabasa...

Nanginig ang buo kong katawan. Naitapon ko ang lahat ng bagay na nasa lamesa na gagamitin sana namin at nagkalat lahat sa sahig.

"Bakit Macky?!", nag-aalalang tanong ni Dave.

Hindi ko na naman napigilan ang aking sarili at napaiyak... Pinulot muli ang dyaryo sa sahig at kinumpirma ang aking nabasa...

Pabulong kong inuusal...

"hindi... Hindi ito totoo...",

pumatak ang luha sa aking mga mata....

(Itutuloy)

Proudly Gay: Matthew Mitcham-Olympic Gold Medalist

2008-08-24T04:31:00.000-07:00

"OUT AND PROUD!"

From Yahoo Sports:
Saturday, Aug 23, 2008 5:02 pm EDT
Openly gay diver wins gold
By Maggie Hendricks

Diver Matthew Mitcham, the only openly gay male athlete in the Beijing Olympics, won gold in the 10m platform. He beat Chinese favorite Zhou Luxin by 4.8 points, preventing China from sweeping gold in diving events. Mitcham is the first Aussie to win diving gold since 1924, but that's not the only thing that makes him a trailblazer.

He is hardly the first gay athlete to compete but he is one of the first to be out while competing. American diver Greg Louganis did not share his orientation until his diving career was over. To Mitcham, he is just living his life as a gay man and as a diver, and there is nothing extraordinary about that:

“Being gay and diving are completely separate parts of my life. Of course there’s going to be crossover because some people have issues, but everyone I dive with has been so supportive."
Though he wants to be known as more than a gay man, the LGBT community is proud of their star. At OutSports, a sports Web site that focuses on the gay community, his win is front-page news. The Web site brings up a good question -- will NBC mention Mitcham's orientation during tonight's broadcast?

To Mitcham, that doesn't seem to matter. He has gold, and has reached his goals: "I’m happy with myself and where I am. I’m very happy with who I am and what I’ve done.”

Larawan (part7)

2008-08-24T04:17:00.000-07:00

paunawa: bago basahin ang akdang ito ay basahin mo muna ang Larawan Part 6

Naglakad na kami ni Dave upang makasakay sa elevator habang basang-basa ang aming mga kasuotan. Lubhang nakakapagod nga naman kung aakyat kami sa 23rd floor gamit ang hagdan. Pagkarating namin sa elevator ay maraming mga tao ang nag-aabang upang makagamit rin nito. Nang bumukas na ang elevator ay nag-uunahang pumasok ang mga taong kasabay namin at dahil sa pagmamadali ay nakipagsiksikan na lamang kami ni Dave.

“Miss, 23rd floor please”, paalala niya sa babaeng nagooperate ng elevator.

Medyo matagal-tagal na paghihintay ito sapagka’t halos lahat ng palapag ay may naglalabas-masok na mga okupante ng naturang gusali. Sa sobrang daming tao ay halos magkadikit ang katawan namin ni Dave. Medyo masikip ang espasyong aming ginagalawan sapagka’t hindi kalakihan ang elevator ng gusaling ito. Hindi ko sinasadya subali’t magkaharap kami ni Dave habang nakasakay sa elevator. Hindi ko mapigilang tumingin sa kanya at mamangha sa pagkakahawig nila ng bahagya ni Miguel. Nahuli niya akong tumitingin sa kanya at nakikita ko siyang nagbabalik ng ngiti. Medyo nahiya ako kaya tumingin na lamang ako sa mga pindutan ng numero at sa taas ng pinto ng elevator.

“19”.

“20”.

“21”.

“22”.

“23rd Floor”, sambit ng babae habang nagpapaypay.

Nasa ika-dalawampu’t tatlong palapag na nga kami. Sa wakas, nakalabas din kami sa di-mahulugang karayom na elevator. Naglakad kami patungo sa ikalimang pinto sa kanan mula sa nasabing elevator.

“2313”, ito ang room number na napansin kong nakalagay sa pintong bubuksan sana ni Dave. Inilabas niya ang susi at akmang ilalagay na sa door knob. Hindi pa man nabubuksan ni Dave ang pinto ay kusa itong bumukas.

“Kuya Steve, papasok ka na?”, tanong ni Dave sa lalaking nagmamadaling lumabas sa kanilang silid. “Siya nga pala, si Macky, friend namin ni Miguel.”

“Nice meeting you Macky”, at kinamayan niya ako. “Oh siya, mauna na ako, baka ma-late pa ako”

“Si Kuya Steve, he’s working in a call center sa Makati. Kaya laging ganitong oras kung pumapasok sa office”, pagpapakilala sa akin ni Dave kay Kuya Steve.

Mula sa kinatatayuan ko ay natatanaw ko si Kuya Steve na naghihintay sa elevator.

“Anong work niya? Call Center agent?”, tanong ko kay Dave.

“Nope. Dati yun, after three months napromote. QA. Quality Assurance na siya ngayon”, at tumuloy na nga ako sa kanyang silid. “Ito ang room namin ni Kuya Steve, it’s not as big as the units in Laguna, lalo na kung icocompare sa tinutuluyan ni Miguel. Medyo may kamahalan rin dito. Pero I don’t have a choice. Dito ako nag-aaral and haggard pa kung araw-araw akong babiyahe.”

Tama nga si Dave, hindi kasing laki ng kuwarto ni Miguel ang unit na ito. Pero wala akong masabi sapagka’t masinop silang magkapatid at napapanatili nilang malinis ang silid. Napansin ni Dave na nilalamig ako kaya pinatay niya muna ang aircon. Ilang sandali pa ay binuksan ni Dave ang kanyang aparador at inabutan ako ng damit. “Magpalit ka muna”, anyaya sa akin ni Dave. Naalala ko tuloy si Miguel. Ganitong ganito siya noong una kaming magkita.

Kinapa ko ang aking wallet. Naalala ko nga pala na hindi ito gawa sa leather kaya kinabahan ako na baka maging mga laman nito ay nabasa na rin. Hindi ako nagkamali. Nalungkot ako sa nakita ko. Hindi lamang pera ang nabasa, maging ang mga larawan namin ni Miguel. Nagdikit-dikit at ang ibang mga imahe ay nasira na rin. Pinagmasdan ko ng matagal ang mga larawan. Napabuntong-hininga ako. Ayaw na ayaw ko pa naman na may nangyayaring masama sa mga bagay na ibinibigay sa akin.

Lumapit sa akin si Dave. Kinuha ang mga hawak kong larawan. “In life, wala ka nang magagawa sa mga bagay na nawala na. You may cry but you can’t bring them back”. Tiningnan ko si Dave nang matagal at bigla niyang sinabing, “But in this case, pwede mo namang i-recopy ang mga pictures nyo ni Miguel. Bukas na bukas rin ipapaprint ko siya sa mall. Ok?! Wag ka nang malungkot”.

Pumasok na nga ako sa loob ng banyo upang magbihis. Pagkalabas ko ng kubeta ay si Dave naman ang gumamit nito para magpalit ng damit. Habang hinihintay ko si Dave ay dumudungaw ako sa bintana. Mula rito ay kitang kita ko ang buong Kamaynilaan: ang buhul-buhol na trapiko, ang bahang lansangan, ang mga barko sa Manila Bay, at ang malakas na ulan na may kasamang pagkidlat. May bagyo nga ata. Paano ako makakauwi nito? Teka, nagri-ring ang phone ko. Dali-dali kong kinuha ang cellphone ko sa mesa at sinagot ito. Si Mama. Nag-usap kami ni mama na tila nag-aalala na rin.

“Hello Ma?”

“Mac, asan ka ba? Nag-aalala na ako dito. Ang lakas ng ulan. Anong oras mo balak umuwi?”

“Medyo stranded ako Ma, andito ako sa Vito Cruz sa bahay ng friend ko.”

“Kapag hindi tumigil ang ulan, stay there. Baka mapano ka pa. Ok?”

“Sige Ma”

At naputol na nga ang linya. Lumabas na rin si Dave sa banyo at nakasandong puti at boxers.

“Kailan kayo huling nag-usap ni Miguel?”, tanong ko kay Dave.

Napaisip siya ng matagal. “Magdadalawang Linggo na”, sagot sa akin ni Dave habang nag-aayos siya ng bed sheet at blanket.

“You mean, yung araw ng flight niya? Oh before nun?”

“The day ng flight niya”, at nahiga si Dave sa kamang inayos niya. “Ang dami mong tanong ah. Makulit ka nga talaga kagaya ng sinabi sa akin ni Miguel. Try to sleep at alam kong pagod ka.” Nagtalukbong ng blanket si Dave. “Teka, do you want the lights on or off?”

“Iwan mo na lang bukas ang ilaw”, Nahiga na rin ako sa kama at bahagyang malayo kay Dave. Nakatalikod rin ako sa kanya at hindi ako gumamit ng blanket dahil gamit na ito ni Dave.

“Hindi ka ba nilalamig?”, tanong sa akin ni Dave. Humarap ako sa kanya at nagsabing, “Medyo”

Nilagyan rin niya ako ng blanket. Magkasalo kami ni Dave sa iisang blanket. Kahit patay na ang aircon ay nilalamig pa rin ako.

Nang tingnan ko ang orasan ay magiika-siyam pa lang ng gabi.

Nagkatitigan kami ni Dave at nagtanong siya sa akin, “Inaantok ka na ba?”

“Hindi pa naman” tugon ko sa kanya.

“Nagugutom ka ba?”

“Medyo”

“Gusto mong kumain?”

“Ayos lang”

Hindi ano ano’y narinig namin ni Dave na tumunog ang sikmura ko.

“Hindi halatang gutom ka”, biro ni Dave habang tumatawa.

Binuksan namin ang refrigerator at nilabas ang mga sangkap na aming gagamitin.

“Marunong ka bang magluto?”, tanong sa akin ni Dave.

“Hindi eh. Ikaw?”

“Oo naman, bukod sa parehas kaming magandang lalaki ni Miguel, parehas din kaming magaling magluto”.

“Kapal naman ng mukha mo!”, at naghalakhakan kami ni Dave.

Nang handa na ang lahat ay magsisimula na kaming magluto ng hapunan.

“Gusto mo ng pasta?”

“Kahit ano basta makakain”, sagot ko kay Dave. Naalala ko ulit si Miguel. Lalo lamang akong nangulila sa kanya. Ilang araw na siyang hindi nagpaparamdam. Kahit tawag o email wala. Tinotoo na ba talaga niya na wala na kami? Nguni’t bakit pa niya ako pinababantayan kay Dave? Naguguluhan ako.

Habang nag-iisip ng mamalim ay hinawakan ni Dave ang aking mga kamay, pinahawakan ang kutsilyo, at ipinatong sa chopping board.

“Ok ganito magluto”, ginabayan niya ang aking mga kamay sa paghiwa ng mga sangkap. Nasa likod ko siya habang tituruan niya ako kung paano magluto. Nakakatuwa naman pa lang magluto. Akala ko mahirap. Hindi pa rin binibatawan ni Dave ang aking mga kamay at nanatiling nasa likod ko hanggang sa malagyan ko na ng sauce ng pasta.

Nagdadalawang isip ako sa pamamaraan ng pagbuhos ko ng sauce kaya bumaling ako kay Dave at nagtanong…

“Ganito ba?”

Hindi ko napansin na nakatingin lamang pala sa akin si Dave at hindi sinasadyang nagdampi ang aming mga labi. Natigil ako sa pagsasalita. Medyo matagal na magkadikit ang aming bibig. Naramdaman kong gumagalaw ang mga labi ni Dave at nagmistulang hinahalikan na ako. Humarap ako sa kanya at napayakap. Napapikit ako. Lingid sa aking malay ay gumanti rin ako ng halik…

(itutuloy…)

America's Next Top Model features its first Transgender Contestant

2008-08-21T21:23:00.000-07:00

"Now this is Transgender Empowerment!"

ISIS
Age:

Hometown:

Prince George's County, Maryland (currently New York, New York)

Occupation:

Program Assistant at a non profit organization.

SHE'S A HE???

From Yahoo TV:

By TV Guide News
Thu Aug 14, 9:48 AM PDT

The new season of America's Next Top Model will include Isis, the show's first transgender contestant.

"My cards were dealt differently," Isis, 22, told Us. The aspiring model is from Prince George's County, Maryland, and describes herself as "a woman born physically male."

Her historic turn as the show's first transgender contestant, though, isn't why she's getting on the Top Model runway. "I like to help people, but I'm here to follow my dreams," she said.

Yet, GLAAD leadership is still applauding her addition to this year's group of models wannabes. "We applaud Tyra Banks and The CW for making this historic visibility of transgender people possible," president Neil Giuliano said.

Will the addition of Isis change the game for transgender models on " and off the show? " Anna Dimond

Related Articles:
http://www.cwtv.com/shows/americas-next-top-model11/cast/isis
http://tv.yahoo.com/americas-next-top-model/show/35130
http://showhype.com/story/america_s_next_top_model_transsexual_contestant_isis/

Larawan (part 6)

2008-08-19T07:26:00.000-07:00

paunawa: bago basahin ang akdang ito ay basahin mo muna ang Larawan Part 5

"Nagbalik ka na!". Sa labis na pagkasibik ko kay Miguel ay niyakap ko siya nang sobrang higpit. Nguni't ano ito? May napansin kaagad ako nang maglapait kaming dalawa. Iba ang amoy ng pabango niya. Hindi ito ang paboritong amoy ng pabango ni Miguel. Humarap siya sa akin at nagitla ako sa aking nakita. Hindi siya si Miguel. Pamilyar ang mukha niya subali't hindi talaga ito si Miguel! Tama... Naaalala ko na.. siya si...

"Huh?! Dave?!" agad kong tanong sa kanya at lumayo ng bahagya... "Anong ibig sabihin nito?!"

"Whoah! Cooldown Macky..", at inabot niya sa akin ang isang stuffed toy na rabbit "Here's Micky, ang rabbit nyo ni Miguel, at least this one won't die unlike the real thing.."

Hindi ko ito tinanggap at sa sobrang pagkainis ay naitapon ko ito pababa. Bakit alam niya ang tungkol kay Micky? At bakit siya ang naririto at hindi si Miguel. Gusto ko nang suntukin si Dave at nanggigigil na ang aking mga kamay. "Nasaan si Miguel?! At bakit gamit mo ang number niya?!".

Pinulot ni Dave ang stuffed toy at hinawakan muna sandali. "Macky, let me explain first..."

Hindi ko na siya pinatapos ng kung anuman ang sasabihin niya at naglakad ako papalayo sa kanya. Pinaglalaruan ba ako nitong si Dave? Oh mas masahol pa, pinaglalaruan lamang ba ako ng magpinsan! Hindi ko maipaliwanag ang nararamdaman ko at patuloy akong naglalakad papalayo.

Naramdaman kong sumunod sa akin si Dave sakay ng motor. Nag-overtake siya at hinarangan ang aking daraanan. Tumalikod ako upang iwasan siya nguni't hinawakan niya ang aking balikat at nagwikang, "Hey, sandali lang... You really are what Miguel told me. Napaka-impulsive mo. Pwede pagsalitain mo muna ako?"

"At anong kailangan kong malaman mula sa'yo?! Galit ako sa'yo Dave! Although hindi pa kita ganun kakilala and ang alam ko lamang eh pinsan ka ni Miguel. What the hell are you doing here anyway!", pagalit kong bulalas kay Dave.

"Miguel is still in Australia, but before he left. May hinabilin lang siya sa akin... Ikaw..", sagot sa akin ni Dave.

Namumutawi pa rin sa akin ang pagkadismaya, "At bakit ako hahabilin sayo ni Miguel, aber? Ano ako? Bata! At ano ka? Yaya?! Joke ba toh? Kasi hindi nakakatuwa! Bullshit! Lumayo ka nga sa harap ko at baka maupakan kita!"

"Cheer up Macky, Miguel did this for you. Can't you see, he loves you so much that he sent me to take care of you... I'm just doing a favor for Miguel". Inabot pa rin niya sa akin ang stuffed toy na rabbit. Huminga ako ng mamalim. Tinanggap ko ito. Baka nga naman may mahalagang sasabihin sa akin si Dave at pinaiiral ko lamang ang galit sa aking dibdib. Ganun naman talaga ang tao, kapag muhing-muhi, nawawala sa sarili. Pinagmasdan ko muna ang stuffed toy, oo nga, kahawig nga ni Micky, ang rabbit namin ni Miguel. Napatingin ako kay Dave at nakita kong nakangiti siya sa akin. "Now, can I explain?"

Pabuntunghininga kong sinabi ang, "Ano pa nga ba.."

"Before Miguel left for Australia, nag-usap muna kami. He wants someone na babantayan ka habang wala siya. I'm not here to replace Miguel, hehehe, as of now, siguro proxy muna kasi he will be very busy doing a lot of things during his stay sa Australia. Siguro I will just accompany you sa mga school works mo na ginagawa ni Miguel for you. Pero I'm warning you, hindi ako kasing talino ni Miguel... Alam ng lahat na he's genius... Pero ang lamang ko lang sa kanya eh looks and kapal ng mukha..." at ito na nga ang pagpapaliwanag ni Dave sa akin. Medyo mahangin din kahit papaano, pero sa tingin ko pinapatawa lamang niya ako dahil alam niyang naiinis ako sa ginawa niya.

"So alam mo....?" hindi ko napigilang magtanong kay Dave.

"I know everything... na kayo and how Miguel loves you? Tinago ko lahat sa pamilya namin, kasi katulad niyo rin ako. We both kept our secrets. Wala naman akong ibang mapagsabihan ng pagkatao ko kundi si Miguel. Kaya we promised to each other. Remember the night na nakita ko kayo sa bar?", at unti-unting nagbalik sa aking ala-ala ang lahat, " Tinatawagan ko si Miguel to confirm what happened that night. After mong umuwi the day after makita ko kayo sa bar, Miguel didn't buy anything that morning, nagkita kami. Nagconfess ako sa kanya kung ano ako, and siya, ganun rin. That was our vow. Kaya wag kang magalit sa akin. wala akong intensyong masama sa yo... Kasi you're Miguel's love interest."

Matapos sabihin ni Dave ang kanyang paliwanag ay medyo naging kampante ako sa kanya at napalagay ang aking loob. Pero marami pa rin akong katanungan... "Ang rose? Siya ba ang nagbigay nun? Yung sulat, alam kong sa kanya sulat-kamay yun. Bakit nasayo yung motor and cellphone niya?"

"Isa-isa lang. Ang dami mong questions. Una, yung rose na may note, kasama yan ng stuffed toy. That was a package from Australia, he wants me to give it to you kasi hindi naman niya pwedeng ipadala sa house nyo, right? Pinabibigay niya sayo. Special delivery from me. Pinalabas ko lang na ako si Miguel by texting you using his number para sure na magpunta ka. Then, yung motor and cellphone, he gave it to me. He can't bring it to Australia so inarbor ko na lang sa kanya. Anymore question Mr. Macky Acosta?" At alam niya talaga pati ang apelido ko. Mukhang lagi nga akong naikukuwento ni Miguel kay Dave. Matapos itong sabihin ay ngumiti na naman si Dave sa akin. Kagaya ng iniisip ko noong unang makita ko siya sa friendster account ni Miguel, gwapo nga talaga siya. Parehas silang magpinsan na may itsura. Hindi mo maitatagong magkamag-anak nga naman sila.

Inaya ako ni Dave na sumakay sa motor. Hindi kagaya ng ginagawa ko kay Miguel, hindi ko magawang hawakan ang likod ni Dave at mayakap. Una dahil nandito ako sa Maynila at makikita ako ng mga makakakilala sa akin, pangalawa, hindi siya si Miguel na nakasanayan kong kapitan upang makakuha ng balanse. Bumaba kami sa isang coffee shop na matatagpuan sa isang building sa Vito Cruz. Hindi ako mahilig sa kape kaya cold mocha na lamang ang inorder ko at si Dave naman ay mainit na kape ang binili. Kagaya ni Miguel ay hindi rin ako hinayaang bayaran ang mga mga inorder ko. Naupo kami sa labas ng nasabing coffee shop. Nagkwentuhan kami at hindi ko napansin na marami-rami na pala kaming napag-uusapan. Wala na siyang ibang ginawa kundi ang patawanin ako. Siyempre ang topic, si Miguel. Unti-unti ay nakalimutan ko ang mga nangyari kanina. Kung pagkukumparahin silang dalawa, si Miguel and tipong tahimik at malalim na tao at si Dave naman ang kanyang kabaligtaran, kwela at ubod ng kulit. Maggagabi na nang matapos ang aming usapan.

"Pwede ba kitang ihatid sa inyo... It's a part of our bargain to keep you safe." alok sa akin ni Dave... natawa na lang ako sa kanya at sumagot ng "Hindi na, kaya ko na ang sarili ko..."

Nakalabas na kami ng coffee shop nang biglang bumuhos ang napakalakas na ulan. Dali-dali kaming bumalik papasok at basang basa dahil sa hindi inaasahang pag-ulan... Tiningnan ko ang laman ng aking bag at hinanap ang payong na dinala ko.

"Shit!", bigla kong nabanggkit

"Bakit? anong nangyari?", tanong ni Dave.

"Yung payong ko naiwan sa mall kanina. Wala akong gagamitin", natataranta kong tugon kay Dave.

"Well, what can be worst than that? Ang swerte mo naman.... Hahahaha", pabirong banat sa akin ni Dave.

"Hindi oras para magtawanan... paano ako makakauwi niyan..." Hindi pa rin ako mapakali... Bukod sa wala na akong payong, basang-basa pa ang aking mga damit. Magkakasakit ako nito. Grabe naman itong araw na ito. Naunsiyame na nga ang inaakala kong pagkikita namin ni Miguel, tapos medyo minalas pa ata ako... Biglang kinuha ni Dave ang bitbit kong bag at inanyayahan ako..

"if you want, magpatila ka muna ng ulan sa amin.. Magpatuyo ka muna ng damit at rest. Pag tumigil ang ulan, i'll let you go home."

"at paano kung hindi tumigil ang ulan?" kantyaw ko sa kanya.

"the last resort would be buying you a new umbrella or you can ride a cab pauwi", tugon niya sa akin...

"teka... pano tayo pupunta sa inyo? tatakbo tayo sa ulan? magmomotor papuntang bahay niyo? saan ka ba nakatira".... tinanong ko siya ng paulit-ulit.

Itinuro ni Dave ang gusaling kinatatayuan mismo namin.

"Dito, sa 23rd floor. I live here. Nasa taas yung condo unit namin ng kuya ko. Tara... Let's take the elevator sa right side ng building na toh. "

(itutuloy...)

Larawan (part 5)

2008-08-14T09:13:00.000-07:00

paunawa: bago basahin ang akdang ito ay basahin mo muna ang Larawan Part 4

Isang linggo bago ang ika-pitong monthsary namin ay nagkita kami ni Miguel sa isang mall dito sa Maynila. Inaya ako ni Miguel na mag dinner date dahil may mahalaga raw siyang sasabihin sa akin. Maulan noong gabing iyon. Naririnig ko pa rin ang kulog kahit nasa loob na kami ng naturang mall. Mag-iika-walo na ng gabi at sabay kaming kumain ng hapunan sa isang restaurant sa unang palapag. Nang kami'y matapos nang makakain ay tinawag niya ang waiter upang bayaran ang bill. Nagkaroon ng katahimikan sa pagitan naming dalawa. Parehas kaming walang imik. Naghihintay ako sa kung anumang bagay ang isisiwalat niya sa akin. Sana huwag niyang sabihing nabuntis niya si Mika, ang ex-girlfriend. Oh, God! Huwag naman sana. Dahil kung nagkataon ay kailangan niya itong pakasalan at iiwanan niya na ako. Lubha akong kinakabahan. At iyon na nga. Hinawakan niya ng kanang kamay ang kaliwa kong balikat at nagsabing...

"Macky, I have something to tell you..."

Hindi ito naipagpatuloy ni Miguel at ako na lamang ang nagtanong ng...

"Mahal, kung ano man ang sasabihin mo, makikinig naman ako sa iyo", kahit sa likod ng aking isipan ay hindi ko pa rin maalis ang kaba at makakaya ko bang tanggapin ang tila napakahalagang balita na sasabihin ni Miguel. At ilang sandali na nga ay nagpatuloy na siya sa pagsasalita.

"Remember my dad?", tanong ni Miguel sa akin.

Napa-isip ako ng malalim. Ang tatay ni Miguel? Yung nasa Australia? Eh ano namang posibleng nangyari sa tatay niya? At hinayaaan ko na nang matapos ang sinasabi ni Miguel.

"He wants me to continue my studies in Australia and mamahala ng iba pa naming properties na naiwan doon, this is his dying request since malapit na siyang mamatay because of bone cancer. Macky, we have to end this relationship", winika ni Miguel sa akin.

Sa aking narinig ay bigla akong panandaliang natulala. Iiwan ako ni Miguel? Dahil ito raw ang hiling ng ama niyang may taning na ang buhay. Hindi ko ito mapaniwalaan nang marinig ang balitang ito na galing sa lalaking mahal ko. Kung kailan masayang masaya na ako sa piling niya ay bigla na lamang matatapos ito na parang isang panaginip? At sana nga ay panaginip na lamang ang mga sinabi ni Miguel na pagkagising ko ay hindi naman niya talaga ako kailangang iwanan. Dahil sa hindi ko matanggap ang mga sinabi ni Miguel ay tumayo ako mula sa aking kinauupuan, binitbit ang aking pouch bag, at naglakad papalayo sa kanya. Naramdaman kong sinundan ako ni Miguel hanggang sa makalabas na ako sa nasabing mall.

Hinabol ako ni Miguel. Lalo kong binilisan ang aking paglalakad at hindi ko siya pinapansin. Habang tinatahak ang isang landas na hindi ko alam kung saan ako patutungo ay kasabay nito ang pagtulo ng aking mga luha. Hindi pa rin tumitila ang ulan. Ginaw na ginaw na ako subali't hindi ko ito iniinda sa sobrang pagkagulat sa mga biglaang pangyayari. Nakarating na nga ako sa isang tulay na malapit na sa Palasyo ng Malacañang na may kalayuan na sa mall. Napatigil na lamang ako sa paglalakad dahil naabot ni Miguel ang isa kong kamay at hinila papalapit sa kanya.

"Macky, listen to me first!", pasigaw na sinabi sa akin ni Miguel. Wala akong reaksyon sa mga winiwika niya at nakatingin lamang ako sa malayo. Tinatanaw ko ang hangganan ng ilog na parang wala sa sarili.

"If it's not important, I won't do it", patuloy na pagpapaliwanag ni Miguel sa akin.

"At ano ako? Wala ba akong importansiya? Laguna nga at Maynila nalalayuan na tayo, Pilipinas at Australia pa kaya! And now we have to break up dahil aalis ka na!", tumalikod ako kay Miguel at patuloy na umiyak. Umiyak ako ng umiyak at walang humpay ang paghikbi. Naramdaman ko ang nga kamay ni Miguel at niyakap niya ako mula sa likod. Hinagkan niya ang aking ulo at nagtagal roon ang kanyang mga labi sa loob ng ilang sandali.

"Don't be childish Macky, can't you understand?", patuloy niya. " Despite the distance nagmamahalan pa rin naman tayo. Ang pinagbago lang, dagat na ang pagitan natin. Pero I have to end this relationship. I'm giving you your freedom para kung makahanap ka ng ibang taong mamahalin, malaya ka. Pagkagraduate mo you can go there, or susunduin kita dito sa Pilipinas. Maghahanap tayo ng lugar na kahit walang same sex marriage, mapagtiyagaan natin ang civil union kahit papaano. We will be together. It may take that long pero it's all worth it. Kailangan ko lang gawin ang mga responsibility as a son to my father. If we're really meant to be, magkikita't magkikita tayong muli. Kapag ayos na ang lahat ako mismo ang gagawa ng paraan para balikan ka". Unti unting tumila ang ulan. Umaaliwalas na ang kalangitan at kahit papaano'y nasisilayan ko na ang buwan.

Parehas kaming basang basa ni Miguel dahil sa ulan. Humarap ako sa kanya at tinitigan ko siya ng matagal. Nagwika ako sa kanya ng , "I need you here beside me. Mahihirapan ako na wala ka sa tabi ko. Pero sige, If I have to do all the sacrifices, maghihintay na lamang ako na magkasama tayong muli". Labag man sa kalooban ko ay kailangan kong tanggapin ang katotohanan na kailangan na naming maghiwalay.

"Parehas tayong may sacrifices na gagawin, dahil mahal na mahal kita Macky. Alam mo yan at sana'y naparamdam ko sayo kung gaano kita kamahal", nang sabihin ni Miguel ang mga katagang ito ay niyakap niya ako at hinalikan. Nasaksihan ito ng mga dumaraang mga jeepney, truck, at iba pang mga sasakyan. Iba't ibang reaksyon ang aming natanggap. May mga sumigaw ng "Hoy! Mga Bakla!" at gusto kaming batuhin ng bote ng mineral water, may mga naglalalakad sa harapan namin at sobrang sama kung tumingin, at may mangilan-ngilan na kinikilig habang nakatingin sa amin. Sa kabila ng mga negatibong reaksyon na pinamalas ng mga nagdaraan ay humarap siya sa ilog at isinigaw niya ang "MACKY I LOVE YOU!". Ako na mismo ang nahihiya para sa kanya dahil baka kung ano na lamang gawin sa amin ng mga tao. Wala kami sa Quezon City, nasa Maynila kami at walang anti-discrimination law na poprotekta sa amin kung sakaling bugbugin kami ng mga taong makikitid ang utak.

Dahil sa hindi maaring magpalipas ng gabi si Miguel sa amin ay nagrenta kami ng lugar na matutuluyan sa loob ng labindalawang oras. Nagpatuyo kami ng mga damit at nagpahinga. Sinabihan niya ako na sa isang linggo na ang flight niya papuntang Perth. Aprubado na ang visa at mayroon na siyang ticket. Hanggang ngayon ay nanlulumo ako sa mga pangyayari subali't kahit papaano'y napawi ito ng gabing pinagsaluhan namin ni Miguel.

“Mahal, ihahatid mo ba ako sa airport?”, tanong sa akin ni Miguel. Tinitigan ko siya ng matagal at saka ko siya sinagot, “Hindi, ayokong makita kang paalis. Masasaktan lamang ako. Mas mabuti pang huwag na lang. Ang gusto ko, kapag pupunta ako sa airport ay ang araw na sasalubungin kita dahil babalik ka na dito sa Pilipinas.”

Ilang araw na nga ang lumipas matapos naming magkita ni Miguel.

Sa araw mismo ng flight si Miguel ay napagpasiyahan kong uminom at magpakalasing. Tamang tama. Wala sina mama at papa sa bahay. Ang mga kapatid ko ay umuwi muna ng probinsya. Kaya kong umiyak hangga’t gusto ko. Dahil kapag nandito sila, hindi ako maaring magpakita na umiiyak ako. Hindi nila alam kung ano ang tunay na dinaramdam ko. Wala silang ideya na bakla ako. Dahil nga sa hindi ko gusto ang lasa ng beer ay napilitan akong uminom ng brandy habang nanonood ng tv...

"My hair just feel better and better. Thanks to...", commercial, puro na lang product endorsements. Halos kalahati na lang ng mga palabas sa telebisyon ay kinukunsumo ng mga ardvertisements.

"Flash Report: Isang lalaking nakasakay sa motor, naaksidente", balita? mas ayoko munang makarinig ng balita. Hindi naman nakakatulong sa mga personal na problema ko ang mga balitang napapanood ko.

"Senior Santiago, ang anak niyo pong si Seniorita Paula... initanan ng hampas lupang hardinero!", si Clara, ang intrimitidang katulong sa sikat na telenovela, puro na lang drama. Nakakasawa na.

At nailipat ko na nga ang istasyon ng tv sa Myx, kung saan may isang baguhang mang-aawit ang bumuhay ng lumang awitin. Hindi ko na ito nasimulan subali't naiyak ako habang pinakikinggan ang awitin...

"KUNG ALAM KO LANG,
NA AKO AY MASASAKTAN,
DI NA SANA KITA INIBIG,
DI NA SANA HINAYAAN ANG PUSO,
PUMINTIG PARA SA'YO.
KUNG GANON DIN NA IIWAN MO...
DI NA SANA NAGMAHAL NG TUNAY,
SANA'Y DI NA LANG...
KUNG ALAM KO LANG. "

Isa itong lumang tugtugin at ngayon ko lamang ito nagustuhan. Alam ba ng lumikha ng awiting ito na ito ang nais isigaw ng puso ko ngayong gabi at nilikha niya ito para sa akin? Bawat salita, bawat mensahe, katulad na katulad ng pighating namumutawi sa aking damdamin dahil sa paglayo ng taong mahal ko. Kailangan ko bang magsisi dahil minahal ko si Miguel? Oh kailangan kong matuwa dahil kahit papaano’y dumaan siya sa aking buhay at pinaramdam kung papaano magmahal at mahalin.

Napagpasiyahan kong tawagan si Miguel sa kanyang cellphone subali’t hindi niya ito sinasagot. Malamang ay nakasakay na ito ng eroplano. Pinadalhan ko na lamang siya ng mensahe sa text, nagbabakasakaling mabasa pa ito ni Miguel. “Paalam Miguel. Paalam… Hanggang sa muli nating pagkikita.”. Matapos maipadala ang mensahe ay nakaramdam na ako ng matinding antok at sakit ng ulo. Sa kalasingan ay nakakatulog na ako, subali’t kahit pigilan ko ay kusang pumatak ang aking luha…

Balik na naman sa normal ang aking buhay. Gigising… Maliligo… Papasok… Uuwi… Mag-aaral… Matutulog… Tiningnan ko ang friendster subali’t nakikita ko sa profile ni Miguel na matagal na itong hindi nagbubukas ng kanyang account. Kahit mensahe ay wala. Sadya bang kinalimutan na ako ni Miguel? Subali’t may pangako siya sa akin na kahit hindi na kami ay magkikita kami at siya mismo ang gagawa ng paraan. Pati ba ang mga pangakong iyon ay nakalimutan na niya? Mag-dadalawang linggo na rin ang lumipas…

Sa aking pag-iisa habang nakatingin sa soccer field, kung saan una akong nakatanggap ng text galing kay Miguel ay pinagmamasdan ko ang aming mga larawan. Hindi ko mapigilang malungkot habang inaalala ang mga masasayang araw na aking pilit na binabalik-balikan. Biglang tumunog ang aking cellphone.

“1 Message Received”.

Hay naku… Isa na naman sa mga quotes na galing sa mga alaskador kong kaklase. Pero binuksan ko ito at binasa…

Nagulat ako kung sino ang nagpadala ng mensaheng ito. Ang numero ng cellphone na ito ay ang numerong inaasam asam kong magpadala ng mensahe sa akin. Ito ang numero ni Miguel! Nandito na siya galing ng Australia?! Ang bilis naman… Nagpasya ba siyang manirahan na lamang dito sa Pilipinas? Lubos ang kaligayahan na naramdaman ko nang matanggap ko ang mensahe ni Miguel.

“Kita tayo sa SM Manila now”

Nireplyan ko siya at sinabing “Sa Mcdonald na lang tayo magkita”

Hindi na ako nakatanggap ng reply sa kanya nguni’t dali-dali akong nagtungo sa SM Manila…

At ngayon nga ay nandito na ako at naglalakad patungo sa tulay na nasa likod ng Mall. Sabik na sabik na akong makita si Miguel. Natunton ko na nga ang tulay. Nakita ko ang isang lalaking matangkad at nakatalikod. Katabi niya ang isang motor. Mukhang nagbago ata siya ng ilang parte subali’t alam kong kay Miguel ito dahil parehas ang plate number nito. Nakatayo siya mismo kung saan ako niyakap ni Miguel at pinagsigawang mahal niya ako. Nguni’t sa pagkakataong ito ay ako naman ang yumakap sa kanya mula sa likod…

“Miguel! Mahal ko!”…

(itutuloy)

Larawan (part 4)

2008-08-13T05:03:00.000-07:00

paunawa: bago basahin ang akdang ito ay basahin mo muna ang Larawan Part 3.

Ako’y nagising dahil sa tilaok ng mga manok, may pagkaprobinsya pa rin kahit papaano ang setting dito kina Miguel. Hindi gaya sa Manila na magigising ka sa mga nagkokontrahang ingay ng mga radyo at nagdadaanang mga sasakyan. Medyo nahihilo pa rin ako dahil sa hang-over. Teka, wala na naman si Miguel sa tabi ko. Hinanap ko siya at napansin kong nagshoshower na pala siya. Aba! At pinaghanda na naman niya ako ng makakain, kaparis ng ginawa niya para sa akin kagabi. Lubhang mapag-aruga pala talaga itong si Miguel. Hindi pa man ako nakakaalis mula sa kinahihigaan ay aking kinuha ang kanyang cellphone upang tingnan ang larawan namin kagabi. Bago ko nabuksan ang mga menu ng naturang cellphone ay napansin kong may “11 missed calls” sa cellphone niya at si Dave ang naka-register na pangalan. Nang ma-unlock ko na ang cellphone ay napansin ko ring may “5 messages received” ang cellphone niya, nguni’t may hinala pa rin ako na si Dave ang nagpadala ng mga naturang text messages. Bilang respeto ay hindi ko na lang binuksan ang mga mensaheng iyon. Hindi ko pa rin maalis sa aking isip na nakita kami ni Dave na pinsan ni Miguel kagabi habang sumasayaw na magkayakap.

Natapos na ngang maligo si Miguel at lumabas siyang tuwalya lamang ang nakabalabal. Sabay kaming nag-almusal at naikuwento ko nga sa kanya na tumatawag si Dave at nagpapadala ng mga text messages sa kanya. Subali’t sinabihan na lamang ako ni Miguel na huwag na lamang itong pansinin dahil siya na raw ang bahalang dumiskarte sa anumang mangyayari. Habang nasa hapag-kainan ay sinusubuan pa ako ni Miguel ng pagkain, at ganun rin ako kay Miguel. Inabot ko kay Miguel ang kanyang cellphone at binasa niya ang kanyang mga mensahe. Hindi ko napigilang magtanong kay Miguel.

“Anong sabi ni Dave?”

“Wala naman, sabi lang niya na nakita niya tayo, that’s all.”, pagkasabi niya nito ay binaba na niya ang cellphone niya sa lamesa at nagpatuloy sa pag-aalmusal.

“What time ka uuwi Macky? Gusto mong ihatid kita hanggang sa terminal ng bus?”, alok sa akin ni Miguel.

“Ay huwag na, nakakahiya naman sayo…”, tanging naitugon ko sa kanya sa sobrang hiya dahil sa simula pa lang ay wala na siyang ginawa kung hindi ang asikasuhin ako.

“Alam kong yan ang isasagot mo sa akin, pero anong magagawa mo if I insist? Binalik na ni Kuya Ikoy yung motor kanina lang. Tamang tama lang kasi may bibilhin ako sa bayan ”, patuloy na pangungulit ni Miguel sa akin. Hindi na ako nakahindi. Para naman akong babae nito, hinahatid pa. Naligo na ako pagkatapos kumain upang makapaghanda sa matagalang biyahe. Napakabanidoso rin nitong si Miguel at sobrang daming mga abubot ang nilalagay sa katawan. Matapos maligo ay pinahiram na naman ako ni Miguel ng mga damit. Kung bibilangin ko ay nakakatatlong damit na ang binigay niya sa akin. Ayaw niya daw akong pagsuotin ng damit na nagamit ko na. Hindi ko na pinatagal kasi binibigyan na niya ako ng scientific explanation kung bakit at ayokong nakikinig sa kahit anong tungkol sa agham.

Lalabas na nga kami nang biglang sinara ulit ni Mguel ang pinto at niyakap niya ako ulit.

“I will be missing you Macky…”, pabulong na binanggit sa akin ni Miguel.
“Ako rin Miguel, mamimiss rin kita”, sabay yakap sa kanya ng mahigpit. Naintindihan ko si Miguel. Ito na ang pamaaalam niya sa akin sa araw na ito sapagka’t hindi na namin ito kayang gawin pagtapak sa labas ng kanyang silid. Hindi namin napiligilan na halikan ang isa’t isa na mukhang nagtagal ng ilang minuto. Matagal-tagal din kaming hindi magkikita ni Miguel at ngayon pa lamang ay nananabik na akong siya'y muling makita.

Bubuksan ko na sana ang pinto nguni’t pinigilan ako ni Miguel at tinanong ako,

“Will you be my buddy?”

Napaisip muna ako saglit. Kailangan ko na bang sagutin si Miguel? Huwag muna siguro. Kailangan may patunayan muna siya sa akin. Masyadong mabilis ata kung papayag ako kaagad. Kahit na nahulog na ng lubusan ang kalooban ko sa kanya ay hindi pa rin ako sigurado kung kailangan na bang maging kami. Kaya ang tanging naisagot ko sa kanya ay , “ … Pag-iisipan ko muna.”.

Ngumiti na lamang si Miguel sa akin at siya na mismo ang nagbukas ng pinto upang makalabas kami. Kagaya ng unang pagkikita namin ay iniangkas niya ako sa kanyang motor. Mabilis ang pagpapaandar niya ng motorsiklo at ang sarap ng bawat dampi ng hangin sa aking mukha. Nakarating na nga kami sa terminal ng bus. Parang ayaw ko pang sumakay at tila pinipigilan mismo ng aking mga paa ang pagtapak nito sa hagdan ng bus.

Nang napagdesisyunan ko nang sumakay ng bus ay nagkuhaan muna kami ng picture gamit ang kanyang cellphone. Akala ko’y pamamaalam na ito subali’t bigla na lamang sumabay sa pagpasok sa bus si Miguel na aking ikinagulat.

“Anong ginagawa mo?”, tanong ko sa kanya.

Naupo siya sa aking tabi at inakbayan niya ako. Binulungan niya ako ng, “Hindi ako bababa rito hanggang hindi mo ko sinasagot…. Ano? Dare?”

“Ano ka hilo?!”, pagulat kong nasabi sa kanya. Malapit nang umandar ang bus na sinasakyan ko at nagpapahiwatig na ang konduktor.

“I’m not kidding Macky… Hindi ako bababa unless sagutin mo ko ngayon din…”, patuloy na pangungulit ni Miguel.

Gumagalaw na ang bus at malapit nang ipinid ang pinto ng bus. Medyo kinakabahan na ako dahil nakatingin na sa amin ang ibang mga taong nakasakay sa bus.

“Yes lang or no Macky…”, tanong ulit sa akin ni Miguel. Sa sobrang taranta ko ay napasabi na lamang ako ng, “Oo na! Sige na!”.

Nang sambitin ko ang mga katagang iyon ay binulungan ako ulit ni Miguel at nag-I love you at bumaba na siya ng bus. Kinikilig naman ako sa ginawa niya. Hindi ako makapaniwalang kami na. Pinakikiramdaman ko ang dibdib ko at mabilis ang tibok ng puso ko dahil sa mga nangyari. Siya pa lang ang namumukod-tanging lalaking gumawa ng ganoong bagay. Mula sa bintana’y sinusulyapan ko siya at binabantayan pa rin niya ako ng tingin hanggang sa makaalpas na nga ang bus papalabas ng terminal. Medyo nakakalayo na ang bus ay nakita ko si Miguel na sumakay na siya sa kanyang motor. Dahil sa matagal ang biyahe ay hindi ko napigilang makatulog… Kahit sa panaginip ay si Miguel pa rin ang laman ng aking isipan; ang kanyang mga ngiti, yakap, at mga halik na bumuhay sa aking damdamin. Mahal ko na yata talaga siya. Pagkarating ko sa bahay ay napansin kong puno ang aking cellphone na galing kay Miguel. Puro ito "I love you", "ingat ka lagi", at iba pang mga sweet lines. Simula noon ay lagi nang may buhay ang cellphone ko na dati'y mga quotes lamang na galing sa aking mga kaibigan at nakakabagot basahin. Ang tawagan namin ay "Mahal", napakapayak na tawagan ng mga magsising-irog. Dahil kay Miguel ay nagkaroon ako ng mga ala-alang sobrang itatago ko bilang kayamanan sa aking kamalayan…

Nagbalik na naman ang aking diwa sa kasalukuyan mula sa pagbaybay niya sa nakaraan. Nababagot na ako sa kakahintay kay Miguel dito sa SM Manila at naubos ko na ang mga inorder kong pagkain. Tiningnan ko ang dalawa sa mga larawang nasa lamesa, ito ay ang larawan na magkahalikan kami ni Miguel at ang kuha namin sa terminal ng bus. Mga masasayang araw… Matagal akong napatitig sa mga nasabing larawan. Sa aking pag-iisa ay may crew, pero hindi siya sa McDonald nagtratrabaho dahil sa uniporme nito, at nag-abot sa akin ng isang pirasong rose na may nakalagay na sulat.

“Macky, meet me dito sa bridge, remember this place? Kung saan pinagsigawan ko na mahal kita.- Miguel”

Sulat kamay nga talaga ito ni Miguel. “Sinong nagbigay nito?”, tanong ko sa crew. “Ah, yung lalaki kanina, yung medyo matangkad, pinadeliver po niya yan sa amin”, ang sagot sa akin ng binatilyo. Hindi ko na tinanong kung anong pangalan ng nagpadala ng rosas. Nang makaalis na ang nagdeliver ng rose ay inilagay ko ulit ang aming mga larawan sa aking bulsa at inihanda ang aking sarili upang puntahan si Miguel kung saan kami magtatagpo. Habang naglalakad ay nagbalik muli sa aking ala-ala ang aming mga masasayang kahapon…

Mag-aanim na buwan nang kami ni Miguel...May mga pagkakataon pa nga na sa halip na ako ang magpunta ako sa kanila ay siya na mismo ang lumuluwas ng Maynila magkasama lamang kami. Dahil sa hindi siya legal sa amin ay umuupa na lamang siya ng apartel at lahat ng gastos ay siya ang umaako. Kapag nakakaluwag ako ay ako ang pumupunta ng Laguna at panandaliang tumutuloy sa kanila. Niregaluhan pa nga niya ako ng isang rabbit at pinangalanan namin itong “Micky”, pinagsama ang aming pangalan na Miguel at Macky. Napakasweet talaga nito ni Miguel sa akin. Kaya ng namatay ang alaga naming si Micky ay labis akong nanlumo dahil lahat ng bagay na ibinigay sa akin ni Miguel ay napakahalaga sa akin. Minsan naitanong ko sa kanya kung mahal ba talaga niya ako, at ang lagi niyang sinasagot sa akin ay. "Oo naman, isn't it obvious?", at hahalikan na lamang niya ako sa labi. Sabagay. Hindi naman siguro siya tanga para dumayo para lang makipagkita sa akin kung hindi diba? Marami na rin siyang sakripisyo para sa akin. Ganun rin naman ako, hanggang kaya ko ay pinaparamdam ko talaga sa kanya na mahal na mahal ko siya. Isa pa sa mga nakakatuwang bagay na ginagawa sa akin ni Miguel ay sa tuwing magkasama kami ay siya na rin ang nagsisilbing private tutor ko at siya na rin mismo ang gumagawa ng mga assignment ko. Sobrang swerte ko sa kanya at siya na nga ata ang biyayang hulog sa akin ng langit. Sana ay matagal ko nang nakilala si Miguel. Nguni’t isang araw ay nagulat na lamang ako sa balitang ibinahagi sa akin ni Miguel na halos ikagunaw ng aking mundo…

(itutuloy…)

Larawan (part 3)

2008-08-10T06:11:00.000-07:00

paunawa: bago basahin ang akdang ito ay basahin mo muna ang Larawan Part 2.

Napakadilim. Brown out ba? Mukhang hindi dahil nararamdaman ko ang hangin na nagmumula sa electric fan na nakatutok sa akin. Mukhang napasarap ang tulog ko. Teka, sandali lang, bakit wala sa tabi ko si Miguel. Kanina lang ay katabi ko siya at yakap- yakap ako. Hinanap ko ang switch upang mabuksan ko ang ilaw. Nakapa ko na nga ito at in-on. Nagkaliwanag na ang buong silid. Napatingin ako sa lamesa at pinaghanda na pala niya ako ng makakain. Tamang tama. Mukhang nararamdaman kong kumakalam na ang aking sikmura. Nguni’t wala pa rin si Miguel. Lumabas ako ng kuwarto. Nakita ko siya sa malayo na may kausap sa telepono at nagtatalo sila ng nasa kabilang linya. Nang lalapit na ako ay akma niyang binaba ang telepono.

“Kanina pa kita hinahanap… Sinong kausap mo?”, tanong ko sa kanya.

“Ah, si Mika, yung ex-girl friend ko.” tugon niya sabay inaya niya ako papasok ng kwarto upang kumain.

Hindi ko na lang ito pinansin, kung sabagay, ex-girlfriend niya naman ito. Matagal na silang wala. Ano pang mamamagitan sa kanilang dalawa. Pagkapasok ng kanyang silid ay inayos niya ang hapag-kainan at kumain na kami. Masarap ang pagkakaluto ng pagkain. Kaya tinanong ko siya.

“Sinong nagluto nito? Ikaw ba?”

“Yes, ako nga. Habang natutulog ka niluto ko yan. Ang lakas mo maghilik ah. Pero don’t worry, cute ka pa rin kahit para kang Lion kapag natutulog.”, pabiro niyang banat.

“Kahit kailan bolero ka talaga!” sabay pinisil ko ang kanyang pisngi na tila nanggigigil.

Nang matapos na kaming kumain ay nagbihis kami ng pang-alis. Pinahiram na naman niya ako ng masusuot dahil wala naman akong baong damit. Mukhang mamahalin nga talaga ang mga kasuotan niya. Branded.

Inalok niya ako ng, “Kung gusto mo yang polo shirt na yan. It’s yours.”

“Talaga? Bibigay mo sakin toh?,” ang patanong kong sagot sa kanya.

“Of course, take it as a gift from me. Para kapag suot mo yan, sana naaalala mo ako”.

Hay… Kinilig na naman ako. Pinahiram niya rin ang isa sa kanyang mga pabango. Matapos niya akong malagyan nito ay inilagay niya ang pabango sa loob ng aking bag at sinabi na akin na rin daw iyon. Nakakatuwa siya na kahit ngayon lang kami nagkita ay napakabait niya sa akin. Nang handa na kaming dalawa ay nagtungo na nga kami sa bayan. Hindi na kami nagmotor sapagka’t hindi pa nababalik ni Kuya Ikoy ang motor ni ni Miguel.

Mukhang may pagdiriwang. Ito raw ang lugar sa Laguna na katumbas ng Malate. Hindi man kasing dami ng mga bars sa Malate ay mukhang mag-enjoy ako nito. Pumasok kami sa isang bar. As usual, nag-order lang ako ng iced tea at si Miguel naman ay nag-beer. Ayoko ng lasa ng beer, mapait at tila nagtatagal sa aking dila. Naupo kami sa isang bakanteng mesa. Nakikinig ng mga tugtuging naririnig ko rin sa Malate.

Tiningnan ako ni Miguel at tinanong ng…

“Paano ka malalasing niyan? Eh iced tea lang ang iniinom mo?”

“Hindi mo gustong makitang lasing ako…”, pangiti kong sinagot sa kanya kahit na ang dahilan ay hindi ko lang talaga trip ang lasa ng san mig light. Ilang sandali na lamang ay inaya niya akong sumayaw. Hinawakan niya ang kamay ko at tumayo kami mula sa kinauupuang mesa. Pasimple lang kaming sumayaw. Sa simula’y magkalayo. Unti-unti ay papalapit kami sa isa’t isa. At sa bandang huli ay magkadikit na ang aming mga katawan. Dibdib sa dibdib. Tiyan sa tiyan. Inilagay niya ang kanyang mga kamay sa aking bewang at ang aking mga kamay ay inilagay ko sa kanyang mga balikat. Medyo nakatingala ako sa kanya dahil lamang siya sa akin ng tangkad. Sa saliw ng nakakaindak na tugtugin ay sumayaw kami ng walang humpay at hindi alintana ang mga taong nakapaligid sa aming dalawa. Nakarami na nga yata siya ng nainom si Miguel dahil ramdam kong lango na siya. Pinaupo ko muna siya sa takot na bigla na lamang siyang matumba. Nag-order siya ng french fries dahil alam niyang ito ang paborito kong pagkain at sa halip na iced tea ay lady’s drink na ang inuming inorder ko sa waiter. Aba! Binabasa nga talaga niya ang profile ko sa friendster alam niya lahat ng gusto ko.

Sa ‘di kalayuan ay may nakita akong pamilyar na mukha. Nakatingin siya sa amin ni Miguel. Hindi ako maaring magkamali. Si Dave, ang nasa picture na nakita ko kanina na pinsan daw ni Miguel. Natakot ako sapagka’t kasama ako ni Miguel. Paano kung hindi alam ng mga kamag-anak ni Miguel kung ano siya at nasaksihan ni Dave na magkayakap kami ni Miguel habang sumasayaw. Pabulong kong sinabi kay Miguel ang nakita ko. Nang tiningnan ko ulit si Dave ay lumabas na ito ng bar. Wala na ang nasabing pinsan ni Miguel. Binayaran niya ang lahat ng ginastos naming sa bar. Hindi niya ako hinayaang maglabas ng kahit ano sa aking wallet. Inaya na akong umuwi ni Miguel.

Pumara siya ng taxi. Hindi na kasi niya kayang maglakad ng tuwid. Kahit ako’y medyo nahihilo na rin. Pagkarating sa bahay ay humiga siya kaagad sa kama. Dahil sa hindi ako ang masyadong nakainom ay ako na ang nag-asikaso sa kanya. Kumuha ako ng towel at binasa upang ipunas ko sa kanyang katawan. Pinagpapawisan si Miguel, kaya nagpasya akong hubarin sa kanyang katawan ang suot niyang damit. Napatitig ako sa katawan niya. Well-built ika-nga na ebidensyang laman siya ng gym. Patuloy ko siyang pinunasan…

Nang lalayo ako upang basain muli ang towel ay hinila ako ni Miguel. Dahil sa kalasingan ay nawalan ng balanse ang aking katawan. Niyakap ako ni Miguel gaya ng pagyakap niya sa akin kanina nguni’t mas mahigpit pa. Titigan niya ako ng matagal at nagsabi ng…

“Macky, I love you…”

Hindi ako makapaniwala. Sa maikling panahon sasabihin niya na mahal na niya ako. Limang araw pa lamang kaming nagkakausap at ngayon lamang kami nagkita. Magsasalita pa sana ako na tanda ng hindi pagsang-ayon nang bigla pa siyang magsabi na…

“It doesn’t matter how long we’ve known each other. Noong makausap kita a few days ago… Natuwa ako sayo. I was amazed by your personality. Unti-unti ginusto kong makita kita, kaya kita pinilit na magpunta rito upang makilala kita. For a short period of time narealize ko na ikaw na nga ang unang lalaking gusto kong mahalin… Kanina, I think it was love at first sight. Kaya hindi ko napigilang i-kiss kita.”

“Miguel, lasing ka lang, hindi mo alam ang pinagsasabi mo…”, ito ang tanging nasambit ko sa kanya dahil ayokong maniwala sa kanya.

“No! I may be drunk pero lalo kang maniwala kapag nakainom ang isang tao. Hindi ba mas nasasabi ng lasing ang lahat ng gusto niyang sabihin? I’m telling the truth Macky, I really love you.” At hinalikan niya ako sa labi…

Hindi ko malaman subali’t lingid sa aking kamalayan ay gumanti rin ako ng halik. Siguro ako rin, na love-at-first-sight ako sa kanya. Niyakap ko rin siya gaya ng pagyakap sa akin. Habang hinahalikan niya ako ay naamoy ko ang naglalabang simoy ng alak at ng kanyang pabango. Kapwa naglakbay ang aming mga kamay at hinubad ni Miguel ang aking suot na damit. Pumaibabaw siya sa akin at hinalikan ang aking leeg. Tila ako’y nakukureyente sa bawat dampi ng kanyang mga labi sa aking balat. Ramdam ko rin ang init ng kanyang hininga. Bumaba ang kanyang ulo at umabot na sa aking dibdib. Hinalikan niya rin ang aking dibdib. Napapapikit ako sa ginagawa niya sa akin. Para akong nawawala sa sarili. Hinubad ko na rin ang aking pantalon at naiwan ang aking brief. Subali’t napansin kong hindi niya kayang bumaba pa. Lubhang tama nga na ako ang unang lalaking makakaniig niya. Naging sensitibo ako at ako na lamang ang nagpaibabaw. Hinalikan ko muna siya. At kagaya ng ginawa niya ay hinalikan ko rin ang kanyang leeg, pababa sa dibdib, at umabot sa tiyan. Medyo nagtagal ako sa abs niya at hinayaan ko munang maglaro ang aking bibig sa kanyang tiyan paikot ng kanyang pusod. Hindi ano-ano’y binuksan ko ang kanyang zipper at hinubad ang kanyang pantalon kasama na ang panloob. Tumambad sa aking harapan ang kanyang kayamanan. Lubhang malaki, higit sa aking inaasahan kahit na nakita ko na ito sa mga private pictures niya. Unti-unti’y ipinasok ko ito sa aking bibig, sa simula’y ulo muna, hanggang sa kinaya ko na buong buo. Napapansin kong nagugustuhan ni Miguel ang ginagawa ko kaya pinagpatuloy ko ang paglalaro nito kagaya ng batang kumakain ng lollipop. Tinanong ako ni Miguel kung maari niya akong pasukin. Hindi ako pumayag sapagka’t ayaw ko munang ibigay lahat sa gabing ito kahit nahulog na nga ang loob ko sa kanya. Nirespeto niya rin naman ang aking desisyon. Kaya hinayaan na lamang niya na ipagpatuloy ko ang aking ginagawa. Ilang sandali ay naramdaman kong bumibilis ang paghinga ni Miguel, tila senyales na malamit na siyang dumating. Sinabayan ko na rin siya sa paglalaro ng aking alaga na kanina pa pumipintig. Pinakiramdaman ko si Miguel, siya na mismo ang naglayo sa ulo ko upang hindi matamaan ng kanyang likido, subali’t hindi man niya sinasadya ay naabot pa rin kahit papaano ang aking buhok. Nang matapos si Miguel ay ako naman ang nagpakawala. Napahiga ako sa sobrang pagod. Ang towel na ipapamunas ko sa kanyang kalasingan ay inabot ko na lamang sa kanya upang pawiin lahat ng likidong nasa tiyan niya. Siya na rin ang nagpunas ng sa akin. Niyakap niya ako, hinalikan muli, at sinabihan ako ng, “I love you..”. Sa narinig ko ay nagpahiwatig ako na parehas lamang kami ng nararamdaman at tumugon ng “I love you too..”.

Nagawa pa ni Miguel na kunin ang kanyang cellphone na nasa tabi niya. Kinuhaan niya kami ng picture habang magkadikit ang aming mga labi. Nabitawan ni Miguel ang cellphone at nakatulog. Tiningnan ko ang imahe sa cellphone niya. Isang ala-ala ng naganap sa aming dalawa. Dahil sa kalasingan at pagal ay nakatulog na rin ako habang nakayakap sa kanya…

(Itutuloy)

Larawan (part 2)

2008-08-09T01:04:00.000-07:00

paunawa: bago basahin ang akdang ito ay basahin mo muna ang Larawan Part 1.

Sampung minuto na. Wala pa rin siya. Mangangalahati na ang French fries at yelo na lamang ang natira sa coke float na inorder ko. Nilalamig na rin ako dahil nakatapat sa akin ang aircon. Wala pa naman akong bitbit na jacket. Nakalagay sa lamesa ang mga larawan naming dalawa ni Miguel. Medyo may kalumaan na dahil lagi itong nakaipit sa aking wallet. Pinagmamasdan ko ang mga ito at nagbalik sa aking gunita ang mga panahon noong una kaming magkita.

Naririnig ko ang pintig ng aking puso. Hindi ko pa rin maalis ang kaba sapagka’t hindi ko po ka gaano kakilala si Miguel. Sa bagay, sa text ko pa lang siya noon nakakakausap. At dahil unlimited ang calls ng aming network, tatlong gabi na kaming nag-tatawagan bago kami makatulog. Masaya siyang kakwentuhan sa telepono, sana sa personal ay ganoon din siya. At ngayon ko na nga ito mapapatunayan.

Nabuksan na nga niya ang pinto ng kanyang kwarto. Tumambad sa aking paningin ang isang kaaya-ayang tanawin. Napakalinis. Para sa isang lalaki ay husto siyang mag-ayos ng kanyang silid. Organisado. Totoo nga na mahilig siya sa musika sapagka’t mayroon siyang guitara. Binuksan niya ang kanyang aparador at inabutan ako ng mga damit.

“Magpalit ka na ng suot, para hindi ka matuyuan ng pawis”, anyaya niya sa akin.

Medyo nahiya ako na magbihis sa harap niya. Napansin niya ito kaya siya’y tumalikod. Sabay kaming nagbibihis, pero hindi ako tumingin sa kanya. Matapos akong makapagbihis ng pambahay ay inabot niya sa akin ang mga textbooks niya sa anatomy. Napakaraming reference materials ng mga ito. May sariling personal computer sa kuwarto niya. Buti pa siya. Anak mayaman nga siguro. Sa isang lamesa ay napansin ko ang isang larawan na naka frame. Ito ay larawan niya na kasama ang isang babae. Mukha silang masaya sa nasabing larawan. Nagdalawang isip ako na baka ito ay kasalukuyan niyang kasintahan. Kaya nagtanong ako sa kanya…

“Sino toh?”

“Yan ba? She’s my ex-girlfriend. We just broke up a couple of months ago”

“Ah… Talaga, bakit kayo nagbreak?”

“It’s a long story. Ang mabuti pa, eto ang remote, manood ka muna ng TV, exacto, Shaman King ang palabas. Favorite mo yan di ba?”

Habang nanood ako ng TV ay nagbukas siya ng PC at nag-friendster. Sa sobrang intregero ko ay andami kong pinagtatanong sa mga tao na nasa pictures ng kanyang friendster account. May nakita akong isang lalaki na may itsura sa profile niya. Gwapo rin kagaya ni Miguel.

“Ang cute naman niya, sino naman siya? Ex mo rin?”

“Hindi no. Siya si Dave. He’s my cousin”

“Eh bakit magkamukha kayo?”

“Malamang, cousin ko siya di ba”, sabi ni Miguel habang nakangiti.

“Ah. Hehehe.”

Yun lang nasabi ko. Isang simpleng tawa. Nang biglang may kumatok. Binuksan ni Miguel ang Pinto. Pumasok ang isang lalaking medyo mas matanda kay Miguel. Pinakilala niya ako kanya.

“Kuya Ikoy, si Macky, friend ko”

Nakipagkamay ako sa kanya. Inabot ni Miguel ang susi ng kanyang motorsiklo kay Kuya Ikoy. Initsya sa ere at sinalo ni Kuya Ikoy. Ang sabi sa akin ni Miguel ay asawa ng pinsan niya si Kuya Ikoy. Nakatira sa kabilang unit kasama ang asawa niya. Makikigamit daw si siya ng motor ni Miguel kaya siya napapunta doon.

“Andami mong kamag-anak dito ah. Taga-saan ka ba talaga?”

“Taga-Bicol ang mommy ko, ang dad ko nasa Australia ngayon. Kaso may sakit siya. Inaalagaan ng kapatid niya. Hindi nga ako makadalaw sa kanya kasi busy ako sa studies, lalo pa ngayon, finals week is very near”.

Nagbasa muna ako ng text books. May dala dala akong notebook at nagsusulat ng mga sagot sa aking home works, may exam pa naman ako sa Lunes. Kailangang magreview ng mabuti.

“Dito ka ba matutulog mamaya?”, tanong niya.

“Hmmm. Nakakahiya naman kung dito ako magpapaabot ng gabi”, tugon ko sa kanya.

“Ok lang yun, punta tayo sa bayan mamayang gabi, maganda doon pag gabi”, patuloy na anyaya niya.

“Oh sige, as if I have a choice”

At napagkasunduan namin na bukas na lang ako uuwi. Pinagpatuloy ko na lang ang pagsusunog ng kilay. Nakakapagod magbasa, kaya I decided to sleep. Kaso si Miguel ay nasa kama na pala at naunang nahiga. Nahiga na lamang ako sa lapag. Nang makita ako ni Miguel ay pinalilipat niya ako upang tumabi sa kanya. Nahihiya pa rin ako sa kanya kaya pinagpilitan kong sa sahig na lamang ako matutulog katabi ng mga aklat na binabasa ko.

“Malaki masyado 'tong bed and pwede ka namang tumabi sa akin”

Hindi ko na naman sya mahindian kasi nakangiti siya sa akin. Natutunaw ako sa mga ngiti niya. Ano ba toh, am I falling for him? Hay naku, it’s too early to say that. Ngayon lang naman kami nagkasama. Napakababaw ko namang tao. Kaso sabagay, yung unang tatlong boyfriend ko sa simula eh naging kami sa unang pagkikita. Pero iniiwasan ko na ito kasi ang nais ko sa susunod na relasyon ay mas makilala ko muna ang magiging partner ko.

Inabot niya ang kanyang kamay upang akayin ako patayo upang mahiga sa tabi niya. Nakasando lang siyang puti at naka shorts. Namula ako sa hiya. Kaya kahit na nakahiga ako sa tabi niya ay tumalikod ako. Napapapikit na ang aking mga mata dahil sa pagod. Nabigla na lamang ako ng yakapin niya ako patalikod. Niyakap niya ako ng mahigpit. Lalong bumilis ang pintig ng puso ko. Humarap ako sa kanya at yumakap rin. Nagkatitigan kami. Nang bigla niyang sabihin na…

“Ang cute mo naman”.

“Bolero ka!” sabat ko sa kanya.

“Hindi ah… Im telling the truth”

Sa bawat salitang sinasambit niya ay nararamdaman ng mukha ko ang mainit niyang hininga. Hindi katulad ng iba kong ex na naamoy mo ang halimuyak ng sigarilyo. Siya hindi. Magsasalita pa sana ako ng bigla niya akong hinalikan. Natulala ako. Ramdam ko ang lambot ng kanyang labi. Sa sobrang gulat ko ay inilayo ko sandali ang aking mukha sa kanya at sinabing..

“Tulog na tayo… mamayang gabi may lakad pa tayo di ba?”

Sabay biglang yumakap sa akin si Miguel. Napakahigpit. Pasimpleng hinalikan ang noo ko at natulog na kaming dalawa. Natulog kaming magkayakap. Iniwasan ko na may posibleng mangyari sa amin sa iksi ng panahong magkasama kami. Ayokong masaktan kung ma-in-love ako sa kanya. Paano kung bigla niya akong iwanan. Mahirap na...

(itutuloy...)

Pride Season is ON!

2008-08-08T23:22:00.000-07:00

As much as possible, ayokong magpost ng too personal na posts sa blog na itech. Dapat relevant sa buhay buhay bilang isang bakla. Kaso since ako'y isang bakla, perhaps ang post ko na ito ay magiging relevant naman kasi ako nga naman ay isang bading. Echos!

Yesterday, 3:30 am ako nagising para mag-encode ng proyekto ng aking mahal na kapatid. Ano pa nga bang magagawa ko eh sobrang hindi ko siya mahindian. Ginagawa ko lang naman ang tungkulin ko bilang nakakatandang kapatid. Yun lang, napaka-aga ko nagising at derecho pasok kaya haggard. Habang nagbro-browse ng emails, may nabasa akong announcement na may meeting ang Task Force Pride ng 6:00pm sa Cafe Molinari sa Quezon City, malapit sa Quezon City Hall. Ang Task Force Pride nga pala is a network of LGBT individuals and organizations na nagtutulong-tulong sa pagcecelebrate ng Pride Month.

Instead na sumama ako sa dinner sa korean restaurant at magpakabundat, naisip ko na lang na magpunta sa meeting na ito sapagka't ito ang annual commitment ko. Hay. Nakatulog pa nga ako sa FX dahil sa sobrang pagod, Ito na ang pangatlong taon na ako'y sasali sa naturang parada. Winner. Kagaya last year, naramdaman ko ang saya sa paglalakad para sa equal rights ng mga bakla.

Nakarating ako sa venue ng quarter to 7. Ang saya ko kasi kasama ako sa mga nakadalo upang pagplanuhan ang Pride March 2008. Kasama sa mga natalakay ang possible dates at venue. Target dates namin ay sa December 5, 6, at 7 at ang mga napipisil na venue ay sa Makati, Manila, or sa Quezon City. Ang magiging partisipasyon ng organisasyon ko ay ang Sports Festival sa November na dadaluhan ng iba't ibang LGBT organisasyon sa Pilipinas. Bongga! Grabeh excited na ako. If mababasa to nila Wilberchie and yung ibang bloggers na diwatang kagaya ko, you are all invited!

On the other side, noong kaming tatlo na lamang nina Del at Calvz, madami kaming natalakay about LGBT issues. Todo sa brainstorming. Kasi in the near future, kaming tatlo ay magiging full time na makikibaka tungkol sa karapatan ng mga bakla. As of now, in our own simple ways, gusto muna naming makatulong sa LGBT community. Parang ako, dinadaan ko sa pagba-Blog ang aking advocacy.

Isa sa mga quotable quotes naming noong gabing iyon ay ito:

“Ang instinct ng isang straight na lalaki ay makahanap ng isang babae at magkagusto dito. Kaso tayo hindi eh. Kapwa lalaki talaga ang hinahanap natin. Ang that makes us different.”

Larawan (part 1)

2008-08-06T06:04:00.000-07:00

Alas tres ng hapon. Sa Mcdonalds SM Manila. Nakaupo ako sa isang mesa at pinagmamasdan ang mga larawan namin ng aking kasalukuyang boyfriend. Habang nakatitig sa mga naturang letrato ay napakaraming ala-alang nagbabalik sa aking isipan...

Six months ago, nakareceive ako ng isang text na galing sa isang hindi ko kilala.

"Hi. I'm Miguel. Nursing student from Laguna. I saw your pictures sa friendster and your number was included there. Can we be friends? Asl pls..."

Nagreply naman ako.

"Sure. I'm 18/m/manila."

Isa raw siyang half-Australian at half-Filipino. Matangkad at artistahin. Pinakilala ko rin ang sarili ko. As much as possible, yung totoong ako. Ayokong magpretend kahit sa text lang. Para pag ayaw niya sa akin, at least alam ko kung saan ako lulugar. At mahabang pagpapalitan ng text messages ang naganap sa buong maghapon ng bigla siyang magtanong ng...

"Single ka ba?"

Nagtext back ako na...

"Single po.. Why??

Sa likod ng aking isip ay medyo naguguluhan ako kung tama ba ang ni-reply ko sa kanya. Kasi naman, kakabreak lang namin ng boyfriend ko kagabi at may gustong sumalo na naman sa akin. Pero I have to move on. Kailangan ko ng kalimutan ang masakit na nangyari sa amin ng ex ko.
Habang nakatulala sa soccer field ay nagvibrate ang aking cellphone na naka silent mode. Nabasa ko ang mensaheng ito.

"I find you interesting kasi... Your personality. Smart ka rin. Cute ka sa mga pics mo. Can we meet?"

Hello... Meet? Taga Laguna siya at taga Manila ako. Ang hirap naman nun. Besides, madami akong homeworks to do. Mahirap na noh. Naku, nagvibrate ulit ang cellphone ko. Siya na naman at nagpahabol ng...

"Don't worry, ako na ang magbibigay ng pamasahe mo. Yung papunta lang sagutin mo. When you come here, I'll pay you your fare na papunta't pabalik"

Aba. At naengganyo pang manlibre ng pamasahe. Nagreply nga ako ng:

" Pag-iisipan ko. Madami akong home work sa Anatomy class ko"
Ang kulit talaga at nagreply din ng:

"Nursing student ako remember? Marami akong books dito, sinong author ba ang kailangan mo? Help na lang kita"

Hindi rin siya makulit. Ubod lang ng kakulitan. Sabagay, makakatulong rin siya sa homework ko. Lagi rin naman itong ginagawa ng mga ex ko. Kung magkakataon, siya na ang pang apat na boyfriend kong nursing student.

Sabado na nga ng umaga at nagpunta ako sa bus station. Halos isang oras din ang biyahe. Nakiayon ang panahon. Maaliwalas. Hindi ko napigilang makatulog at pagkagising kon ay nasa Sta. Rosa na nga ako. Sumakay pa ako ng jeep papuntang Tagaytay at bumaba sa school nila. Halos labing limang minuto akong naghintay. Naiisip ko ang mukha ni Miguel dahil nakita ko na siya sa friendster bago pa man ako pumunta dito. Grabeh, kinakabahan ako ng bigla na lamang may lalaking nakamotorsiklo at nagtanong sa akin ng...

"Macky? Ikaw ba yan?"

Natulala ako sa simula. Hindi nakapagsalita. Oo nga, gwapo nga siya. Napahikbi na lang ako. Hay... dumating din siya at pinasakay niya ako sa motor niya. Sa totoo lang hindi ako sanay na sumakay sa motor. Kaya napayakap ako sa kanya habang umaandar at tumatakbo ito ng mabilis. Feeling ako isa akong prinsesang nakasakay sa kabayo habang kasama ang aking prinsipe...

Niyaya niya akong kumain sa isang restaurant na kamag-anak niya ang may-ari. Napansin niya na matakaw ako kaya nag-order pa siya ng maraming pagkain. Kinilala ko ang mga sinabing tiyahin niya at nalaman kong kapampangan sila. Nakakatuwa naman at naging ka-close ko na sila kaagad.

"Taga nokarin ka tung?" (taga saan ka iho?)

"Menila pu dar. Manyaman kong magluto neh pu." (manila po tiya. masarap kayong magluto ano po.)

Matapos kumain ay inaya ako ni Miguel na sumama sa kanila sa bahay nila. Maglalabas sana ako ng pera pambayad sa mga kinain ko subali't hindi ito pinayagan ni Miguel at siya ang nagbayad.

"Tara, ako lang mag-isa ngayon sa bahay... Pahinga ka muna, medyo napagod ka ata sa biyahe"

Heto na nga ba ang sinasabi ko. Nag-iinvite na siya na umuwi. Madaming mapaglarong bagay ang lumalabas sa aking utak. Baka naman manyak tong lalaking toh at ayain akong makipagsex sa kanya ng sapilitan. Serial killer ba siya na pumapatay ng bakla? Nakakatakot. Hay...

Sakay ng motorsiklo ay nagpunta kami sa isang upahang bahay na tinitirhan ni Miguel. Dahan dahan akong naglalakad dahil sa kaba.

Nasa harap na nga kami ng unit ni Miguel. Bubuksan na niya ang pinto...

"Sir Macky?"

Lumapit sa akin ang crew ng McDo. Inabot ang coke float at french fries na inorder ko at kinuha ang number na nakalagay sa table ko.

Nakangiti ako sa crew at nagsabi ng, "Thanks!"

Antagal ah. Sabagay. Katulad ng una naming pagkikita ni Miguel, naghintay din ako ng ganito katagal.

(itutuloy...)

Case Study: Panayam kay Ed, isang Badet

2008-08-03T09:08:00.000-07:00

I. Talasalitaan

BADET

-Nanggaling sa pinagsamang dalawang salita na "Bading" at "Bagets" na ang kahulugan ay batang bakla.

-Ibang kasingkahulugan: BAKLING

II. Kasaysayan

Sa isang house party ng isang bisexual clan na aking dinaluhan (masabi lang na bisexual kahit na yung iba eh becking becky), may nakilala akong isang batang bakla na kasama sa mga performers sa naturang gabing iyon. Naging focus siya ng aking attention dahil siya lang ang namumukod-tanging minorde edad. After ng bonggang bongang production number nila ay nagkadaupang palad kami sa silid na aming tinigilan at kinausap ko siya. Marami akong katanungan sa kanya tungkol sa kanyang pagiging isang BADET. Siya si Ed, laking Bacoor Cavite.

III. Panayam

Yffar: Ilang taon ka na ngayon?

Ed: Fifteen (15) po.

Yffar: Ang bata pa ah. Eh ilang taon ka noong malaman mong bakla ka?

Ed: Noong Grade 5 ako, mga 10 years old yata ako noon.

Yffar: Pero nagkagusto ka ba sa babae?

Ed: nagkaka-crush ako sa babae before, kaso yun nga, nalaman ko na lang sa sarili ko na nagkakagusto pala ako sa kapwa lalaki.

Yffar: Ano naman ang reaksyon ng family mo noong malaman nila na baklush ka?

Ed: Noong nalaman nila na bakla ako ang sabi na lang ng nanay ko hayaan na lang daw. Wala na silang magagawa kasi eto na ako eh.

Yffar: Sa family mo ba nakaranas ka ngn discrimination dahil judang ka?

Ed: Sa Papa ko, siguro. Oo. Kasi ako ang bunso at nag-iisang anak na lalaki.

Yffar: Unico iho ka pala, eh nabugnog ka naman ba?

Ed: Hindi naman po nila ako sinaktan.

Yffar: Sa edad mong iyan, nakailang boy friend ka na ba?

Ed: Hindi naman siya boyfriend. Fling lang siguro. Isa pa lang. Ayoko munang pumasok sa relasyon, ang gusto ko yung taong mahal ko at mahal ako.

Yffar: Wag kang maooffend ah, nakipagsex ka na ba?

Ed: Hindi rin po, kasi gusto ko kapag dumating na sa point na ibibigay ang virginity ko doon sa siguradong magtatagal. Yung long term relationship ba?

Yffar: Ang bata mo pa para pumasok sa same sex relationship ah...

Ed: Hmmm... Porke't bata ba ako eh wala na akong karapatan? Isa pa, hindi rin naman ako nagmamadaling pumasok sa relasyon.

Yffar: Ah. Ok. Hehe. Sa community nyo ba eh nakakaramdam ka ng discrimination?

Ed: Meron. Lalo na noong mas bata pa ako. Noong mga panahong kakaladlad ko lang. Lagi akong sinasabihan na, "Bakla chupain mo ako!". Pero hindi ko na lang pinagpapansin. Tapos nakakaencounter pa ako ng mga nakakaoffend na jokes, kahit pabiro alam mong may laman.

Yffar: Sa schooling mo, hindi naman ba nakakaapekto ang pagiging bakla.

Ed: Hindi no. Minsan nga mas matalino pa kaming mga bakla sa class compared sa mga straights. Mas binibigyan pa nga kami ng responsibilities kasi creative kami.

Yffar: Last na toh, in the near future, may plano ka bang magkapamilya?

Ed: Depende. Pero nasa option ko po yun. Sino ba naman ang ayaw magkaroon ng sariling family?

*biglang may dumating na lalaking may bitbit na digicam at nagpicture picture kaming lahat na nasa room*

IV. Analysis

Compared sa ibang mga badets, nakakatuwa itong si Ed sapagka't may pagkareserved ang kanyang pag-uugali. Unlike yung mga badets sa amin, aba, kabata bata eh humahada na. Although nakakaramdam siya ng discrimination sa family, kahit minimal, at sobra sobra sa community niya, pinipilit pa rin niyang hindi ito makaapekto sa kanyang pagkatao kahit ano pa man ang sinasabi ng mga taong nakapaligid sa kanya. Katulad ng karamihan ng mga bakla, sa kanyang murang kaisipan ay naghahangad rin sya ng wagas na pag-ibig, ang pinagkaiba lang, ang ibang bakla ay nagmamadali, and he's not on a rush for romance and commitment. Naipapakita rin sa kanyang kasaysayan na ang pagiging bakla sa ngayon ay hinahayaan lamang at hindi pa ganoon katanggap. Ating tatandaan na may pagkakaiba ang TOLERANCE at ACCEPTANCE. Ang nais nating mga lumalaban para sa karapatan ng mga LGBT ay ang wastong pagtanggap at hindi ang bulag na pagyakap.

Ang mga badets na kagaya ni Ed ay dapat na gabayan upang hindi mailihis ng landas. Kaya matapos ang aming panayam ay iniwanan ko siya ng mga payong kaibigan at ibinigay ko rin ang aking personal number upang matawagan niya ako kung mayroon siyang mga problema sa pagiging badets. Nararapat lamang na lumaki silang mga baklang karesperespeto at may dangal.

Thai school offers transsexual toilet

2008-08-02T09:12:00.000-07:00

Article from: BBC News Website

With its spacious, tree-lined grounds and slightly threadbare classrooms, there is nothing obviously unusual about the Kampang Secondary School.

It is situated in Thailand's impoverished north-east, and most of the pupils are the children of farmers.

Every morning at 0800 they all gather outside to sing the national anthem and watch the flag being raised.

Then they have a chance to use the toilets, before heading off the first classes of the day.

Kampang is proud of its toilets. Spotless, and surrounded by flowering tropical plants, they have won national awards for cleanliness.

But there is something else about them too. Between the girls' toilet and the boys', there is one signposted with a half-man, half-woman figure in blue and red.

This is the transsexual toilet, and outside, in front of the mirrors, some decidedly girly-looking teenage boys preen their hair and apply face cream.

Read the complete article at: http://news.bbc.co.uk/2/hi/asia-pacific/7529227.stm

Lihim na Pagtingin: Goodbye My Assassin...

2008-08-02T02:31:00.000-07:00

It pays a lot if you’re a gay trying to hide your true identity. You can’t tell anyone how you feel because it’s just between you and yourself who keeps your biggest secret. What’s worst? Hindi mo maamin na mahal mo ang lalaking sobrang iniibig mo. Ang bigat sa loob di ba? Well, naramdaman ko na rin yan and I have a story to tell:

Andrew was my block mate since first year to second year in De La Salle University-Manila sa College of Education. Chinto. Maputi. At first, hindi ko siya masyado napapansin kasi sobrang simple nyang tao. We became closer because we were both officers in our College’s Professional Organization and lagi kaming groupmates sa mga subjects namin. I enjoyed working with him because of his childish acts. Parehas kaming mahilig sa anime’ and naglalaro ng Ragnarok at DOTA.

Unti-unti, may kakaiba na akong nararamdaman sa kanya. Lagi ko na siyang gustong makita. Umabot pa sa point na may isang trimester na wala kaming subject na magkapareho, pero sa sobrang eager ko na maging magkakaklase kami, I had to change my scheduled courses and replaced it with a course where we can be classmates. Hanggang sa panaginip, he’s there. I always see myself lying in bed with him. Pagkagising ko, I’m quite confused but a part of me is wishing na sana totoo yun.

Sa mga occasions sa school na kami yung mag-aassist, sabay kaming magbihis ng corporate sa male’s rest room. Kaso ‘di ko magawang tingnan siya, kaya napapatalikod ako. Though natetempt ako, I’m still trying not to look at his nakedness. May mga time na magkatabi kaming matulog pero hindi ko naiisip na hawakan siya at may mangyari sa amin, ayokong mawala ang pagkakaibigan namin kahit na deep na ang nararamdaman ko sa kanya.

Nagseselos ako kapag may lumalapit sa kanya at nilalandi siya ng mga OUT na bakla. Parang gusto kong makasaksak ng lapis. Bawal yun, baka mapadala ako sa Discipline Office. Hindi rin naman maiiwasan na magsabi siya sa akin na may gusto siyang babae. Anong magagawa ko, straight siya. Nagkaroon pa nga ng fair and may picture ng babaeng crush nya. Nakikipag-unahan ako mabili lang yung picture na yun at maibigay lang kay Andrew.

Nagkaroon ng issue about my sexuality kasi lagi ko siyang kasakasama. I had to deny it and the officers of the organization held a meeting just to clarify things. Ang lumalabas kasi, some officers are using Andrew para lang madetermine kung ano ba talaga ako. Kaya I decided not to go near Andrew any more. Mahirap, pero ginawa ko para di lang mapag-usapan ulit ang pagkatao ko and nagfocus ako sa work as an officer of the said organization.

Lunch break, magkakasama kaming kumain sa Agno. Andrew was there. Hindi ko siya kinakausap. Kaso bigla niya akong niyakap. Hala! Tumigil ang mundo ko. Natulala na lang ako sa sobrang gulat. He was trying to say sorry, pero hindi niya naman sinabi kung totoo yung mga rumors na kumakalat. Hindi ko na lang pinansin yun, napag-isip ko na mas magiging masaya ako kung makakasama ko pa rin siya. And as a sign na ok na kami, binigyan ko pa siya ng poster ng Assassin, favorite niya sa Ragnarok, ako naman Priest.

Dumating yung time na dumadalas ang pag-absent ni Andrew sa school. Tinatawagan ko pa siya para pumasok. May mga projects pa siya na hindi napapasa. I offered him na ako na lang gagawa ng mga unfinished projects niya kaso hindi niya ako pinayagan. His parents decided to transfer him to another school. Hindi ko matanggap. Nagtago ako sa fire exit ng Yuchenco Building para lang umiyak. Ako lang mag-isa. Dahil wala namang nakakaalam ng aking nararamdaman. Pagkalabas ko, Andrew was there. Tinanong kung bakit namumula ang mga mata ko, wala na akong sinabi at naglakad palayo sa kanya. Ilang araw rin akong umiiyak kasi hindi ko na siya makakasama. Wala akong matakbuhan kasi hindi ko pa sinasabi sa kahit na sino ang totoo kong pagkatao. Sinong makikinig sakin?

Nagshift na nga siya ng course and nagpatuloy ng study sa ibang university. Minsan nagtetext kami. Hanggang sa huling pagkakataon na magkasama kami, hindi ko naamin sa kanya na minsan sa buhay ko, minahal ko siya ng lubos. Ang tanging alaala na naiwan sakin eh ang post card ng sugatang Assassin na nakatalikod at isang Priestess na umiiyak, sumisimbolo sa aming dalawa (nacocornihan ako pero totoo). And dahil sa mga nangyari, minabuti ko na lang na hindi magkagusto sa straight, siya na ang una't huling straight na lalaking mamahalin ko.